Goedendag!
Mail 4 alweer, en maybe gaat er nog wel een vijfde komen ook. Ik hoop dat iedereen deel 3 goed ontvangen heeft. Zo niet, hier staat hij ergens onderaan: http://forum.fok.nl/showtopic.php/218330

Deze keer in de mail: Oude koeien uit de sloot halen (letterlijk!!), Chinese muziek, vissen met aalscholvers, heeeeeeeeel mooi weer, blote benen!, een treinreis van 23 uur, Shilin Stone Forest, offroad mountainbiken en chinese chess. Veel leesplezier


Zondag 24 november - Relaxen in Lijang & "Naxi Music"
Heeeeeeerlijk uitgeslapen eindelijk een keer, en daarna de lange mail nummer 3 geschreven. Vandaag zouden we weinig gaan doen, alleen een beetje rondsjokken in Lijang zelf. We hebben dan ook heerlijk van de zon genoten, en op het terras gezeten. Ook weer een souvenir voor de mensen thuis gekocht, dat al snel afgedingt was van 85 naar 18 yuan
S'avonds met het Nederlandse stel uit Veldhoven gegeten in een leuk maar duur restaurant voor Chinese begrippen. Aan het eind werden we alleen genaaid met de rekening: ze wilden ons laten betalen voor een gerecht dat we niet hadden gehad. Mooi niet dus! Daarna was het ineens voor de servetjes en de eetstokjes. Echt een ontzettende bullshit. We zijn gewoon weggelopen.
20:00 uur zijn we naar een concert van wat oude mannen uit het dorp gegaan, die in traditionele costuums en op traditionele instrumenten de "Naxi Muziek" zouden gaan spelen. Oke, dachten we, even wat cultuur.
De hele toko zat gevuld met chinesen, en er waren maar een klein aantal westersen. Een of andere man kwam het podium op en begon te vertellen.... in het chinees dus. Na 5 minuten begon hij opeens in het engels; maar het waren maar 2 zinnen. Daarna begon eindelijk de muziek. Heeeeeeeel erg apart. Het klonk wel oke, maar toch moesten we redelijk wennen. De chinezen vonden het allemaal prachtig. Na het eerste nummer begon de man weer een verhaal in het chinees af te steken, wederom 10 minuten, die in het engels werden samengevat in 2 zinnen. Erg jammer... Na dit 3x te hebben meegemaakt zijn we weggegaan, want dat trokken we niet. De muziek was telkens maar 2 of 3 minuten! Ook superirritant dat er erg veel chinese mobieltjes afgingen. En nee, dan lopen ze niet weg, maar gaan ze gewoon naast je zitten bellen. We krijgen af en toe echt een superhekel aan die chinesen. Ze houden met niemand rekening.

Na deze deceptie de zorgen maar verdronken in het Sakura Cafe, waar we Sanne&Koen, het Haagse stel waarmee we in Chengdu hadden gebowled, weer tegen kwamen. Jammergenoeg was die irritante Nederlander, Christiaan, er ook weer. Dus maar niet aan die tafel gaan zitten, omdat er alleen maar ruimte was naast hem. Toen er eindelijk ruimte was, en Christiaan ook weg was, bleek dat de hele tafel (een man of 10) een teringhekel aan Christiaan had, omdat hij tegen iedereen aan het opscheppen was geweest. Tevens zong hij steeds keihard supervals mee met de muziek.
Ook toen we even aan het mailen waren, stond hij achter ons mee te kijken. Dus heb ik hem vriendelijk doch dringend verzocht om even op te rotten en niet mee te lezen... Wat een sukkel zeg.

Maandag 25 november - De reis naar Dali
Een beetje een offday, omdat pa vandaag jarig zou zijn. Toch moesten we naar Dali vandaag... Het busstation was moeilijk te vinden; de Lonely Planet gaf het weer eens verkeerd aan, as usual. Als ze niet te negatief over vanalles en nogwat zijn, dan klopt de info weer niet. Treinreizen die 29 uur zouden moeten duren, duren ineens 18 uur. Apart.
Na een tijdje toch het busstation gevonden, en onze kaartjes gehaald (35 yuan per stuk voor 5 uur in de bus...das dus nog geen 7 euro). De rugtassen moesten op de frot-bus, waarmee we de chauffeur maar even geholpen hebben. Die loodzware dingen op een bus krijgen is geen pretje.

De busrit was wel oke, ware het niet dat er een oude vrouw naast ons steeds zat te roken, en het raam wagenwijd open had, waardoor denk ik de hele bus verkouden is geworden. Ze wilde hem maar niet dichtdoen...
Richting Dali kwamen er steeds meer wolken in zicht, en begon het zelfs te regenen. Onze eerste regen in China!

In Dali aangekomen een paar&wagen naar het hostel genomen; Guesthouse nr. 5, een erg knus en gezellig uitziend hostel, met veel groen en houtwerk. De bedden waren echt superzacht, ook voor het eerst.

Dali is een klein dorpje op 1900 meter hogte, dat lang geleden de 'hoofdstad' van de provincie Yunnan was. Naast het ligt een heel groot meer, genaamd Erhai Hu, oftewel het Earshaped Lake. Aan de achterzijde wordt het dorpje begrenst door een heel stel 4000 meter hoge bergen, de Jade Green Mountains, die toen wij er waren steeds bedekt waren met wolken zodat je de toppen niet kon zien.
Het volk dat in Dali woont en in de regio eromheen, heten de Bai. Zij hadden in de 9e eeuw een groot deel van Burma in handen alsmede zuidchina. De befaamde Burma-Road eindigde dan ook in Dali.
Toch is Dali lang niet zo mooi als Lijang, als je het stadje zelf bekijkt. Het toerisme heeft hier veel eerder zijn intrede gedaan, en dan vooral door de honderden chinese tourgroups, erg jammer. Lijiang ziet er verder ook veel leuker uit met haar smalle straatjes.

Deze dag hebben we eerst een ontdekkingstocht gemaakt door Dali, om de boel een beetje te verkennen. Op de terugweg zijn we het zweedse stel dat we in Chengdu hebben ontmoet tegengekomen, met hen hebben we de reis naar Leshan toen gemaakt. Mattias en Ida (zo heten ze) zijn echte budgetreizigers die alles hardseat doen en altijd supergoedkoop eten in lokale voedselstalletjes met onbekende gerechten. 's avonds zijn we met hen wezen eten maar wel in een voor hun doen duur restaurant, sunshine cafe ala sakura cafe Lijiang.

Dinsdag 26 november.
's Ochtends het breakfast buffet van het hostel uitgeprobeerd. Voor 10 yuan kon je onbeperkt eten: noodles, friet, omeletten, eieren, pannekoeken..genoeg dus.
Met Ida en Matthias hadden we afgesproken om naar de haven te gaan om te gaan vissen. In de haven zelf werden we al opgewacht...en toen begon ht onderhandelen. Uiteindelijk konden we voor 10 yuan per persoon mee met een klein visserbootje. Erg goedkoop; de trip koste normaal als je het bij een hostel zou boeken circa 50 yuan per persoon.
De man die zou roeien gebruikte sateprikkers om de kelen van de vogels dicht te binden; we gingen namelijk vissen met aalscholvers!! Niet te strak, maar net genoeg zodat ze de vissen niet door konden slikken. Een erg ingenieus systeem!
Dus wij de boot in met de vogels, en maar roeien. Op geen gegeven moment had er 1 een vis gevangen, en probeerde deze door te slikken, wat dus niet lukte. Hij werd richting de boot gelokt, en de visser en Matthias haalde de vis uit zijn bek. Echt heel gaaf en apart om dit te zien. Wel jammer dat we in totaal maar 2 vissen hebben gevangen

Smiddags wilden we naar de 3 grote pagoda's gaan in het dorp zelf; 2 van 41 meter hoog, en 1 van 72 meter. Een erg toeristische attractie, maar deze was ook ERG duur; 52 yuan pp! Zoveel hebben we zelfs niet voor de panda's en de verboden stad in Beijng betaald. Veel te veel, dus zijn we niet naar binnen gegaan, maar alleen wat foto's gemaakt. Toen de hele middag maar lekker van de zon genoten, en savonds heerlijk gegeten in het Sunshine Cafe. Daar een Israelisch leuk koppel ontmoet, waarmee we een heftige discussie over israel en politiek enzo hebben gevoerd. We hadden het ook over afdingen, dat mensen die niet afdingen (en dan dus vooral Amerikanen, die doen dat dus bijna nooit) echt de markt totaal verzieken voor de backpackers, omdat de verkopers weten dat ze hun zooi toch wel verkopen. Het mooie was dat naast ons een Amerikaanse vrouw zat die blijkbaar net tegen het Israelische koppel had gezegd dat ze een hekel aan afdingen had en het bijna nooit deed. Oeps Dat wist ik dus niet. Maarja boeiend...het is gewoon de waarheid. Ze zijn gewoon een dief van hun eigen portemonnee en verzieken de markt gewoon. Punt.

Woensdag 27 november - Xizhou met zijn negenen
We zouden met een paar man een bus pakken naar een nabij gelegen plaatsje om daar wat rond te scharrelen. Deze 'paar man' werden er al snel 9; Dan&Vered (het israelische koppel), Ida& Matthias, Schachaf & nog 2 israelische kakelende dames. Rond half 10 werden we in de volle zon afgezet op loopafstand van Xizhou. Eenmaal aangekomen daar de markt bezocht. Eigenlijk is iedere markt in China hetzelfde; je hebt een fruit/groente/vlees afdeling, waar ze echt alles wat eetbaar is verkopen. Van appels tot honden, van varkenskoppen tot zeewier. Daarnaast is er een markt met huishoudelijke spullen en etenstentjes, en van toeristische spullen tot complete inboedels van huizen. We hadden al redelijk wat markten gezien, dus liepen we redelijk snel door deze. Wij wel.... de israeliers niet. Die waren retetraag. Ze hielden van markten naar eigen zeggen, en ze kochten ook echt allemaal prut. Een dingetje hier, een kettinkje daar... en ook echt overal een uur afdingen. Grrrrrrrr.... Ook moesten de dames nog BH's passen; weer een half uur verder.
Xizhou zou bekend staan om de mooie oude traditionele huizen die er stonden. We hebben niets gevonden behalve wat echt oude krotten.

Na de markt op naar water, we wilden naar het meer toe. Niet over de normale weg, nee nee, we zijn maar eens door de rijstvelden gaan banjeren. Althans; een klein pad dat erdoorheen liep. 9 Buitenlanders door een rijstveld...de weinige mensen die we tegenkwamen keken raar op.
Op een gegeven moment konden we alleen niet verder; een koe blokkeerde onze weg. Een gekke koe, want hij probeerde op ons af te rennen, maar omdat hij aan een soort van touw vastzat lukte dat niet helemaal. Toen we hem daarna probeerde te passeren, kwam hij wederom op ons af. Ditmaal viel hij, omdat het touw echt te kort was, en rolde hij van het 'dijkje' af waar we overheen liepen en kwam op zijn rug terecht. Meteen kwam de boer van wie de koe was + een hulpje aansjouwen. Matthias heeft hun geholpen om de koe weer overeind te krijgen. Cowtipping Na al dit spektakel weer verder in de brandende zon, en een half uur later waren we bij het meer. Het uitzicht was fenomenaal. We zijn gaan zitten op een afgebrokkeld muurtje half in het water, dat vroeger waarschijnlijk dienst heeft gedaan als iets van haven of aanlegsteiger, maar nu dus in het water was verdwenen. Heerlijk was het; zon, water, de stilte, en een superuitzicht. Althans, totdat de kakelende israelische dames hun bek weer opentrokken. De wolken in de bergen op de achtergrond leken net een hele grote golf die onze kant op kwam. Het meer, stil, maar toch dynamisch.. plus de allesoverheersende stilte. Echt heerlijk.....

Donderdag 28 november - Een boottocht op het meer
Sochtends buskaarten voor de reis naar kunming gekocht voor 55 yuan per stuk. We hadden ze denk ik nog wel goedkoper kunnen krijgen. Een dag ervoor had een vrouw van de ticketoffice gezegd; ah, omdat jij het bent 60 (ze waren eigenlijk 65). Toen ik de ochtend erop terugkwam was deze vrouw er niet, dus zei ik tegen de man; "De vrouw zei gisteren 55". De man zei meteen oke. Ik had dus veel lager moeten beginnen..dom dom. Je kan hier echt over alles onderhandelen, niet normaal.
Smiddags richtind de haven om wederom een boottocht te maken, nu met het Nederlandse stel die we weer tegenkwamen. In de haven weer onderhandelen over de prijs, waarbij Petra (de NL dame) het voortouw nam. Als zij onderhandelt doet ze dit altijd op hoge toon, schreeuwt ze bijna, en lijkt het net alsof ze boos is. Zo gaat het spelletje niet... plaatsvervangende schaamte.
De tocht was wederom heerlijk; de zon scheen weer volop! De eerste stop van de boot was bij een tempel, die erg mooi op het water uitkeek. Samen met ons waren er bij de tempel een stuk of 30 monnikken, die een dagje vrij hadden ofzo. Ze vonden het helemaal geweldig om westerse mensen te zien..en wilden met ons op de foto.
De 2e stop was bij een klein eiland waar niet zoveel te beleven was, behalve wat toeristische dingen en wat eettentjes. Toen we daar aan het rondlopen waren hadden we ineens het hele dorp achter ons aan; blote benen waren kennelijk erg bijzonder. In china zie je nooit iemand met korte mouwen of een korte broek, hoe warm het ook is. Toen Anke en ik onze pijpen weer aan onze broek wilde ritsen, kreeg Anke hulp van 3 vrouwen, en de rest stond er omheen te kijken en lachen. De mensen vonden het zo geweldig, heeeeeeeel apart!!

Vrijdag 29 november - Busreis naar Kunming
Sochtends vroeg opgestaan, spullen ingepakt en vertrokken, omdat we 8:25 de bus zouden hebben...dachten we. De kerel had mij toch echt verteld dat we om half 9 de bus zouden hebben, maar nu bleek het dus 8 uur te zijn. Mooi stom , maar het was niet onze fout! Snel met alle bepakking in de klaarstaande auto gestapt, waar we met zijn vijven erg krap inzaten. In Xiaguan aangekomen, de 'grote' stad vanwaar de bus zou vertrekken, stond de bus gelukkig nog te wachten. We zaten in de bus met de kerel met de slechtste adem van het Oostelijk halfrond..niet normaal. Daarmee zaten we dus 5 uur ind e bus....
Onderweg nog een aantal malen gecontroleerd door politie en weet ik veel wat. Het mooie is dat tussen de controles door de chauffeur steeds illegaal nog mensen meeneemt, en zo een zakcentje bijverdient. Nog iets moois; langs de snelweg lopen hier steeds vrouwen die met een bezem de boek mooi schoon aan het houden waren. Heeeeeeeel erg onzinnig om steeds de berm van de snelweg schoon te houden...
Rond 2 uur kwamen we aan in het zonnige en drukke Kunming, de hoofdstad van de Yunnan provincie, met 3 miljoen inwoners. Ingecheckt in een 3-bed-dormitory, waar we de enige 2 personen waren...mooi dus! Privacy!
In de middag de stad verkent. Vn vele mensen hadden we al gehoord dat Kunming niets bijzonders was, en dus wilde wij ook zo snel mogelijk verder reizen, maar we konden geen treinkaarten krijgen voor de dag 2 dagen later, maar pas voor 2 december. Ach ja, dan maar relaxen.
Het enige goede van Kunming zou zijn dat de cd's en Dvd's er erg goedkoop waren; 5 yuan voor een cd, 8 voor een dubbelcd, en 8 voor een dvd. Veel namaak, maar allemaal redelijk goede kwaliteit!! Erg jammer dat wij geen DVD'speler thuis hebben, want ze hebben echt alle nieuwe films al. Zelf wat cd's ingeslagen; Moby, Sasha, Paul Oakenfold, en nog een cd van U2. Zo goedkoop als ze hier zijn valt niet tegen te branden.
Nu maar hopen dat de douane niet moeilijk gaat doen met deze namaak...

Zaterdag 30 november - Doodsaai Kunming
We zouden eigenlijk vandaag naar het Shilin Stoneforest gaan, ware het niet dat Anke de wekker verkeerd had geet en wij ons dus verslapen hadden.... dan maar niet. De stad zelf dus maar verder verkent, we wilden wat mooie dingen zien. Veel was het niet; er waren wat mooie pagoda's en een mooi leegstaand traditioneel chinees gebouw, maar thats it. Een park dat we bezochten was saai en lelijk, en ook de Golden Temple was echt heeeeeeeel klein, terwijl de entree wel erg hoog was. Het enige opwindende was dat er een kleine rodelbaan naast de Golden Temple , die we 'misbruikt' hebben Kunming was verder dus echt saai...
Toen we terug waren maar inkopen gedaan in de inmens grote Carrefour (een supermarkt waar je ALLES kan kopen wat je wil). Het mooie hier in Kunming is dat er bij winkels mensen buiten staan te klappen in hun handen om mensen in de winkel te lokken. Echt heel apart en dom om te zien. In Nederland zou dat nooit werken; welke gek gaat er nu een winkel binnen alleen omdat er net voor de deur mensen staan te klappen??
Even verderop stonden 50 mannen opgestelt als een millitaire eenheid, en 1 voor 1 moesten ze naar voren komen en een klein verhaaltje doen, waarna iedereen klapte. We snapten totaal niet wat en waarom het was. Misschien moesten ze iets van zelfkritiek geven, iets wat vroeger tijdens de culturele revolutie heel gewoon was om 'de ziel te zuiveren'? In ieder geval apart om te zien.
Savonds kregen we een tip van een Engelsman, om in HongKong een paardenrace te bezoeken; de 15e van december zou er een hele grote wereldberoemde paardenrace zijn, zo eentje zoals je in films ziet, met weddende mensen enzo. Misschien wel leuk.
Florian, een aardige Duitser uit Kiel, heeft me nog Chinese Chess geleerd, een spel dat erg veel gespeeld wordt hier op straat. Het is net even wat anders dan normaal schaken; sneller, leuker , en makkelijker!!! Dit gaan we in Nederland zeker aan mensen leren!! Voor de mensen die nu al willen kijken: http://www.chessvariants.com/misc.dir/d.nl/xiangqi.html

Zondag 1 december - Shilin Stone Forest
Vandaag gelukkig niet verslapen; we zouden naar het Shilin Stone Forest gaan, en dit met een speciale sneltrein. In deze trein kwamen we een Nederlander tegen met een chinese vriendin; hij sprak 2 woorden chinees, zij 2 woorden engels. Erg handig. Je ziet hier veel westersen met chinese vrouwen...en meestal zijn de mannen dan ERG lelijk. Het is zo stom om te zien gewoon! Het lijkt bijna wel op sextoerisme zoals dat in Thailand gebeurt...maar zo erg is het net niet. Veel mensen die alleen reizen pikken hier gewoon een chinese vriendin op. Hij doet het voor de liefde/sex....zij meestal in de hoop op een nieuw leven in het buitenland. Natuurlijk scheren we nu alles over 1 kam, maar het gebeurt vaak wel zo.
Het Shilin Stone Forest zelf was supermooi, waarbij de zon wel meespeelde. We waren er vroeg, dus was het niet zo druk. Het Shilin Stone Forest is een verzameling rotsformaties, eeuwenoud, gemaakt door erosie van de stenen door wind en water. Velen hebben ook een naam en vorm,zoals 'schildpad op olifant' , en 'vrouw die op haar man wacht', maar dit hebben wij er niet in kunnen zien. Veel glibberige paadjes en hele nauwe doorgangen door de rotsen. Het leken ook vaak echt bomen...stenen bomen. Op een rustig plekje zijn we lekker in de zon gaan zitten en hebben genoten van het uitzicht.
Toen we terugwilden van het park naar de trein ging dit best moeilijk; we konden totaal geen bus of wat dan ook terugvinden, superstom!! Na een uur zoeken en gedoe konden we eindelijk in een busje stappen , dat ons voor 2 yuan pp naar het station zou brengen..dachten we. Eenmaal daar aangekomen was het niet 2 pp, maar 20 in totaal. Mooi niet dus, we werden weer genaaid, zoals de chinezen zo vaak probeerden. De chauffeuse deed nu echt moeilijk, maar ze kon ons wat krijgen. We hebben het geld neergegooid en zijn het station ingelopen. Het is niet normaal hoe erg mensen profijt van je willen halen. Deels wel begrijpelijk, omdat ze je als rijk zien, maar ook erg irritant.

Maandag 2 december - De Treinreis naar Guillin
Na uitgeslapen te hebben, een ranzig ontbijt te hebben gehad, wederom de stad ingeweest om onze laatste dag in Kunming uit te zingen. Nog een aantal souvenirs gekocht en een leuk marktje bezocht waar ze kleine hagedisjes verkochten. In de Carrefour wederom wat inkopen gedaan; ze verkochten er ook een ring met diamanten erin voor 450.000 euro. Er stonden constant 2 bewakers omheen.
Savonds richting het treinstation; om 20:41 zou onze trein gaan , een 23 uur lange treinreis door het zuiden van China die ons via Nanning naar Guilin zou brengen. Gelukkig was het erg rustig in de trein, en hadden we ruimte genoeg voor al onze spullen. Deze keer weinig stinkende en rochelende chinezen in de buurt.... In de trein kwamen we nog een Israelisch/Taiwanees koppel tegen dat we ook al in Lijang hadden gezien.

Dinsdag 3 december - Treinen...treinen....treinen....
De hele dag fijn in de trein gezeten, zonder echt veel te doen behalve lezen, kaarten, en van het uitzicht genieten.
Rond half 9 in de avond kwamen we aan in Guillin, waar we meteen voor 15 yuan genaaid werden voor onze buskaarten naar Yangshou. Balen, maar oke.

Een dodemansrit naar Yangshou gehad; in een frotbusje, verblind door de continue stroom van auto's met het grote licht aan, links / rechts inhalend naar Yangshou, in het donker dus. Niet leuk. Ik krijg steeds meer genoeg van de chinezen. Zoals Adriaan van Dis het zegt in zijn boekje 'Een barbaar in China': " China is een mooi land, alleen jammer dat er chinezen wonen". Mensen die al onze eerder mailtjes hebben gelezen, of misschien in China zijn geweest, vinden misschien een kern van waarheid in deze zin. Ik vind het wel het geval, Anke minder, misschien is zij er meer aan gewent. Het lijkt wel of chinezen nooit hebben gehoord van rekening houden met je medemens, en dit gaat van keihard schreeuwen in een dormitory als andere mensen slapen, tot het verblinden van tegenliggers op de autoweg door met groot licht te rijden. Sommige mensen noemen dit cultuurverschillen, ik noem het gewoon irritant. Wennen doe ik er ook niet echt aan. Ook bijvoorbeeld nu in het internetcafe; je wordt hier gek van de schreeuwende mensen die spellen aan het spelen zijn. We worden bijna doof.....

Aangekomen in Yangshou werden we besprongen door proppers van verschillende hotels die allemaal heel graag wilde dat we bij hun kwamen logeren. Uiteindelijk onze intrek genomen in een 2persoonskamer voor 6,5 euro, in een net geopend nieuw hotel. De kamers waren mooi en oke.
Yangshou is een dorpje met 300.000 inwoners, in het zuidwesten van China, op 65 kilometer van Guilin. Het is een zeer geliefde backpackers-bestemming, met veel westers ogende cafetjes. Het dorp zelf stelt niet heel veel voor, maar de omgeving des te meer. De omgeving bestaat uit zeer veel "limestone pinacles" (vertaling is iets van kleine lemen bergen van een meter of 100 hoog maximaal). Hier een foto van hoe dit eruit ziet: http://www.wereldreis.nu/wereldreis...46.DSC01752.png + http://www.chinahighlights.com/photos/glalbum.htm
De omgeving is dus super, en leent zich erg goed voor verkenning op de fiets.
Savonds kwamen we Siv & Aya, de 2 kakelende israelische dames, weer tegen, de zeiden dat het de afgelopen 7 dagen geregend had en dit de eerste dag was met mooi weer. Wij dus geluk hebben....

Woensdag 4 december - Yangshou verkennen
Sochtends veel souvenirs gekocht, in dit met souvenirshops doordrenkte dorpje. Ze hebben hier echt veeeeeeeeel souvenir-dingen, niet normaal! We zouden zo het halve dorp leeg willen kopen, het kost toch niets. Het probleem alleen is dat we te weinig ruimte hebben om alles mee te nemen.
Tijdens de lunch kwamen we de aardige duitser Florian weer tegen, die we ook in Kunming al hadden gezien. Samen met hem hebben we wat mountainbikes gehuurd (hele goede Giant Uca=2's!!), en zijn we de omgeving gaan verkennen. Echt fantastisch! De omgeving is zo mooi, en zo apart! We zouden hier eeuwen kunnen fietsen! We zijn offroad gegaan op glibbige modderpaadjes en door kleine vage dorpjes, wat heel leuk was. Alleen jammer van de ontzettend ranzige kleding na de tijd maar oke Al dat opspattende modder doet je geen goed. We hadden erg geluk dat we later de zelfde weg nog terug konden nemen, omdat de bezig waren een brug af te breken; als we een half uurtje later waren gekomen hadden we niet teruggekunt, althans niet over dezelfde weg.
Bij Moonhill aangekomen, een berg die zo heet vanwege het grote maanvorminge gat erin, onze fietsen gestalt en deze beklommen. Het uitzicht van bovenaf was fantastisch, vooral ook omdat de mist oploste doordat de zon er weer doorkwam. Warm en benauwd was het al, en we zweette ons helemaal kapot. Op de top van de Moonhill stonk het alleen behoorlijk, omdat een of andere onverlaat lekker had zitten schijten. Midden op de top!! Ranzig!!
Terug in Yangshou kwamen we het Amerikaans/Engelse stel weer tegen die we ook al in Beijing en Chengdu waren tegengekomen. (Zie hun website van hun reis hier: http://www.kkworldtour.co.uk/ ). Een erg apart stel; veel bekijken ze niet, ze zitten liever in cafe's enzo. Iedere avond verdrinken ze hier in het MC Bleus cafe voor zo'n 200 yuan of meer aan whiskey/cola, wat hier gemixed in een flesje te krijgen is. Jummie!!

___________________
"Life is all about choices & respect"

Last edited by SnuggLe on Dec-07-2002 at 07:58