|
Ben momenteel vooral bezig met WoW, heb vooral de smaak te pakken gekregen van rp'en en zit dus ook op een rp-server.
Oblivion speel ik ook van tijd tot tijd en het is veel beter dan Morrowind, doet me bij momenten echt terugdenken aan Daggerfall. Alleen spijtig dat ze hun officiële plug-ins alleen via download aanbieden.
Van tijd tot tijd speel ik ook Auto Assault en hoewel het op zich een leuk spel is, is er toch iets dat er aan schort (heb dat gevoel ook bij Guild Wars en City Of Villains). Vooral de vele laadtijden irriteren me mateloos en hoewel ze vol fierheid bulderen dat ze de havok-engine gebruiken vind ik toch dat die weinig functionaliteit of meerwaarde bied aan de spel-ervaring. WoW is en blijft in mijn opinie de Koning.
Van oorsprong was ik wel een console-gebruiker. Alles begon voor mij met een pong-machien en dan was het de sega master system, de sega megadrive en toen kocht ik de Sony Playstation. Zalige console, zalige spelletjes en ook een zalige sfeer hing er rond die console. Het is moeilijk te omschrijven, maar het ding had gewoon een leuk imago.
Uiteraard stapte ik ook over op de PS2 en moet de overgang van PSX/PSone naar PS2 ging ook het leuk imago buiten en moest het ineens "trendy" zijn. In het begin had ik dat nog niet door en ben dus ook gretig op de online-band gesprongen en heb SOCOM en SOCOM2 rot gespeeld, ik miste zelf lessen op S2 te kunnen spelen. Maar eens Sony met de PSP op de proppen kwam, het Benelux OPM magazine van leuk naar Total Suppah Duppak Fly ging begon ik de stront te ruiken.
Ten eerste de PSP was in theorie bedoeld als concurrent voor Koning Gameboy, maar al snel bleek gewoon dat het een trendy bijouke moest worden. Heel de marketing campagne draaide erom om aan te tonen hoe hip de PSP wel niet was en is en altijd zal blijven. Elke MTV-Hiphopper en elke couturier van Dolce tot Armani moest wel ergens met een PSP staan zwaaien en zeggen hoe innovatief het ding niet was en de prijs was ook innovatief. 300 Euro voor een consoletje dat eigenlijk bedoel is als een secundaire console en de spelletjes waren niet alleen conversies van al bestaande PSone of PS2 spelletjes, nee ze zaten ook mooi in de 45-50 regio van prijs. Gevolg ik heb geen PSP, maar wel een Nintendo DS en ik heb er geen spijt van. De NDS is echt een leuk ding, 100 euro goedkoper en je kreeg er een spel bij. Daar bovenop heeft de NDS redelijk wat spelletjes specifiek gemaakt voor het ding ipv de eindeloze reeks aan conversies op de PSP.
Met het heugelijke nieuws dat Sony voor de standaard versie van hun PS3 een vriendenprijsje gaat vragen van 500 euro, sorry 499 euro, en 599 voor de "stevig" uitgeruste versie en daarmee 200 euro boven de prijs zit van "stevig" uitgeruste Xbox 360 (een creatie van geldwolf no1. MS) hebben ze het helemaal afgedaan bij mij.
Voor 600 euro kan ik mij een nieuw moederbord aanschaffen en hoef ik niet meer 60 euro af te dokken voor een spelletje (iets zegt me dat de ps3 met de 70 gaat flirten).
Vroeger keek ik altijd op tegen PC-gaming vanwege al het geüpgrade, maar dat valt uiteindelijk redelijk goed mee, plus je kan die kosten spreiden en je hebt meer keuze uit producenten. Hoe meer ze gillen "next-generation gaming da shizzle" hoe meer ik mijn PC'tje zal koesteren, knuffelen en af en toe een goeie trap tegen zijn front geven.
___________________
Ask and you shall receive.
|
Console gaming to the max 
... In het gaming forum werkt dit wel
Qua quests is het een redelijk standaard spel, soms sturen ze u wel naar de andere kant van de wereld en zelden moet ge op zoek naar ne walkthrough omda ge het gewoon simpelweg ni vind (well-hidden, bug in-game, etc.)
