|
Hierbij mijn reportje van 30 uur op stap met Jp:
Om half twee vrijdagmiddag alleen op pad gegaan naar de Mac in Landsmeer, waar ik iets voor half drie aankwam om vervolgens bij de slechtste Mac van Nederland te gaan eten. Wat ik pas achteraf van Jp hoorde en het was niet al te best. De Mac-rib in Duitsland was in ieder geval beter. Om 14:45 kwam Jp aan. Hij moest nog een pakkie afgooien onderweg in zijn eigen straat om vervolgens naar zijn huis te rijden. Leuke hond heeft Jp beetje enthousiast en groot alleen  Om half vier op pad gegaan om wat drinken voor onderweg en wat drinken aan de auto gegeven en om vier uur zijn we officieel op weg gegaan naar Berlijn en dat werd me een zeer leuk ritje.
Eerste 100 km hebben we 2 uur overgedaan, leuk die files onderweg. Maar ja het was dan ook spits. Eindelijk de Duitsegrens over en daar was de weg nagenoeg leeg, dus planken dan maar dachten we. Helaas doordat het leeg was viel de Subaru-mobiel met gouden velgen en geel nummerbord aardig op voor de lokale gestapos van de douane. Jp had al een relaas gegeven over zijn slechte ervaringen met douaniers, maar deze gasten waren wel chill. Twee oude rotten in het vak, die meer geïntresseerd waren in de auto dan in overige zaken. Voor de vorm even in de kofferbak gekeken en in onze tassen en toen konden wij onze reis voortzetten. Eindelijk konden we het gas opgooien, begon het na een half uurtje met bakken te regen. Het was duidelijk merkbaar dat Jp veel autobahn ervaring had, want gelijk van het gas en rustig 80 km gaan rijden, om vervolgens idioten voorbij te zien race en aangezien er minimaal 2 cm water op de weg lag is dat niet aan te raden. Nadat een BMW cabrio ons met 120 a 140 voorbij zagen komen, was het wachten op ongelukken. En jawel hoor minuut later stond dezelfde BMW met de voorkant en achterkant in puin met nog een zooitje auto's die over heel de autobahn verspreid waren. Jp is mooi door het puin geslalomt. Tijdje later hoorde we dat er 4 km file stond, dus hebben we nog mazzel gehad dat wij zo dicht op het ongeval zaten. Helaas heeft het merendeel van de rit geregend, dus hebben wij het rustig aanmoeten doen. Beetje wat 99-trance en wat gabber laten knallen als pre-party en een hoop geouwehoerd over van alles en nog wat. Het was cool dat we wel veel dezelfde intresses hadden, muziek natuurlijk en een hoop over de WO II gepraat, aangezien we naar Berlijn gingen wat toch eigenlijk één monument is van de Twee wereldoorlog.
Helaas door de regen, precies 8 uur onderweg geweest, toen wij onze auto bij een hotel zetten. Gelijk het laatste stuk van 500 meter muur gezien om vervolgens na Casino te gaan. Gastenlijst was goed geregeld, we werden wel geacht 5 euro als gastenlijst gasten 5 euro voor Amnesty Internationaal te geven. De normale entree was trouwens errug goedkoop € 15,00 voor een avondje Paul van Dijk en Sasha is natuurlijk een lachertje tov van Nederland.
Paul van Dijk was goede trance aan het draaien, het geluidsnivo stond al aardig hoog en de strobe met rookmachine werden ons al snel te veel. Acht uur auto zitten gaat je niet in de kouden kleren zitten en we hebben daarom dan ook even de klein zaal opgezocht, waar een beetje vage club werd gedraaid. Op ons gemakkie neergeploft op een bank met een Desperado, de lokale (oerlelijke) dames probeerde ons op te vinden aan een paal. Toen we een beetje waren bijgekomen hebben we wat door Casino gedwaald. Zeer gave locatie, wij schatten in dat het een oude Oost-Duitse gym-locatie was, aangezien wij in een chill-outplek een bok en massagetafel stonden. Een lekker undergroundgevoel gaf de locatie zeker, wellicht iets te donker naar mijn mening, maar dat paste wel een beetje bij de donkere/harde trance die Paulus aan het draaien was. Rond een uurtje of twee begon Sasha te draaien, veel breaks en veel rustige progressive. Op zich lekkere muziek en het was duidelijk hoorbaar dat een top-dj aan het draaien was, maar het was geen muziek om uit mee uit je dak te gaan, meer lekker als je rustig een drankje aan het doen bent. Het zwerven door Casino was weer begonnen, tijdje buiten gezeten en met wat Duitsers gepraat. Goedkoop drankje gehaald bij de benzinestation, errug relaxt dat je met een stempel rustig heen en weer kon lopen.
Toen we terugkwamen van de benzinestation, waren we zeer verbaasd over de goede uplifting progressive die Sasha aan het draaien was, vooraan de handje de lucht in natuurlijk. Kippevelmomentje voor veel mensen denk ik. Sasha heeft nog een half uurtje vet gedraaid, toen JP bij de ingang MickeyMike uit Engeland aan het zieken was over Sasha, begon Paul van Dyk weer te draaien. Gelijk de zaal in gedoken, waar we met een stel Duitsers, Engelse en een dame uit de VS, hebben staan springen op loeiharde trens/techno/acid. De geluidsprekers gingen zo nu en dan over der nek, aangezien Paul iets te enthousiast was. Rond een uur of zes zijn we op flyerjacht gegaan, aangezien we na 8 uur autorijden en 6 uur Casino doodop waren. Op naar de grootste atractie van het weekend, een Oost-Duits appartementje waar de communistische tijd stil is blijven staan. Wat een oude bedoeling ik heb me rot gelachen, maar het had wel zijn charmes op een luchtbed. Helaas door dit zelfde luchtbed maar 1,5 a 2 uur geslapen. Gelukkig heeft Jp wel aardig geslapen, wel een veilig gevoel voor de terugweg.
Rond half twaalf hebben we afscheid genomen van twee German TA's die bij ons op de kamer lagen te slapen om vervolgens in drie uur tijd alle landmarks van Berlijn te zien. Eerst een rondritje door een stukje Oost Berlijn om een indruk te krijgen van de saaiheid van de communistische bouw te krijgen. De auto bij het Rusische monument gezet, bizarre plek. Tis nog steeds officieel Russisch grondgebied en de Russen hebben hem gelijk neergezet na de val van Berlijn. Heel Berlijn was kapot geschoten en nagenoeg naast de kapot geschoten Rijksdag stond dit kollosale monument. Vervolgens Rijksdag en Brandenburgtoren bezocht. Jp had me vertelt over de nog aanwezige kogelgaten van WO II, ik kon het me niet echt voorstellen, maar ze zaten echt overal, wederom bizar. Na dit bezoek een stukje gewandeld om broodje Donner kebap te halen, voor 3 euro een broodje waaraan een weeshuis voldoende aan had en ik had er nog wel twee besteld, errug lekker maar na anderhalf broodje zat ik wel vol. Na het broodje zijn we op ons gemakje terug gelopen naar de auto via het in aanbouwzijnde Auswitz-monument, wederom stukkie muur gezien en Potsdammerplatz bezocht. Via het stadspark kwamen we weer uit bij het Russich monument. Een betere gids als Jp kon ik trouwens niet hebben, de beste man weet volgens mij beter de weg in Berlijn als de gemiddelde Berlijner en bij elk punt wist hij er iets intressants over te vertellen, errug cool.
Nu was het tijd om een bezoekje te brengen aan het centrum van de kapitalistische honden van West Berlijn. Bezoekje gebracht aan een kerk midden in het centrum. Deze kerk is nagenoeg vernietigd in WO II, alleen een klein torentje is ervan overgebleven en is ook zwaarbeschadigd en dit staat dan in het drukke moderne centrum. Terug naar de auto om vervolgens het olympisch station te bezoeken, errug indrukwekkend waar het nazi-verleden van afdroop. Na dit bezoek snel inkopen gedaan bij de grootste supermarkt van Duitsland (of Europa). Een vriend belde nog op dattie kaarten voor Strike One had gehad bij een aankoop van een mobiele telefoon of ik zin om mee te gaan. Aangezien de aankomst in Den Haag rond elf uur gepland stond moest ik hem teleurstellen.
Precies 24 uur later nadat we uit A'dam vertrokken waren, gingen we via Potsdam weer richting A'dam. Terugreis was een stuk aangenamer en de kilometerstand bleef regelmatig hangen op 180 km/u. Om 22:23 waren terug bij het huis van Jp, waar ik nog snel een filmpie van Berlijn hebben gekeken, die Jp hopelijk snel plaats op het forum. Rond elf uur begon mijn terugreis naar Den Haag en door de vermoeidheid was dit een a-relaxt ritje in het donker. Was blij dat ik heelhuids in Scheveningen aan was gekomen, waar ik nog tot half twee een drankje heb gedaan.
Al met al was het een zeer geslaagde trip die zeker voor herhaling vatbaar is, wellicht in september bij de laatste Vandit avond, dus Jp ik hoor wel of weer meekan. In iedergeval ga ik in oktober terug naar Berlijn met me werk voor een langweekend. Dankzij Jp kan ik een stel collega's een rondleiding geven door Berlijn en ook nog iets zinnigs vertellen over diverse punten.
To Ding-Chavez: plakband was noodzakelijk op de terugreis hebben we ff de achteruitspiegel vastgetapt 
To Snuggle: camera was helaas nog niet binnen op vrijdag bij Jp, dus helaas zijn er geen foto's gemaakt, wat ik errug jammer vind.
___________________
Down-Under was da bomb 
|
