|
Hier dan:
| quote: |
Veel te vaak lees je de website van een party vol mooie beloften, dat achteraf in een grote teleurstelling eindigde. Het concept is goed maar de uitwerking faalde aan alle kanten. Gratis festivals zijn een verhaal apart. Ze kunnen meestal niet zonder sponsoren waardoor het allemaal zeer commercieel wordt. Hoe de sfeer op zo'n feest wordt is nog maar afwachten. Een aantal vrienden zag dit met lede ogen aan en ging zelf wat organiseren: Wooferland. Het idee behelst een ongedwongen feest voor het oudere publiek op een sfeervolle locatie in het Amsterdamse Bos: "Het feest is gratis toegankelijk, er is gedacht aan de kinderen die meekomen. Geen woekerprijzen voor entree, drank en eten...gewoon een gezellig feestje in een mooie omgeving met een leuke line-up, niets meer en niets minder"
Op deze zonnige nazomerdag was het niet moeilijk wat mensen op te trommelen. Mooi weer en house klassiekers is voor de meeste partygangers van de oude stempel een niet te versmaden combinatie. Met de informatie van de website in ons achterhoofd was er wel een klein idee hoe het eruit zou zien, maar uiteindelijk bleek het nog minimaler dan we verwachtten. De 'main floor' was een grasveld met een oude legertent, 4 speakers en wat gekleurde doeken. De 'chill-out' was nog de helft kleiner. Knullig? Ja, heel knullig. Maar wel de ideale omgeving voor een zeer prettig gevoel in de onderbuik. Een aantal bezoekers nam de kids mee, anderen de hond. Overal lagen mensen op kleedjes te genieten van de muziek, de zon en een glaasje rose. Hier heeft men het woord ' gezellig' voor uitgevonden.
Een lekker biertje zou niet gek zijn. In de hoek stond de catering, liefdevol verzorgd door enkele vriendelijke dames. De heren voor me in de rij mochten hun consumpties later afrekenen, want ze hadden nog niet genoeg wisselgeld. Om dat probleem enigszins te verhelpen nemen we er een stel tosti's bij en gaan we op de grond van de muziek genieten. Met tracks als My House Is Your House en Big Fun kwamen al snel de verhalen los van het uitwisselen van Turn Up The Bass tapes en de kwajongensstreken op de middelbare school. Als je de kinderen niet meerekenend zal de gemiddelde leeftijd zo rond de 25-30 zijn geweest. Oude gabbers, verdwaald Dance Valley publiek en ' hippies' waren zoal de gangmakers van Wooferland. We hebben erg moeten lachen om die vent met z'n glimmende pet en een gast met een "ik werk zeer verslavend, begin er niet aan" -shirt. Fantastisch hoe zulke figuren een feest kunnen opluisteren.
Ondertussen was het aantal bezoekers flink toegenomen dus werden de hekken gesloten. Er mocht niemand meer bij totdat er mensen naar huis gingen. Er werd verteld dat het 's avonds wat rustiger zou worden, zodat je beter later terug kon komen. Een compliment aan de organisatie voor het regelen van de bezoekersstroom is op z'n plaats: er bleef genoeg ruimte om te dansen, te chillen of voor een spelletje badminton. Het ging echter niet allemaal gesmeerd. Tegen de avond raakten de vaten bier op en moesten er blikjes aangevoerd worden. Blijkbaar had men de dorst een beetje onderschat. Met wat improvisatie leek men zich er wel uit te redden, in het ergste geval was er altijd nog stromend water in de wc's.
Het werd langzaam steeds donkerder in het Amsterdamse Bos. Her en der stak men waxinelichtjes aan, met rook en wat lampen veranderde de dansvloer in een sfeervol geheel. Het gras was al grotendeels veranderd in een bruine substantie, maar zo modderig als op Mysteryland is het niet geworden. Blije glimlach bij de springende menigte, voldane gezichtjes bij de organisatie. Met slechts minimale middelen heeft Wooferland een topprestatie afgeleverd. De vraag is dan ook: wanneer is de volgende editie?
Positief:
-organisatie
-de muziek
-de locatie
-het 'wij' gevoel
Negatief:
-de drankvoorziening (overigens zeer schappelijke prijzen)
Opmerkelijk:
-de draaitafels stonden op schuursponsjes
-Dano was spoorloos
-genoeg speelmogelijkheden voor de meegebrachte kids |
|
!
