|
Wat ik zo ongelooflijk, ontzettend VET vind aan de housescene, is de muziek 
En dan heb je natuurlijk de feesten, waarop je de mogelijkheid hebt om met mensen van hetzelfde muzikale niveau van de gespeelde plaatjes te genieten. Heerlijk van die tiepjes die op dezelfde golflengte zitten, want hoewel je zou denken dat iedereen op één golflengte zit op zo'n feest, is dat dus echt niet zo 
Vooral als PvD moet draaien, vind ik t gewoon retestrak (hehe) om vooraan bij een box te staan (hè JP?) en al die geweldige toontjes en basloopjes in m'n oren te voelen stromen, en dat ik dan om me heen kijk en zo nog een hele zoot mensen zie staan die zo'n genots-blik in de ogen hebben. En dan niet van de dope ok 
(hmm, wat gaat die tijd hier snel met al die 1000 msn-ers)
Ik ga niet voor de mensen, want hoewel ik van TA wereldwijd allemaal geweldige coole mensen heb ontmoet, ben ik toch overmatig teleurgesteld in de gemiddelde housescene-ganger (lees: feestbezoeker).
In Nederland is al een tijdlang de gedachte gaande dat de dj er voor jou is en niet andersom. Drama! Maar ja, jullie weten hoe ik hierover denk. In t buitenland is echt nog zo'n speciaal sfeertje. Ik vond t zo cool om in Zuid Afrika zo'n rave mee te maken De sfeer was heel erg geheimzinnig en er liep zulk vreemd volk rond En iedereen stond, nuchter of knetterleip, helemaal uit z'n dak te gaan op de groovy tunes van de dj en het maakte gene donder uit hoe je danste, en hoe je eruit zag. Cool!
Zoals de Qontact-mensen zich misschien nog kunnen herinneren ga ik ook 100% voor lasers!!! Wat waren die dingen gruwelijk vet toen!! Ik vergat gewoon dat er muziek te horen was zo mooi vond ik t 
Tja..meer weet ik eigenlijk niet. De muziek is toch no. 1 voor mij. Hoe ontzettend diep ik ook in de put zit, ik hoef maar een mixje van Nick Warren of een Global Underground ofzo op te zetten, of één van de PvD-toppers natuurlijk, en dan begint de zon alweer te schijnen. Als ik bijvoorbeeld in Zuid Afrika vreslijk baalde om de mensen, en t lessysteem en de eenzaamheid (ja), dan haalde ik m'n discman op, sloot me af van alles en iedereen en voelde me stukje bij beetje weer opknappen. Het mooie van zo'n hele scene om de muziek heen, is dat je allemaal lotgenoten om je heen hebt, en mensen waar je weer wat kennis (of cd-tjes; als je zonder pc/i-net/brander zit) van kunt vergaren of iemand die je op een feest zieet staan, waar je even naast gaat staan zo van "hé, TUNE, of niet!" Heerlijk!
Ik wil weer naar Engelaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaand als ik dit schrijf 
Thanks TA mensjes 
___________________
Mayibuye Africa! Viva Mexico - Hasta la Chingada! Malaysia I will be there
|