|
hihihi, leuk hoe dr van die ruils ontstaan waar toch niemand ooit aan toegeeft. Tenzij je het slim speelt zoals ik  :
Johan had een plaat die ik heeeeeel graag wilde hebben (die met het lachgasgalopje). In het begin natuurlijk erg lief kijken. Hielp niet. Vragen? Hielp niet. Stiekem naar mijn platenbakken overhevelen? Hielp niet. Tja. Dan maar het iets gemenere werk: vragen na en avondje stappen 'zeg Johan, die ene plaat he, met dat lachgasgalopje...' Weer mis.
En echt ELKE keer na het uitgaan, of onder andere 'gezellige' omstandigheden, vroeg ik het. In de hoop dat ie niet meer zo goed wist wat ie zei. Maar nee...
Drie jaar later echter, heb ik 'm geruild met hem. Met een plaat die hij graag wou hebben die ik net had gekocht. En tuurlijk, dat was ook een juweeltje, een collecoctor's item, ik wilde hem ook heel graag hebben, maar die andere wilde ik liever, en ik wist ook zeker dat die beter bij mij paste dan bij Johan, en die andere plaat beter bij Johan dan bij mij.
|
