|
Het terrein bij binnenkomst
De mainstage
Paul van Dyk in actie
De wachttoren ?
Een van de tunnels die onder de heuvels doorliepen
Het Nature One terrein gezien vanaf een van de heuvels
Ferry Corsten in actie
De eerste zonnestralen
De camping 's ochtends vroeg. Het lijkt zo rustig
Weer een overzicht foto
Nu-Nrg aan het knallen
Het vuurwerk 
Opnieuw de mainstage
De technotent
Gayle San in actie.
Filmpjes:
- Bad Boy Bill
- Ferry Corsten De toegift om 06.00 uur.
- Paul van Dyk
Helaas trok mijn digi cam de bass niet echt, maar dat hoor je vanzelf wel.
En nog een reportje:
Aangezien we pas redelijk laat waren vertrokken en ook uiteraard een paar keer verkeerd waren gereden, kwamen we pas omstreeks 23.00 uur op het camping terrein aan. Helaas waren we niet de enige die toen aankwamen. De 1,5 uur die we in de rij hebben moeten wachten gaf ons wel een mooie indruk van het campingterrein. Overal waar je maar kon zien stonden er campers, caravans, auto's en tenten. Het mooiste is nog dat vrijwel iedereen zijn eigen geluidsinstallatie had meegenomen, waardoor er 24/7 uit elke hoek wel dancemuziek te horen was. Echt schitterend om een keer mee te maken.
Toen we eindelijk op ons plekkie stonden, besloten we maar om geen tijd meer te verspillen en direct naar het feest te gaan. Aangezien we helemaal aan het eind van de camping stonden was dat nog een flinke wandeling, maar een biertje of wat en een constante stroom van basslines maakte een hoop goed.
Eenmaal bij de ingang aangekomen werden de gefoullieerd: oftwel gevraagd of we ons bierblikje weg wilde gooien en doorlopen maar. Ben met geen vinger aangeraakt. Beetje vreemd, maar had er geen problemen mee. 
We begonnen op de mainstage, die er ontzettend mooi uitzag. Zeg maar Q-Dance achtige verlichting. We konden nog een half uurtje meepakken van Paul van Dyk. En wat voor een half uurtje . Toch wel een van de beste sets van het weekend, jammer dat het zo kort duurde.
Vervolgens zijn we even de techno tent gaan bekijken, waar Dave Clarke bezig was. Hij kon ons alleen niet echt boeien, dus zijn we een beetje gaan rondwandelen. Zelfs de Thunderdome tent werd met een bezoekje vereerd. Echt een hele vrolijke boel daar.
Op een gegeven moment zijn we weer op de mainstage beland, waar Ferry Corsten aan het draaien was. Deze jongen kon mij sinds Innercity 99 eigelijk niet meer boeien. Eigelijk het hele trance gebeuren deed mij niet zoveel meer. Lekker om af en toe thuis te luisteren, maar niet voor op de dansvloer. Dacht dat techno mij alleen nog maar aan het dansen zou krijgen. Maar.....wat een optreden. Durf het bijna niet te zeggen, maar dit was echt het beste optreden van het weekend. Hij draaide veel eigen nummers en kreeg het publiek helemaal plat. (zie filmpje). Een prima afsluiter dus voor de eerste dag. De wandeling terug bracht ons weer langs diverse "campingdisco's", maar we konden de verleiding weerstaan en besloten omstreeks 07.00 het bedje op te zoeken (lees: een heerlijk oncomfortabele autostoel) .
2 uurtjes later weer wakker geworden door de behoorlijke hitte. Vervolgens weer de hele dag over het terrein rondgetrokken. Zal jullie de details besparen, maar zaterdag overdag is al de hele reis waard. In het kort: Veel gedanst, gegeten, gedronken en gechilled. Dat is bij een graadje of 27 bestwel goed te doen.
Rond 21.00 uur vertrokken we weer naar het feest. Gelijk maar de techno zaal ingetrokken, die al helemaal vol was. Rush was aan het draaien en uiteraard hield hij zich niet in. We vonden het wel prima, gewoon verstand op nul en beuqen maar! Hij werd opgevolgd door de Acid Junkies, met als gevolg dat binnen 3 minuten 75% van de tent naar buiten liep. We hebben het nog wel een tijdje uitgehouden, maar besloten toch om 23.30 Kai Tracid weer eens een kans te geven.
Net als Ferry Corsten vond ik Kai Tracid ooit eens leuk, maar aangezien hij al 5 jaar dezelfde platen draait, is dat snel versleten.
Ook deze keer maakte hij geen goeie indruk. Welliswaar geen 'Hardcore will never die', maar 80% van zijn platen waren toch wel behoorlijk inspiratieloos. Bovendien vind ik zijn draaitechniek zoooo irritant. Elke plaat laat hij helemaal tot het eind uitlopen, om vervolgens binnen 32 beats de andere plaat erin te gooien. En set om snel te vergeten dus.
Gelukkig werd hij opgevolgd door Nu-NRG. Wat een set. Een half uur heeft nog nooit zo kort geduurd. Freefall en Dreamland waren absolute hoogtepunten. Als ze ooit eens in Nederland geboekt worden, ga ik ze zeker nog eens opzoeken. Na Nu-Nrg kwam trouwens nog ff de allervetste vuurwerk show ooit. Meestal kan vuurwerk me niet echt boeien, maar dit was echt indrukwekkend. Heeft de organisatie zeker een hoop centjes gekost.
Tja, en toen was er Tomcraft....Een bestwel lastig dilemma. Aan de ene kant leuke platenkeuze (Recreate 'Montana edit'/TaoTek/American Madness enz). Aan de andere kant het enorme gepruts qua mixen. Net als bij MayDay werd dat laatste ons teveel en zijn we vliegensvlug vetrokken.
Vervolgens nog Bad Boy Bill (superset, heerlijk gegrooved) en Joey Beltram (tegevaller, monotoon) gezien. De benen en voeten begonnen om 06.30 al aardig kapot te raken, maar toch wilde we nog even naar Gayle San gaan. En gelukkig maar, deze keer geen gepruts zoals op Awakenings, maar juist een geweldig optreden die de laatste energie uit ons trok. Om 08.00 hielden we het voor gezien en vertrokken we weer richting de camping.
Wederom 2 heerlijke uurtjes geslapen , rustig aan ingepakt, opgeruimd en omstreeks 13.00 naar huis vetrokken.
Conclusie:
 : Wat een feest! Geweldige ambiance en supermuziek (op enkele setjes na). Absoluut voor herhaling vatbaar, alleen volgend jaar vertrekken we al op Donderdag om de grote drukte te vermijden.
PS Robin bedankt voor de webspace....
|
