|
De record-poging van Deejay Nunspeet duurde 54 uur en 28 minuten
De twee dagen ervoor had ik ingeplant voor rust maar dat pakte anders uit dan dat ik gedacht had.Om de 15 minuten ging de telefoon want radiozenders en de kranten wilden een interview met Deejay Nunspeet, en die kregen ze allemaal.
De start was 22 juni 's morgens om 9:00 uur ik stond echt te bibberen op m'n benen, en toen de start , en dat was voor mij de ontlading van alle spanning, op naar mijn doel 90 non-stop in the mix.En verder ik was erg benieuwd tot hoelang een dj de platen strak aan elkaar kon mixen.
Alles ging als goed, ik had een geweldig team om mij heen stewards, getuigen,dansers, E.H.B.O. en mensen van de techniek en de sfeer was geweldig.We kregen zelf een skyspot want tot op het laatste moment werd er aan gewerkt om de recordpoging leuker en aantrekkelijker te maken.
De eerste dag ging geweldig, alles volgens plan en de bezoekers via internet waren enorm hoog. Wat mij wel zorgen maakte was de temperatuur, buiten was het 30 graden. De ideale temperatuur binnen voor de recordpoging was 18 graden.Maar we hebben wel een grote airco en deze kon de temperatuur aardig temperen, mede door dat we deze al een paar dagen aan hadden gezet. En ik hoefde mij ook niet te vervelen want het dansen werd deze dag verzorgd door Sauna-sport Nunspeet.
Op woensdagnacht gebeurde hetgeen ik erg bang voor was.........overmacht. De stroom viel uit alles was donker het enige wat het nog deed was de muziek. Want Arie Slijkhuis had daar al een stukje zekerheid voor ingebouwd, want de recordpoging moest doorgaan. Het probleem was alle bedrading van de airco was weggesmolten. Het stroomprobleem 's nacht om 4:30 uur door Arie opgelost maar de airco was kapot.
's Morgens heel vroeg kwamen er zelfs mensen rechtstreeks vanuit hun nachtdienst om ons te steunen. Alleen net voordat het licht begon te worden had ik last van een "dipje" maar toen het licht begon te worden waren we deze weer te boven. Verder verliep de donderdag vlekkeloos de dansers en de dansers van Carrie's Dance Produktions uit Nunspeet deden hun uiterste best om de record poging te laten slagen. Het enige probleem was dat de temperatuur erg hoog opliep want het werd nog warmer dan gister.
De media aandacht was enorm teveel om op te noemen evenals de mensen die meekeken via het internet. De extreme hitte, plus de warmte van de koptelefoon had die dag had volgens mij weinig invloed op me. De airco deed het donderdag avond weer.Op vrijdagochtend, net voordat het licht begon te worden, kwam het bekende "dipje'' weer eten, drinken, douchen niet bleek te helpen dus stortte ik me weer op de muziek en daardoor kwam ik weer uit deze ''dip''.Blijkbaar was ik zo enthousiast dat ik op een gegeven moment een fader van de mengtafel afbrak. Dit gaf mij zoveel stress op dat moment, omdat we nog minder dan twee minuten hadden om dit probleem op te lossen maar alles kwam weer goed.
Toen kwam op vrijdagochtend met de dansers van Bruinewoud uit Wezep het moment dat we 50 uur bezig waren. Vol overtuiging zei ik bij interviews dat ik het ging halen en dat dacht ik ook echt. Het mixen ging nog, ja....... met hier en daar een foutje maar dat mocht van mezelf naar 50 uur.
We waren 51 uur bezig toen het moment kwam dat ik de platen niet meer met de beat op elkaar kon houden. Mijn getuigen en stewards zijden dat ik het maar even uit mijn hoofd moest zetten en de platen gewoon door moest starten. Er gebeurde rare dingen, ik ging de platen voorluisteren in mijn koptelefoon en zette deze scherp. Op deze manier kon ik een paar minuten rusten. Maar elke keer dat ik de volgende plaat starten kwam er een paniek aanval omdat ik dacht dat ik de plaat al een keer gedraaid had. Twee keer dezelfde plaat binnen 4 uur was niet toegestaan, maar dat was alleen in mijn koptelefoon.
Zo ging het een paar uur door. Mijn privé masseur ( Berend Withaar ) uit Nunspeet probeerde me te ontspannen, deze man had volgens mij gouden handen, want als ik last van de rug had behandelde Berend deze en was de pijn weer verdwenen. Wat ik voor mezelf niet kon accepteren was dat ik de platen niet meer aan elkaar kon mixen. Ik ging bij iedereen vragen wat ik moest gaan doen en iedereen zij hetzelfde............neem je rust en laat dat mixen nu maar even zitten doe dat straks maar weer. Maar op dat moment voelde ik me daarover zo naar, dat ik aan mijn mensen vroeg om de camera maar uit te zetten. Want volgens mij, op dat moment, zaten de mensen die luisterden via het internet zich net zo te ergeren als ik.
Vanaf dat moment voelde ik mezelf dieper wegzakken. Ik had af en toe het gevoel dat ik dronken was en niets drong meer tot me door. Mijn vrouw Petra en mijn zoontje kwamen maar daar reageerde ik niet meer op alleen op de stem van Petra. Inmiddels hadden we het 54 uurs punt bereikt maar in mijn hoofd had ik het al opgegeven, ik kon immers niet meer mixen en 27 uur alleen maar een plaatje starten zag ik niet zitten. Ik was zover heen dat ik niet meer wist of ik al een cd in de cd-speler had zitten of ik vergat de andere plaat uit te zetten.
Mijn team, waar ik erg trots op ben, deed er echt alles aan om me weer helder te laten denken. Een voetenbad warm-koud water niets hielp. Het rare was dat ik alles hoorde en begreep, elk detail van wat er gezegd werd. Op dat moment dacht ik nog, hier had ik geen rekening mee gehouden. Ik zou doorgaan tot ik om zou vallen van de slaap. Maar mijn lichaam dacht daar anders over. De mensen van de E.H.B.O. werden er bijgehaald deze zwaaide met haar hand voor mijn ogen en zij ....ja hij is al een heel eind weg, maar ik hoorde en begreep nog steeds alles.
De muziek speelde nog steeds en af en toe werd er geroepen nog 15 seconden op dat moment rende ik van buiten naar binnen om op de start toets te duwen en een nieuwe plaat klaar te zetten....................en je raad het al dit was niet vol te houden het laatste wat ik hoorde was dat er een arts onderweg was en dat ik moest gaan liggen.Vanaf toen ben ik in slaap gevallen.
Na 4 uur slapen werd ik wakker gemaakt en kwam bij mij het werkelijke besef dat het voorbij was en kregen de emoties de overhand. Op dat moment voelde ik me erg goed en absoluut niet moe en baalde enorm dat ik mijn lichaam niet onder controle had. Ik ben naar buiten gegaan daar waar ik een enorm applaus kreeg wat mij erg diep raakte ...................we zijn op het terras gaan zitten en alles nog na besproken.
Voor mij was het een geweldige ervaring en spreek mijn waardering en bewondering uit naar alle mensen die met de recordpoging hebben meegewerkt en voor alle reacties op het internet.
Echt bedankt allemaal
De totale organisatie heb ik helemaal alleen gedaan en pas in de laatste weken voor de recordpoging heb ik van bepaalde zaken afstand gedaan. Maar als er iemand was die afbelde, koste me dat erg veel energie om het rooster weer goed te krijgen.
En dan nu het antwoord op de vraag : ga je het nogmaals proberen ?
Ja ...................maar alleen dan moet ik de organisatie uit handen kunnen geven en moet er gewoon gezegd worden op die datum moet je starten en verder niets. Alleen dan heeft volgens mij zo'n poging kans op slagen.
|
