|
Mijn hart van vandaag online
Er is iets speciaals aan het gebeuren.
Beginnen met het begin.
ASOT 197 is vandaag gearriveerd, 256 Kbps nog wel.
Ik kruip op de trein, zet mijn laptop open en begin eraan.
We stoppen aan de eerste halte en er stapt een meisje op waar ik, toen ik in het 3e en 4e middelbaar zat en dus ongeveer 15 jaar was altijd in de speeltijd naar keek. Toen ze na haar 4e (ze moet 1 jaar ouder zijn dan mij) plots weg bleek (veranderd van school) was ik d'er toch wel kapot van. Telkens ik aan haar nieuwe school passeerde, keek ik of ze toevallig niet buiten stond, telkens ik aan haar dorp (waar ik dacht dat ze woonde, bleek nog verkeerd te zijn ook) passeerde, keek ik of ze er nergens was. Verliefd, dus.
Ik zag haar al vanuit de trein op het perron, komt ze achter mij zitten. We kijken nu in dezelfde richting met mijn leuning ertussen. Ik word in één minuut supernerveus, ik zit te shaken. Ik heb haar al 3 en half jaar niet meer gezien, dit is een toeval.
Ik had de tracklisting nog niet bekeken en ik hoor iets waar ik direct Adam White/Andy Moor op plak. En dan beginnen de lyrics:
There's just one thing that I need to say
before I close my eyes and walk away
There's just one thing that I need to feel
before I walk away against my will
There's just one thing that I need to hear
before I walk away for the last time
There's just one thing that I need to see
before I take this jump and set us free.
Episch; episch is het beste woord.
Lichtervelde, halverwege; moet nu toch wel eens beginnen aan actie. Ik draai me om "Ben jij Joanna?"
-"Ja"
... (1 minuut, het leken er 3)
"Maar ok, ik ga me terug zetten *mijn hoofd rustte op mijn armen op het hoofdstuk van de leuning, beetje raar*; 't was cool om je nog eens te zien."
[niet essentieel]Nog enkele woorden net voor het uitstappen uit de trein en ze komt iemand tegen waar ze nog in klas mee zat. Ik kan niet wachten, dat zou zooo opvallen dus ik op mijn dooie gemakken naar de trap naar de tram. 2 oude vrouwtjes to the rescue, safe, kan ik achter blijven en als ze de tram pakt loopt ze dan weer achter me als dat niet te lang duurt met die klasgenoot. "O, gaat u maar voor hoor, mijnheer". Niet dus.
Ik wacht beneden de trap (wel iets ernaast natuurlijk) en ze komt.[/niet essentieel]
Nog een gesprekje van zowat 4 minuutjes. Sympathiek, mensen, unbelievable. Haar tram komt eraan, is niet dezelfde als de mijne. "Heb je geen goesting om in contact te blijven?"
-"Hangt ervan af."
Ik denk te snappen wat ze bedoelt. Ik: "Niet mee inzitten, ik vrij al, 't zou gewoon tof zijn om je nog eens te zien."
Dus ik geef haar mijn e-mail, dat van Hotmail zodat ze me kan toevoegen op MSN: not likely, maar het creëert een extra optie.
Dus ikke: "[email protected]"
Kom op mijn kot. Mailbox bijna vol dus rap 40MB vrijmaken. Wait a minute, 't is [email protected][/email], maar [email protected]! Shit!
Rap [email][email protected] registreren. Hotmail duldt blijkbaar geen puntjes. So here I am.
En luisteren naar Way Out West - Don't Forget Me (Riley & Durrant Remix) 
Don't forget me
don't regret me
don't suspend me
don't neglect me.
My memory of this still reminds me of you
And that is how to find me.
haar enige aanknopingspunt, als long shot der long shots vertrouw ik op Google. Ik heb mijn best gedaan.
Last edited by Belgian Bonzai on Oct-20-2005 at 11:02
|
