|
House in Hong Kong (oftewel SnuggLe & Anke in China deel 5)
Goedendag!
Hier dan de laatste lange “China”-mail. Alhoewel we nu al thuis zijn in het koude Nederland, wilden we jullie de laatste leuke dingen die we in China & Hong Kong hebben meegemaakt niet onthouden.
In deze mail: een donkere grot, bergjes beklimmen, souvenirshopping, 15 minuten slapen in 1 nacht, stappen in Hong Kong, de paardenraces, en als laatste de vliegreis terug.
Op het moment zijn we bezig om alle 1200 foto’s uit te zoeken en te editen, om deze ook aan jullie te laten zien. Ze komen grotendeels op internet (http://home.student.utwente.nl/b.kampschreur ) , maar we willen een keer een ‘foto-avond’ organiseren, om daar dan het hele verhaal te vertellen en iedereen de foto’s te showen. Als je zin hebt om dan te komen, mail even aub.
Zaterdag 7 december
Eerst heerlijk uitgeslapen, dat mag wel een keer in het weekend. Hierna de lange mail geschreven naar het thuisfront, dat was ook wel weer even nodig om iedereen op de hoogte te houden. Verder de hele dag eigenlijk niet veel bijzonders gedaan…relaxen is ook een kunst.
Zondag 8 december
9 uur s’ ochtends hadden we afgesproken met Asaf & Orphelia om naar de ‘Water Cave’ te gaan. Het was wel redelijk koud geworden buiten, zo’n 10 graden, dus twijfelden we een beetje, maar uiteindelijk hebben we toch maar de bus gepakt. Daar aangekomen waren er nog 3 man (een Oostenrijks koppel en een Nederlandse kerel genaamd Jeroen) die mee gingen met de tour door de grot. De water-cave is een niet toeristische grot, zonder mooie paden en lichten binnen. Om er te komen werden we afgezet bij een stel rijstvelden waarna we nog een kwartier moesten sjouwen om bij de ingang te komen. We hadden van de gids kleding geleend, omdat we erg smerig zouden worden. Je moest namelijk tot borsthoogte door het water om alleen al in de grot te komen. Binnen moest je ook nog veel klimmen en klouteren…..en dus zou je smerig worden, waardoor die kleding wel makkelijk was. We kregen ook van die mijnlichten mee, omdat het binnen totaal donker was. Een hele aparte belevenis, met een gids & 7 westersen een beetje in een donkere grot ronddolen. Binnen waren erg veel mooie stalagmieten en stalagtieten, en kleine waterpooltjes. De temperatuur van het water was oke, en ook de lucht was warmer dan buiten. Na 1,5 gelopen te hebben kwamen we aan bij een kleine waterval, en een diepe pool , waar sommige mensen ingesprongen zijn. Even later was er een modderbad, dat was helemaal gaaf!! Allemaal het shirt uit en de schoenen, en moddergevecht houden, heel leuk om te doen! Uit de rotsen was ook nog een soort glijbaan geschuurd, waardoor je er echt leuk in kon glijden. Na 15 minuten zat echt iedereen totaal onder de modder….tot in de onderbroek. Gelukkig kon dat afgespoeld worden in een nabij gelegen waterpooltje.
S’avonds hebben we met de hele groep van de water-cave gezellig in het cafe zitten napraten. De watercave was wel een van de hoogtepunten tot dan toe (..na de chinese muur en de panda’s natuurlijk…!!).
Florian, die toch nog niet weg was naar HongKong, stelde voor om vuurwerk te kopen, iets waar China ook bekend om staat. Zo gezegd zo gedaan….vuurwerk is wel wat voor mij (Anke vond het wat minder, maar oke  . Dus hebben we voor 60 yuan (nog geen 8 euro) 1 supergrote vuurwerkpot en 20 vuurpijlen gekocht, en deze bij de rivier een beetje af lopen steken. In het MC Blues cafe had iemand nog slang besteld…brrrrr! Als eerste mocht hij hem even vasthouden en uitchecken. Wij hebben hem ook nog even in de hand gehad, maar zelf hou ik niet zo van slangen. Vieze glibberige beesten. Na het showen van het beest werd er met een schaartje zijn kop afgeknipt… waarna het bloed gebruikt werd voor een bloody-mary (een cocktail dus), en het vlees gewoon gebakken werd. En daar betaal je dan 10 euro voor… erg apart.
Maandag 9 december
Sochtends hadden we met Florian afgesproken omdat we zouden gaan fietsen met zijn 3-en, maar omdat hij ziek was zijn wij ook maar niet gegaan. Toch maar weer een dagje relaxen, omdat het einde van de vakantie er ook aan zat te komen…en dan wilden we toch wel uitgerust zijn!! Van dit rusten kwam het niet echt, omdat we maar zo’n bergje, een limestone peak zoals ze in het engels heten, gaan beklimmen vanwaar je een mooi uitzicht had over Yangshou. De weg naar boven was stijl, gelukkig niet glad. Een of andere eikel had alleen midden op het pad een grote drol neergelegd, dus dat stonk wel. Het lijkt wel of Chinezen “poepen-op-gekke-plaatsen” als hobby hebben. Na 20 minuten klimmen in een waterig zonnetje waren we dan boven, echt een superuitzicht! Je kon Yangshuo zelf zien liggen, alsmede de rivier en de omliggende bergjes. We hebben heerlijk van de zon genoten en even helemaal niets gedaan.
S’avonds hebben we het personeel van het MC Blues cafe een nieuw gerecht geleerd: spaghetti met spinazie-saus, oftewel “Dutch Student Spinache Spaghetti”. Voor hun een hele rare combinatie, maar ze vonden het wel lekker!! Enkele bekenden van ons hebben het ook uitgeprobeerd, en nu komt het waarschijnlijk zelfs op de menukaart. We zijn benieuwd
Pluto, het hondje van Mickey (23) de eigenaar van de tent, was er natuurlijk ook weer. Echt superschattig, dat kleine zwarte hummeltje. Anke kan er maar niet afblijven, jammer dat ik allergisch ben.
Dinsdag 10 december
Vandaag zijn we toch nog maar een keer gaan fietsen, omdat de omgeving zo mooi is. We wilden naar Fuli fietsen, een dorpje 10 kilometer verderop, maar Fuli zelf hebben we nooit gezien. Het was gewoonweg niet te vinden. Misschien waren het de 3 huizen en een koe die we onderweg wel een keer tegenkwamen, maar dat weten we niet zeker. Het landschap was wederom super, we kunnen niet uitgekeken raken op de kleine limestone peaks, en met zo’n mountainbike is het allemaal makkelijk te doen.
Op een gegeven moment zijn we maar terug gegaan, omdat we Fuli dus niet konden vinden en we een bordje zagen met ‘Yangshou 16 km’ erop…dus we waren al best ver weg van Yangshou zelf.
Terug in het Yangshou hebben we maar weer een filmpje gekeken: the Fast & the Furious. S’avonds aten we weer bij het Red Capitalism cafe, en nu hebben we het hart van een bediende daar gebroken. Iedere keer als we daar waren kwam ze vragen of we niet mee wilden met een ‘boat-trip’; voor 40 yuan pp zou je 2 uur op een boot zitten. We hebben hele tijd zitten twijfelen, en steeds zeiden we ‘misschien morgen’. Nu hebben we haar maar even laten uitpraten, en wilden we er alles over weten zodat we konden beslissen of we wel of niet gingen. Toen we hoorde dat we om half 7 s’ochtends bij de haven moesten zijn, hebben we toch maar besloten om het niet te doen. Ze ging nog net niet huilen, want familie van haar was de eigenaar van de boot. Kom op zeg, half 7 in de ochtend. Mooi niet, het is vakantie. En daarnaast, we hadden al erg veel van de omgeving gezien....
In het MCBlues cafe daarna hadden we een open gesprek met het personeel; over sex voor het huwelijk, over trouwen, over homo’s en dat soort dingen. Toch wel apart om te horen hoe chinezen tegenover dat soort zaken staan. Het was wel erg leuk omdat het eigenlijk het eerste echte gesprek was met chinezen zelf over dit soort zaken: de meeste mensen kunnen óf geen engels óf ze willen je het echt niet vertellen. Ik denk omdat we zovaak in het MCBlues cafe komen, dat ze ons nu wel een beetje vertrouwen.
Woensdag 11 december
Weinig bijzonders gedaan vandaag...Uitslapen, internetten, een filmpje kijken; even lekker niets doen dus. Het enige bijzondere was dat we in de nacht gewekt werden door 2 hele irritante Noren. Ze waren echt bezopen, en kenden het woord fluisteren niet. Iedereen in de dormitory dus wakker.... Het meest balen was dat ze echt keihard snurkte. Dus blééf iedereen wakker. Niet leuk.....
Donderdag 12 december
Vandaag zouden we naar Hongkong toegaan, en dus moesten we uitchecken en al onze zooi inpakken. De tassen waren echt zwaar, omdat we redelijk veel souvenirs hadden gekocht.
Op de verwarming in onze dorm zat een briefje, waarop stond dat als je hem zou gebruiken (wat we de afgelopen dagen rijkelijk hadden gedaan) je 30 yuan zou moeten betalen per dag. Echt belachelijk! Je mag toch aannemen dat als je ergens slaapt je het toch wel een beetje warm mag hebben. Niet dus... ze proberen echt overal geld van je afhandig te maken. De Engelse dame die ook bij ons in de dorm lag ging vandaag eindelijk fietsen, nadat ze de 3 dagen ervoor steeds een poging had gedaan, maar niet uit haar bed was weten te komen. Hoe dom kan je zijn!
Toen we in de middag inkopen gingen doen kwamen we 2 Nederlandse dames tegen die schaakles kregen. Nou was het alleen zo dat ze volgensmij niet echt veel leerden; de chinezen die eromheen stonden te kijken deden bijna alle zetten. Dat is niet leuke eigenschap, het is ons ook al een paar keer gebeurd. Op een gegeven moment ben ik maar tegen een chinees gaan schaken. Handig om het goed te leren. Het eerste potje nipt verloren, omdat de mensen die eromheen stonden een zet voor me deden die ik helemaal niet wilde, waarop mijn tegenstander mij snel sloeg. Niet leuk, maar oke. Het tweede potje glorieus gewonnen.... de chinees gaf op, omdat hij zag dat ik hem toch met 2 zetten schaakmat zou zetten. Hij vond het echt niet leuk. Verslagen met chinese chess door een buitelander!
In het MCBlues cafe hadden we een klein ‘afscheid’, niet veel bijzonders, maar wel leuk om iedereen nog even te zien. Om 8 uur zou onze bus namelijk gaan, hij was er alleen pas om half 9. Een mooie sleeperbus; allemaal kleine bedden achter elkaar, 2 rijen hoog, 3 rijen breed. Ik kwam er al snel achter dat ik niet veel zou slapen deze nacht, want mijn benen strekken kon ik dus echt niet. Het bed was hooguit 1meter 50 lang!!! Ook hadden veel mensen de ramen op, of waren aan het roken. Nog leuker was dat iedereen een dikke deken had (Anke ook) behalve ik. Niet leuk... Al met al heb ik deze nacht denk ik 15 minuten geslapen....
Vrijdag 13 december
Vrijdag de 13e begon dus al leuk, met erg weinig slaap. 9:30 kwamen we aan in Shenzhen, een stad aan de grens met HongKong. We werden afgezet bij de treinterminal, vanwaar we naar HongKong zouden gaan. Het was echt ontzettend druk! Het leek wel of heel China naar HongKong wilde. Alhoewel HongKong officieel weer bij China hoort, kan je als chinees toch niet zomaar HongKong binnen met je chinese paspoort. Hoe , wie en wat weten wij ook niet....
Na veel papierwerk in te hebben gevuld en door een stuk of 4 – 5 controles te zijn gegaan kwamen we zonder veel problemen HK binnen. Het was opvallend ook hoeveel hekwerk en beveiliging er was op de grens van China en HK.
Eenmaal in HK zelf hebben we de trein, de ‘KCR’, gepakt naar het stadsdeel Kowloon waar we een hotel zouden nemen. Op het eerste gezicht zag HK er echt mooi uit; groen en schoon.
Het hotel waar we zouden slapen, was het Garden Hostel dat in de Mirador Mansions zat. De Mirador Mansions zijn samen met de Chungking Mansions dé plek in HK voor budgetreizigers. Beide Mansions zijn gewoon supergrote ranzige flats, met daarin heel erg veel kleine hotels en hostels, die allemaal erg kleine kamers hebben. En met klein, bedoelen we ook echt klein! De douche bijvoorbeeld bevond zich in een hokje samen met de wc, en om te douchen moest je zo ongeveer in de wc gaan staan. Erg apart
Na onze spullen gedropt te hebben meteen de stad zelf in, want zoveel dagen hadden we nou ook niet. Hong Kong is dus echt een wereldstad, en heeft veel wat China niet heeft: het is westers, groots, en erg schoon. Als je hier spuugt op straat of afval weggooid krijg je een boete van zo’n 500 euro. Das geen kattepis. Er is erg veel hoogbouw, en de winkels zijn ontelbaar. Een leuke afsluiter van onze reis dus. Hong Kong heeft 7 miljoen inwoners, waarvan er erg veel westers zijn. Er wonen erg veel Britten, maar ook Indiërs en Pakistanen, die je allemaal ‘fake watches’ of een maatpak aan willen smeren. Verder valt het op dat er héél erg veel mercedessen en andere dure auto’s rondrijden. Je auto is je statussymbool, en iedereen wil dat laten zien.
Als eerste zijn we richting het water gelopen, vanwaar het uitzicht over de hoogbouw van Hong Kong, het Central District, fantastisch is. Vanaf daar hebben we voor 2,2 HK$ een bootje genomen, die ons erg snel en efficient naar de overkant bracht naar Central. Hong Kong is voor voetgangers een doolhof; voetgangerspaden kent men bijna niet. Je loopt veel over gallerijen van grote flats en dat soort zaken. Het duurde dan ook even voordat we bij de Peaktram aankwamen. De Peaktram is een oud trammetje dat je in 5 minuten via een erg stijl pad een berg op rijdt, vanwaar je een super uitzicht hebt over de skyline van Hong Kong. Zo gezegd zo gedaan.
Op de top van de berg, waar de tram stopte, was een supertoeristisch gebouw neergezet met eettentjes, een Madame Tussaud en nog wat toeristische rompslomp. Gelukkig hadden ze ook een Starbucks, en dus hebben we daar heerlijk een koffie gedronken, genietend van het superuitzicht over de wolkenkrabbers.
Vlakbij ons hostel hebben we na het eten een nightmarket bezocht waar ze allerhande prullaria verkochten. Nog bijna voor Bas een ontzettend lelijke lamp meegenomen, omdat het lijkt alsof hij die spaart. Op de markt werden erg veel horloges van dure merken gekocht. “Fake watches, Fake watches! Only 30 Honk Kong Dollar!”. Ik denk dat de 30 ook staat voor ‘ze doen het maar 30 minuten’. Niet gekocht dus.
Opeens kwamen we Ida & Matthias weer tegen. Ze waren net terug uit Dali, en nu kwamen we ze dus weer tegen. Hoe toevallig, in een stad met 7 miljoen inwoners. Again, its a small world afterall. Samen met hen zijn we even wat gaan drinken bij de MacDonalds.
Wat overigens hier opvalt bij de Mac, is dat ze er heel erg veel verstandelijk gehandicapten in dienst hebben. Een erg goede zaak, dat zouden ze in Nederland ook eens moeten doen. Ik denk alleen dat je hier in NL andere reacties krijgt en mensen het ‘raar’ vinden.
Zaterdag 14 december – Nightlive Hong Kong
Heerlijk uitgeslapen, na de vorige nacht dus maar 15 minuten te hebben geslapen. Meteen weer naar Central gegaan en daar de bus naar de andere kant van Hong Kong gepakt, naar Stanley. De weg hier naartoe was echt super, je zag een heel ander Hong Kong. Zo groot is HK namelijk niet en echt veel is volgebouwd, maar nu zagen we erg veel natuur; een hele andere kant van Hong Kong. De weg was kronkelig en nauw, maar gelukkig reed iedereen hier niet zo lomp als in China zelf. Uitgestapt bij Stanley beach, een heel mooi wit strand dat niet onderdeed voor de Costa Brava. Schitterend, gewoon op 10 km van de wolkenkrabbers een aantal erg mooie stranden. Denk dat we gaan verhuizen....
Na een beetje rongelopen te hebben in Stanley zijn we richting Aberdeen-harbour gedaan, waar je volgens de Lonely Planet een ‘sampan ride’ gedaan móest hebben. Sampans zijn van die hele kleine bootjes, misschien ken je ze van Suske en Wiske’s ‘Sissende Sampan’. Na een tijdje afdingen hebben we een toch van een half uur gemaakt door het drijvende dorp dat Aberdeen heet. Erg apart om te zien, het contrast tussen de bootjes en de hoge flats eromheen.
Omdat we s’avonds nog wilden gaan stappen zijn we eerst heerlijk op bed gaan liggen tot een uur of 8. We hadden wat huiswerk gedaan, waardoor we besloten om naar ‘Club-Ing’ te gaan. Dat zou een goede discotheek moeten zijn op de 10de verdieping van een of ander groot flatgebouw. Komen we daar aan, is er net één of andere private party. Beetje jammer. Toen maar naar de volgende tent toe.... genaamd ‘The Gene’. We bleken de eerste mensen te zijn. Oke oke, we waren ook wat vroeg, rond half 11. 11 uur zou de toko opengaan, maar wij mochten in ieder geval naar binnen. De entree was 120 HK$ (zo’n 15 euro), waar wel een consumptie bij inzat.
11 uur: bijna niemand. Half 12: nog bijna niemand. 12 uur: ook weinig mensen. Rond één uur begon het een beetje drukker te worden, maar niemand danste! Terwijl het een soort van houseparty voor moest stellen. Beetje jammer. Het zou ook aan de muziek kunnen liggen, omdat de vrouwelijke dj die aan het mixen was (en dat mixen deed ze wel oke!!) redelijk veel breaks draaide, ala James Lavelle. Niet echt mijn muziek, en ook niet echt super dansbaar.
De Clubscene in Hong Kong is best groot, en er komen geregeld westerse DJ’s een bezoekje brengen aan deze miljoenenstad om wat plaatjes te draaien. Er zijn ook veel grote houseparties in bijvoorbeeld een groot treinstation en dat soort zaken. Best cool dus! De ravers zien er alleen totaal anders uit als in Nederland; als je de muziek weg zou laten lijkt het net alsof je op een of ander rap-feest of alternatieve avond zit. Mensen die meer info willen over de Hong Kong clubscene, kijk hier op www.hkclubbing.com
Rond half 2 zijn we maar verder gegaan, omdat het dus maar niet druk wilde worden. Op naar Langkwai Fong, dé uitgaanswijk in Hong Kong. We hadden er eerder heen moeten gaan: veel mensen, veel barretjes, en ook veel gezelligheid! Het jammere was dat toen wij eraan kwamen er erg veel zatte Engelsen over straat liepen. Het vooroordeel is bevestigd; Engelsen kunnen echt niet tegen alcohol.
We hebben daar een paar kroegjes bezocht, en wat gedanst. Er was een erg goede liveband in een van de toko’s, waardoor het superdruk was. Veel zatte westerse kerels die achter de aziatische vrouwen aanzaten. Best irritant.
Rond een uur of 5 lagen we weer in ons nest.
Zondag 15 December – Hong Kong International Races
Door een tip van een Engelsman in Kunming hadden we gehoord dat er vandaag een hele grote paardenrace zou zijn, zoals je die ook altijd in films ziet. Dat wilden we dus zelf wel bekijken! 11 uur hadden we afgesproken met Ida & Matthias, en met hen hebben we de speciale trein gepakt die ons naar de racecourse zou brengen. De zon was er ook, en het was zo’n 23 graden. Heerlijk weer dus.
Bij het stadion aangekomen hebben we een toeristenkaart gekocht voor 6 euro (een normale toegangskaart was 1,5 euro), waardoor we betere plaatsen zouden hebben. En inderdaad; we zaten pal naast de finishlijn.
De tribune was inmens groot, en het raceparcours ook, minstens 2200 meter lang. Het schijnt dat er die dag zo’n 55.000 bezoekers zijn geweest.
Er zouden deze dag 9 races zijn, waarvan er vier echt belangrijk waren. Het prijzengeld per race lag op zo’n 1,3 miljoen euro alleen al voor de winnaar. Erg veel dus!!
Aangezien wij echt geen bal van paardenraces afweten hebben we het maar gevraagd aan een Engelsman die naast ons zat hoe alles in elkaar stak. Hij heeft ons de regels uitgelegd, want er komt nog meer bij kijken dan je denkt; welke paarden er goed zijn, hoe deze races waren geklasseerd in het internationale veld, wie er veel kans had om te winnen etc etc. Zelf hoe je moest wedden op de paarden heeft hij uitgelegd....leuk dus!
De eerste races die we zagen waren echt leuk om te zien. Het hele publiek werd steeds wild als ze aankwamen, omdat iedereen aan het gokken was. 10 meter achter ons waren de ereloges, waar alle kale kak zat. Leuk om mensen te kijken.
In race 5 hebben we zelf ook gewed, en gewonnen! Jammergenoeg daarna de winst meteen weer verloren, maar oke. Het was wel erg leuk. We konden ook erg dicht bij de paarden komen, waardoor we enkele leuke foto’s hebben gemaakt. Achter onze tribune was ook nog een kleiner ‘stadionnetje’, waar de paarden voor iedere race aan het publiek werden geshowed. Per race werd er echt veel gewed , niet normaal. Toch al snel zo’n 6 miljoen euro, en dat is dus maal 9 races zo’n 54 miljoen euro. Niet normaal hoeveel geld er in zo’n middag doorgaat.
Rond een uur of 4 zijn we maar terug gegaan naar het hotel, toen alle ‘grote’ races voorbij waren.
S’avonds hebben we heel goedkoop gegeten bij een of andere kleine zaak; een soort spaghetti met rode saus, maar dan in het chinees. Op de weg naar dit restaurantje kwamen we wéér Kathy & Kevin tegen (www.kkworldtour.co.uk), die de volgende dat naar Thailand zouden gaan. Again, its a small world.
Na het eten wilde Matthias en Ida Harry Potter 2 gaan kijken in de bios, maar omdat wij deze al hadden gezien (niet aan te raden overigens), hebben we een andere chinese film bezocht: Infernal Affairs. De film was net uit, en dat was te zien, de hele zaal zat vol met chinezen. Gelukkig hadden ze wel Engelse ondertiteling. Het enige jammere was dat er onder de film steeds mobieltjes afgingen, en mensen deze gewoon opnamen.
Verder was de film echt super, één van de beste films die we ooit hebben gezien. Hij gaat over een drugsbende uit HongKong, die een infiltrant heeft binnen de politie, en de politie die er één in de drugsbende heeft. Beide weten het van elkaar, maar ze weten niet wie. Het einde is een keer niet standaard, en verdrietig. Een aanrader!!
Maandag 16 december – De laatste dag....
De laatste dag van de reis alweer. Alles inpakken, en het geld opmaken dus. We zijn alleen een beetje inkopen gaan doen, en wat zitten lezen in een parkje midden in Hong Kong met een mooie verzameling vogels erbij, die in een hele grote kooi zaten.
Omdat het dus de laatste avond was hebben we een keer net & duur gegeten, bij een of ander cubaans grillrestaurant, waar ze een pasta & grill buffet hadden. Erg lekker, en nog niet eens zo duur! Je kon je eigen pasta samenstellen, en de kok zou het voor je gaan pakken. Wel leuk!
De weg naar het vliegveld ging wel snel, we hebben er zo’n half uurtje over gedaan. Eenmaal aangekomen in de supermoderne terminal hadden we gezeik met onze bagage; het was een aantal kilo’s teveel. De tas waar alle souvenirs inzaten was te groot voor de handbagage, waardoor die dus bij de normale bagage zou moeten. Die was dus 12 kilo., waar we 400 euro voor zouden moeten betalen. Dit zei de dame achter de balie met een grote smile. Mooi balen dus. Toen moesten we alle handbagage ompakken naar gewone plastiktassen, en dan zou het wel mogen. Erg vaag, maar als je dat geld scheelt meteen doen dus. De tas waar de souvenirs eerst in hadden gezeten kon leeg het vliegtuig in , en de tassen bij de handbagage. Je mag in totaal 10 kilo handbagage hebben en 50 kg gewone bagage. Dat hadden we nu dus ongeveer. Ik zie alleen zelf niet in wat het scheelt. Of het nou handbagage is of in het bagageruim zit.
0:10 uur vertrokken we vanaf Aziatische bodem, om terug te gaan naar het koude Nederland. De vlucht verliep goed, en ik heb zelfs kunnen slapen in het vliegtuig. 6:10 plaatselijke tijd landde we op Zurich, en 9:30 waren we weer in Amsterdam, waar onze familie ons op stond te wachten.....
Een superreis, die een hele nieuwe levenservaring voor ons was! Vele leuke, gekke en mooie dingen meegemaakt, die niet in woorden en foto’s uit te drukken zijn. Toch zijn we blij dat we zoveel foto’s gemaakt hebben en deze aan mensen kunnen laten zien.
Volgend jaar willen we een maand naar Thailand gaan, we hebben de smaak te pakken gekregen.
Iedereen hartelijk bedankt voor het lezen van alle mailtjes, en verder tot mails!
Groeten,
Bram & Anke
___________________
"Life is all about choices & respect"
|
topverslag man, heb alle mailtjes helemaal gelezen, en we komen wel een xtje foto's kieken
