|
| quote: | Originally posted by TOR
Op zich stoort een track er vlug ingooien helemaal niet, vooral live is dit een uitstekende techniek om de energie hoog te houden. Het probleem is dat daardoor een aantal elementen door elkaar gaan klinken. Tiësto staat bekend voor zijn contrasterende overgangen en die manier van werken kan iets bijdragen tot de sfeer van de set in zijn geheel, maar op een ISOS-compilatie werkt dat helaas niet, omdat die naam synoniem staat voor warm en smooth. CD1 valt goed mee op dat vlak, maar CD2 is toch behoorlijk zwak.
Ik ging me niet meer uitlaten over dit punt, maar ik voelde toch de nood op enige verduidelijkingen te scheppen |
Ik ga hiermee volledig akkoord. Voor een mixcompilatie had Tiësto eigenlijk wel wat meer effort kunnen doen. Live zou deze cd beter werken, maar daar dient ze niet voor. Daarom dat Tiësto's ISOS parties dan ook véél vetter zijn dan de cd zelf.
Als ik een Dj live hoor, dan hoor ik zelfs liever een overgang die slechts voor 90% correct is, dan een serene overgang. De reden is simpel: dat kleine basverschil geeft een extra kick waardoor duidelijk wordt dat een nieuwe track bezig is. Deze energiestoot doet mij altijd weer zin krijgen om door te gaan . Daarom dat Tiësto live één van de besten is. Voor deze mixcompilatie heeft hij idd toegewerkt op het ruimere publiek door de tracks drastisch in te korten, waardoor het soms melodisch clashed. Da's wel een jammere zaak uiteindelijk...
|