|
Nou weer eens een update van de stand van zaken. Ze is gelukkig nog steeds uit coma en ze begrijpt naar ons idee een hoop. Ze knikt zo nu en dan als we iets specifieks vertellen, bv over me zusje. Ze heeft al een paar keer geglimlacht naar ons als we wat leuks vertelde. Dus er is iets aanwezig en ze herkend ons gelukkig. Ze weet trouwens ook nog dat ze een ongeluk heeft gehad, want dat hebben ze gevraagd en toen knikte ze ook.
Ze hebben haar inmiddels op eigen kracht laten lopen een paar meter, dus dat werkt gelukkig ook nog.
Helaas praat ze nog niet tegen ons. Eergisteren heeft ze wel "ja" tegen een verpleegster gezegd, maar ze verrot het ons iets te melden, maar wat nog niet is kan nog komen. En daarbij slaapt ze heel veel, aangezien ze haar redelijk bezig houden daaro in het ziekenhuis.
We zijn weer wat positiever, maar het wordt een lange wacht en een lange revalitatie. Ze verwachten dat ze nog ongeveer vier weken in het ziekenhuis moet blijven en dan een opname in een revalidatiecentrum.
|
ik heb eindelijk eens goed nieuws, ze heeft vandaag voor het eerst haar ogen open gedaan en vanmiddag heeft ze me vaders gezicht afgetast, dus ze weet dat we aanwezig zijn. Of ze iets registreert met haar ogen weten we niet maar, we hebben weer eens reden om echt blij te zijn. Het begin is er eindelijk, maaar we hebben nog een lange weg te gaan. 
