Zaterdagochtend we klaar op CS om met de trein richting Berlijn te gaan. Ik, Lisa, Ralph en Kambizz hadden er behoorlijk zin in. De eerste party van de Reflections Tour, in de Columbiahalle in Berlijn.

Na een saaie reis stapten we rond 17:00 uit op een zonnig Bahnhof Zoo, waar Manja en Oliver ons oppikken om samen te gaan eten bij de Thai. Manja is een half-Russische DJ (http://www.gloomygo.de voor downloads en pics), en Oliver haar vriend die toevallig net als mij ook rechten studeerde.

De vrouwen gingen vervolgens naar haar huis en de heren naar zijn huis om zich voor te bereiden, oftewel douchen, zuipen etc etc.
Bij het huis van Manja aangekomen om richting Tegel te rijden, kon men (Kambizz) het weer niet laten Manja's DJ setup te misbruiken. Zij zelf kan er trouwens best wel wat van getuige haar mixcd's en platencollectie..

Bij de Columbiahalle aangekomen (24:00) had er zich al een redelijke rij mensen voor de deur gevormd. We stonden op de gastenlijst dus via de zijkant konden we gelijk doorlopen naar het backstage gedeelte van de hal waar Markus van Vandit ons hartelijk begroette. Die liep al met een reflections t-shirt rond, waarvan ik er gelijk ook maar eentje heb gescoord. Na het checken van de bar, de videoroom en de toiletten zijn we achter het podium de zaal gaan bekijken.

Paul draaide om 00:30 al lekker stevig, maar bij het horen van Crush de zaal zo'n beetje explodeerde. Het was overigens gezellig druk, met genoeg ruimte om te dansen, wat de sfeer ten goede kwam. Anyhow, rond 02:00 sprong die kerel van Vega-4 op het podium en begon live 'Times of our Lives' te zingen! Dat bleek dus de verrassing van de avond waar iedereen het over had. De goede man gaf een zeer strakke show weg, waarbij zijn zangkwaliteiten live zeer verdienstelijk waren. Echt iets waar nog lang over zal worden nagepraat!

Judge Jules speelde van 02:00 - 04:00hr, en was zo veel beter als op Qontact. Omdat we zo'n beetje naast de DJ dansten, was goed te zien hoe hij met het publiek aan het dollen was. Judge speelde een typische (hardere) Engelse trancestijl met veel melodie. Ondanks de goede muziek was JJ de uitgesproken tijd om je vol te laten lopen met drank en andere middelen die ruimschoots aanwezig waren. De prijzen waren belachelijk laag: fles bier 1,50/ vodka mix 3,00 (glas 60% vodka en 40% jus), Breezerachtigen 2,50 etc etc. Zuipfestijn!

Van 04:00 tot 09:00 was PvD weer aan de beurt, natuurlijk bijna alleen met Final Scratch. De eerste helft was puur beuken, daarna afsluitend met wat rustigere electronische muziek en natuurlijk de klassiekers zoals BBE. Kippenvel als je ziet hoe iedereen daar zo laat (of vroeg) nog op staat te springen! Toen na 09:00 Paul zijn toegift had gegeven kon de balans worden opgenaakt: een zeer vermakelijk feest met zeer goede sfeer, vriendelijke mensen, zeer lage prijzen en top licht/geluid. Nadelig was duidelijk het feit dat het slechts een veredelde Vandit-night was. Ik heb (haast) geen nieuwe PvD track gehoord. Met Reflections had het (nog) weinig te doen. Ook het openlijk drugsmisbruik backstage daar kan men in Nederland nog een puntje aan zuigen, alhoewel ik me er niet aan stoor...

Nog een leuk voorval: 9:30 waren alleen de crew, Paul van Dyk (+management) en wat gasten er nog. Lisa ziet buiten een enorm Reflections reklamekarton staan een neemt het mee onder haar arm (leuk om te hebben 1.5 bij 1 meter). Op dat moment komt Paul net via de poort weer het terrein op en ziet dat en begint te glimlachen. Liza schrikt zich lam en laat het karton op z'n kant vallen: "ehm, i'll just leave it there", waarop Paul zegt: "we'll get foodprints all over it, we might wanna use it again you know... (wink wink)".
Liza heeft daarna 50 keer "I stole something from Paul he never wants to see me again...argghhhh!" geroepen

Na 9 uur feesten en 13 uur trein kwamen we zondagavond gebroken weer thuis...



Is het nou rundvlees of eend? Ok, in ieder geval heb ik per ongeluk Lisa's eten half opgegeten. Het smaakt namelijk allemaal hetzelfde met zoveel curry en pepers. In ieder geval was het goedkoop (70 euro voor 6 man met voorgerecht en drank erbij :wtf en veel (knopjes moesten los).



Bij Manja thuis. Ze zorgte goed voor ons (vervoer, douche, drinken etc) en was daarnaast ook nog eens een prettige verschijning, die de hele nacht doorfeest op alleen Espresso. Kambizz kon weer met z'n klauwen van de draaitafels afblijven. Van de vrouwen en andere shit ook niet trouwens...



Lekker met de knoppen spelen. PvD nu nog met normaal shirt, na Judge Jules in Reflections shirt



Goed gevulde dansvloer. In tegenstelling to The Love From Above nu geen 6000 maar ongeveer 1500 man.



Uitzicht van achter de monitorspeakers



En opeens was daar die mafkees van Vega-4, die ongeduldig aan Paul vroeg of ie al mocht optreden. "Wanneer je wilt, zullen we over 3 tracks dan maar...?"



Humm ik zal maar weer eens Crush draaien he he



Op de break van Crush explodeerde de zaal. Gelukkig zijn ze in Berlijn wel wat gewent qua explosies



John 'Vega-4' McDaid zingt Times of our Lives!



Judge Jules lijkt niet helemaal te weten hoe de mixer werkt



De eerste verdieping van de Columbiahalle was gesloten. Er was ook meer plaats gemaakt achter het podium. Beetje een huiskamergevoel



Backstage bij de bar met John en Paul. Natasha (Paul's vrouw) liet zich daar niet te veel zien, zij was meer in een van de kleine achterkamertjes te vinden...



Snel nog effe een plaat van Jules jatten als ie niet kijkt



Reflections shirt aan, draad in de mond: klaar voor de tweede set van 5 uur lang



Viagra help ook bij het betere mixwerk...



Groene sterrenhemel. Discobollen zijn in!



Alhoewel John eigenlijk net zo verlegen was als Paul leek hij zich wel te vermaken. Hij bleef dan ook tot het eind



Final Scratch op Apple notebook. FS is vooral handig bij het uitzoeken van je toegift: keuze zat



Achter de DJ. Rond 7:00 was de dansvloer nog helemaal vol.



Rookgordijn. Om 9:00 waren er nog zo'n 250 die-hards over

Last edited by jp on Sep-08-2003 at 15:45