|
Vrijdagmiddag 14:45hr. Bij de McDonalds Amsterdam-Noord staat Magik54 na een voedzame en uitgebalanceerde maaltijd op me te wachten. Ruim op tijd draai ik de parkeerplaats op waarna we na een kort gesprek richting huis rijden om zijn Italiaanse rakker veilig te kunnen stallen. Terwijl Magik zich met de hond en de verse Autoweek bezighoudt, maak ik me klaar voor de reis van 700km. Natuurlijk zal je zien dat er geen schone sokken meer in de kast lagen. Maar goed, 2 felblauwe voetbalsokken maat 38 voldeden uiteindelijk prima voor de autorit. Bij toeval had mijn Haagse reisgenoot overigens 3 paar nieuwe sokken in de auto liggen, die dan ook gelijk geconfisqueerd werden...
Nederland fileland. De eerste 100km naar Apeldoorn waren pas na 2 uur volbracht. Een beetje vertraging was wel ingecalculeerd, op de autobahn kun je als het moet veel tijd inhalen. De geplande aankomsttijd van 22:00 was dus niet echt in gevaar. Echter, we zijn de grens net over of de bekende groene auto met 'Zoll' op de motorkap rijdt achter ons aan en stuurt ons de eerste parkeerplaats op. We hadden het toevallig net over Mayday, en vervolgens gebeurd het weer: controle *zucht* In de veronderstelling dat dit weer eens in een woordenwisseling zal uiteinden, bleken de (oudere) heren van de douane echter zeer vriendelijk. Waar we heen gingen, of ze in de koffer mochten kijken. Natuurlijk mag dat. Alles was uiteindelijk in orde (alhoewel een tube mosterd en slechts 1 broek en shirt voor zo'n reis natuurlijk erg verdacht is) en ze vonden het maar een opvallende auto met die gouden velgen. Antwoord op de laatste vraag of ik iets illegaals bij me had: 'we zijn onschuldige Nederlanders'. Toen de andere douanier hierop zei dat er geen onschuldige Hollanders bestaan, kreeg meneer hierop de opmerking 'en al helemaal geen onschuldige Duitsers'. Zo, die zat...
Na die 20 minuten met Derrick en Der Alte gelijk maar even de wc ingedoken. Niet alleen daar was het vochtig, want de regen kwam al snel met bakken uit de lucht. Aquaplanning all over the place, dus van het gas af en 80km/h op redelijke afstand van een vrachtwagen rustig wachten tot de bui over is. De meeste auto's minderden ook snelheid, behalve een BMW cabrio ons behoorlijk snel passeerde. Het gesprek ging al gauw over de enorme hoeveelheden water die van zijn banden afkwamen, toen nog geen 30 seconden we op zo'n 8 a 10 auto's afreden die verspreid over de autobahn in puin lagen, waaronder die BMW. Een surrealistisch gezicht, overal brokstukken en mensen die in verwarring naast hun auto staan. De rest van de rit naar de ringweg van Berlijn was dan ook niets anders dan het komen en gaan van buien, waardoor de hoop om voor 23:00hr bij het Casino te zijn verkeken was. Dan maar lekker pre-beuken in de auto, veilig aankomen is het belangrijkste.
West-Berlijn rij je normaal binnen via de Avus, een kaarsrecht stuk snelweg uit de jaren 20 waar vroeger snelheidsraces werden gehouden. Via de Berlijnse Messe rij je dan van west naar oost over de beroemde Strasse des 14 Juni (Loveparade). Overdag een absolute aanrader. Echter, het was al donker en dan zie je helemaal niks van de stad. Door toeval namen we de zuidroute de stad in, die had ik nog nooit gereden maar was uiteindelijk perfect. Bijna geen stoplichten en in een ruk door voormalig Oost-Berlijn naar Casino. De club staat langs de East Side Gallery, het laatste stukje muur in Berlijn (tevens monument en langste kunstwerk ter wereld) Om 24:00hr was de auto veilig geparkeerd in het Ibis Hotel bij het Ostbahnhof en hoefden we maar 500m te lopen door de motregen. Snel naar binnen en de boel verkennen. Deurprijs voor Vandit Nights is ongeveer 14 euro.
PvD was aan het draaien in de benedenzaal, die in tegenstelling tot 'normaal' erg donker was. Het geluid stond nu al veel te hard, en na zo'n rit wil je liever even acclimatiseren. In het bovenzaaltje was bijna niemand, behalve wat chillende en paaldansende meisjes. De Desperado's met lemon liet zich daar goed smaken. 4 Euro voor zo'n drankje (ook Smirnoff Ice) is nog te doen. Water is overigens maar 1,50. Op krachten gekomen kon het feest pas echt beginnen. Paul draaide tot 02:00 wat meer trancy en progressive tunes, in voorbereiding op de komst van Sasha. De muziek klonk echter vooral achterin erg schel, en de rookmachine is van zo'n formaat dat deze binnen een minuut de halve tent in darkroom heeft getransformeerd. Erg leuk als je ongestraft mensen wilt betasten, lastiger als je probeert te dansen.
In en rond het Casino hangt altijd een bijzonder relaxte sfeer. Niet alleen maakt het niemand wat uit wat je aantrekt, men respecteert elkaar wat meer dan ergens anders. Af en toe een rondje lopen brengt je al gauw in contact met de raarste figuren, vooral in de buitenarea. Die ziet er dan wel uit als het gorillaverblijf in Artis, bij mooi weer is het ideaal voor een outdoor party. In tegenstelling tot vorig jaar met Sander K nu vanwege de regen helaas niets georganiseerd, maar aangezien de temperatuur best aangenaam was desondanks prettig om te vertoeven. Met de VANDIT stempel op je arm loop je overigens zo het terrein af richting het bezinestation naast het Casino om broodjes, drank en kauwgom in te slaan.
Sasha mocht tot 04:30 het publiek verwennen met zijn sound. Die was eigenlijk precies hetzelfde als in de Powerzone, echter de laatste 2 kwartier was opvallend anders. Het tempo ging omhoog en de bassen beukten een grote glimlach op de gezichten in de zaal. Gelukkig waren al wat mensen vertrokken zodat er meer ruimte in de zaal kwam, alhoewel het qua hitte de hele nacht al meeviel. PvD kon de laatste 4 uur van de Vandit Night voor zijn rekening nemen. Hij draaide hierbij (zoals altijd na 05:00hr) snoeiharde trance, techno en acid die vooral (of misschien alleen) bij de echte die-hards in de smaak viel. In ieder geval zoals je dat bijna nergens anders van hem kunt verwachten.
Gezien de lange rit terug en het plan om nog effe Berlijn zelf te bezoeken gingen we al net na zessen richting Oostberlijns appartement in communistenstijl om te slapen. Frode (GTA) lag er al schaapjes te tellen, waarschijnlijk diegene die morgen in zijn Donner Kebab zouden belanden. Magik's fantastische luchtbed was niet zo'n succes, de vloer zelf wel. 4 a 5 uurtjes quality sleep is genoeg om fit de stad in te kunnen gaan. Het plan was om Magik in 3 uur de hele stad laten zien, Berlijnse shoarma te eten en nog wat video-opnamen te maken. Het is gelukt...
Na een korte rit langs de lelijke Oostblokflats, Alexanderplatz, TV-toren en Dom kwamen we bij de Tiergarten. Gratis de auto bij het Russische monument geparkeerd, vanwaar we de Reichstag, Brandenburger Tor, Holocaust monument, Potzdammer Platz en Unter den Linden konden bekijken. De kogelgaten in de gebouwen zijn stille getuigen van wat er zich allemaal heeft afgespeeld. Blijft nog steeds indrukwekkend. Op naar West-Berlijn, nu wel via de Siegessaule. Een pakeergarage nabij Ku'Damm was de uitvalsbasis om Gedachtniskirche, Zoo en ook het KaDeWe (Bijenkorf) te zien. Na een half uurtje de auto weer in, langs de Messe (Hitler architectuur) waar de televisietoren staat die op de Eifeltoren lijkt en dan richting Olympisch Stadion. Deze was vanwege een verbouwing gesloten want de WK2006 finale wordt hier gehouden. Ok.. dat was Berlijn in 3 uur, rustig aan maar weer.
Een groot winkelcentrum met een supermarkt maatje landingsbaan, Mediamarkt en food village in Spandau is de laatste stop in Berlijn. Om 16:00hr rijden we met genoeg drinken via Potsdam richting autobahn waar het rustig is zodat lange tijd 180km/h mogelijk. Een brandende vrachtauto en een pittige McRib zijn de laatste hoogtepunten van de reis, die om 23:00 in Amsterdam eindigt. September weer!
|