|
Eurosong, totaal onwetend ging ik gisteren mee naar de studio. Een poepsjieke inrichting in Studio 100. Zalige LED wall en verlichting. 110 mensen werken er mee aan de uitzendingen, waaronder zelfs een zekere dj Jean Paul die de opwarming voor zijn rekening neemt met muziek. Geen kritiek, maar ik denk dat die mens gewoon een CD speler in zijn pollen geduwd kreeg en de stempel "dj" op zijn naamplaatje plosteling prijkt. Warming up werd gedaan door Jo Met De Banjo (my god, waar is de tijd dat die mens nog de tv onveilig maakte!).
Anyway, totaal mijn ding niet, maar Kate Ryan sprong er wel met kop en schouders uit. Blijkbaar zat ik verzeild in het Pim kamp (wist ik veel dat de supporters in bepaalde hoeken van de zaal zaten). Beetje verhitte discussies gezien tussen de Kate Ryan en Pim aanhangers. Sportiviteit staat allang niet meer in de Belg zijn woordenboek, maar soit.
"Ons kate uit de kempen", zoals één van die jaren-60-bimbo's zo leuk zei, "die eef da goe gedoan". Qua choreografie vond ik dit heel sterk, maar een nummer moet het niet hebben van zijn entourage vind ik. Voor zover mijn kennis van dance/pop reikt leek mij dit een leuk, catchy nummertje. Ik herinner mij nog zelfs de naam van het plaatje "je t'adore", dus het blijft wel hangen. Om te vergelijken: ik zou bij god niet meer weten wat de anderen gezongen hebben.
De zogenaamde vakjury: Marcelleke, zijn ingestudeerde one-liners... tja, you love it or you hate it. Yasmine, ingetogen, maar zeer gevaarlijk voor haar eigen carriere te schaden. Zij probeert zelf nog aan de bak te komen en moet nu haar collega's (concurrenten) bekritiseren. Dat is zoals dj's die op dj contesten punten moeten geven aan anderen. Altijd vreselijk gevaarlijk! 
Wel fijn om te zien dat er echte producties en ideeën zijn over nummers. Toch wel efkes de wenkbrauwen gefronst toen bleek dat één iemand zijn nummertje geschreven werd door dezelfde schrijvers van jaren geleden met Pas de deux - De maat is vol (en mijn kop is toe).
La Belgique... dix points! 
|
.
