|
Ok, ik ga niemand proberen te overtuigen van het een of ander, want ik vind dat iedereen vooral moet doen en laten waar hij/zij zin in heeft, zolang het anderen maar niet schaadt.
Ik zie het geloof (welke dan ook) als een collectief verzinsel dat voor een groot deel van de wereldbevolking hun voornaamste steun en toeverlaat is. Ik ben gedoopt en ben vroeger naar de kerk en catechesatie ensow geweest geweest, en wat ik daarvan opgestoken heb is dat het niks voor mij is. Ik denk dat ik er te nuchter voor ben ofsow. Wanneer ik steun nodig heb zoek ik bij de mensen om me heen (lees vrienden, want met me familie heb ik niks, maar dat is een ander onderwerp  ), en grijp ik niet naar een boek of een fictief persoon. Ok, fictief persoon zou kunnen maar dan zou het m'n onzichtbare vriendje zijn en niet god ofsow 
Wat betreft de bijbel en de bedoeling daarvan vind ik het allemaal nogal ver gezocht. Ik ben het er echter wel mee eens dat godsdienst voor een groot deel heeft bepaald hoe de samenleving er vandaag de dag uitziet. Om te zeggen dat het beter zou zijn wanneer er nooit godsdienst zou zijn geweest vind ik te ver gaan. Het is totaal niet voor te stellen hoe de samenleving eruit zou hebben gezien wanneer er geen godsdienst zou zijn geweest (vanwege de grote invloed van godsdienst op de samenleving dus), dus daar kan je ook geen uitspraken over doen vind ik.
En wat betreft het leven van een individu. Alles wat er in je leven gebeurt is imo puur toeval. Er is geen god die het bepaalt, er is geen destiny dat dat bepaalt. Alles berust op puur toeval en de keuzes die je zelf maakt, maar ook de keuzes die alle andere individuen maken. Echter ben ik van mening dat ook keuzes puur toeval zijn. Je had immers ook een andere, of geen keuze kunnen maken. En onze denkprocessen worden nu eenmaal bestuurd door chemische reacties (toeval dus).
Het is echter zeer prettig om te geloven dat het niet allemaal toeval is, en dat verklaart ook het ontstaan van religies. De mens kon blijkbaar niet leven met de gedachte dat alles puur toeval is. En in die tijd waren er ook nog geen weteschappelijke verklaringen voor hoor het komt dat mensen kunnen denken en hoe "leven" onstaan is, dus men had een verklaring nodig. Om diezelfde reden zijn er ook mensen die in het lot geloven of andere theorien.
Ikzelf geloof (als je het zo mag noemen) in mezelf en vriendschap. Ik ben van mening dat je zelf in control bent over je leven (wetende dat het puur toeval is, maar ook ik moet wat). En wanneer je het niet meer weet, of niet meer ziet zitten, dan kan je terecht bij andere mensen/vrienden.
En zeg nou zelf... wie zijn er over het algemeen ongelukkiger? Mensen zonder geloof, of mensen zonder vrienden? Ik denk dat ik het antwoord wel weet. (hiermee wil ik niet zeggen dat gelovige mensen geen vrienden hebben  je kan het natuurlijk ook allebij hebben )
[EDIT]Trouwens best moeilijk uit te leggen nog dit...[/EDIT]
|
