Nou maar weer eens een kort verslagje van de ontwikkelingen omtrent me vaders vrouw. Ze is nog steeds redelijk goed bij kennis. Alleen ze kan nog niet praten, maar ze begrijpt wel redelijk veel naar ons idee. Ze knikt of schud haar hoofd. Me zusje durft nu ook bij haar moeder, dit was een redelijk groot probleem, want ze was bang. Waarschijnlijk omdat het laatste wat ze tegen haar had gezegd na het ongeval, mama is dood, mama is dood. Dit mag geen enkel kind van 5 jaar tegen haar moeder zegen, helaas is het gebeurd, errug heftig allemaal, maar gelukkig gaat dat steeds beter.

Als ze een kusje of knuffel geeft gaat haar moeder glimlachen, dus dat geeft de burger weer moed. Verders is de motoriek niet aangetast, ze kan lopen, zelfstandig vloeibaar voedsel eten met een lepel. Dus das ook allemaal positief. Maandag wordt ze onslagen uit het ziekenhuis en dan wordt ze in een verpleeghuis geplaatst, waar ze in een groep van 16 jonge mensen komt om te revalideren. Het deel wat beschadigd is trouwens het deel van de hersenen wat haar karakter en wil bepaald en hoe zich dat gaat genezen en reactiveren kunnen ze totaal niet zeggen. Dit durven ze pas na ongeveer een jaar te zeggen, dus het is allemaal nog erg onzeker. Het gaat een moeilijk jaar worden voor ons, maar als we haar er weer mee terug krijgen en thuis krijgen is dit het allemaal waard.

betekent dat dat haar karakter, haarpersoonlijkheid kan veranderen?

gelukkig in ieder geval dat ze weer bij is joh!!

Heb je al wat gehoord van die Roemeen? De hoogste prioriteit heeft natuurlijk de gezondheid van je moeder, maar ik ben toch benieuwd hoe ze deze kerel gaan aanpakken.

___________________
blaat en nu stampen

quote:

Originally posted by Eye-Riz betekent dat dat haar karakter, haarpersoonlijkheid kan veranderen? gelukkig in ieder geval dat ze weer bij is joh!!

Dat is een mogelijkheid maar het is voor ons ook allemaal vage shit. Moeilijk een voorstelling van te maken, het is maar een vaag begrip wat wij moeilijk kunnen begrijpen. Afwachten is het enige wat we kunnen doen.
Een vriendin van ons heeft op dezelfde afdeling gewerkt in het ziekenhuis, dus die weet er wel wat van af en die zegt dat dat een mogelijkheid is. Maar ik zelf denk dat het uiteindelijk wel mee zal vallen, aangezien we na dit weekend helemaal het idee weer hebben dat ze terug is. We herkennen gewoon een hoop dingen in haar doen en laten (zo ver ze het kan) dat typisch voor haar is.

quote:

Originally posted by Teknikol Heb je al wat gehoord van die Roemeen? De hoogste prioriteit heeft natuurlijk de gezondheid van je moeder, maar ik ben toch benieuwd hoe ze deze kerel gaan aanpakken.

Hier hebben we weinig van gehoord tot nu toe. Ik hou me er ook niet echt mee bezig. Hij zal binnenkort wel voor moeten komen en dan horen we het wel. Gelukkig het financiele deel kunnen we via verzekeringen laten lopen, dus we hoeven hem niks te claimen, wat moeilijk zal zijn, aangezien het een Roemeen is. Op me werk ga ik daar morgen mee aan de slag. Werk zelf bij een ziektekostenverzekering. De afdeling verhaalzaken bij ons heeft zijn expertise al aangeboden, dus dat das nu wel een voordeel dat ik voor zo'n bedrijf werk.

Ps het is niet me moeder maar de vrouw van me vader, dus me stiefmoeder

Ik ben heel benieuwd in hoeverre ze zich zal herstellen.. Veel sterkte ermee!!!

___________________

IDD veel geluk gehad.
Sterkte !

___________________
Hardstyle :

Daar zijn we weer, al weer ruim een week geleden dat ik iets heb gemeld hierover.

Ze is verleden week maandag naar een verpleeghuis gegaan voor revalidatie. En op de dag van verhuizing, belde me pa op met de mede deling dat ik iets tegen haar moest zeggen aan de telefoon. Krijg ik gewoon een reactie terug, ik schrok me dood en ben maar een potje gaan janken van geluk op me werk.

Iedereen is zo verbaasd over het feit dat ze al zoveel dingen kan en dat het herstel zo snel gaat. Mensen van het verpleeghuis hadden haar een week voor de verhuizing gezien en die stonden met hun mond vol tanden toen ze haar weer zagen om haar naar het verpleeghuis te brengen. Het enige commetaar wat ze zeiden was: "dit snappen wij niet". Errug cool dus.

Alles wat ze doet gaat wel gedoseerd en er komen ook steeds meer herinneringen terug. Hierover praat ze vooral met mij als we alleen zijn. Soms snap ik haar niet, want dan kan ze niet de juiste woorden vinden en/of is ze al weer vergeten wat ze wou zeggen en soms snapt ze niet wat ik zeg/vraag. Maar over het algemeen kan je redelijk goed met haar praten, langszaam maar wel begrijpelijk.

We hebben er goede hoop in dat ze binnen een paar maanden / half jaar weer thuis kan zijn. Want alles gaat verbazendwekend snel. Aangezien het nog maar 5 weken geleden is, is het verbazendwekend hoe ze nou is. Dus we zijn allemaal very very happy

Goed nieuws man, hopen dat het zo doorgaat

___________________
Latest mixes: http://soundcloud.com/rhorjus

Goed nieuws, goed goed goed!!!

___________________
Current song thats in my mind whole day: Solar Stone - Solarcoaster

Wow! Echt mooi dat ze alweer kan praten zeg, zo snel alweer!
Ik hoop dat het zo goed blijft gaan!!

___________________

quote:

Originally posted by MaGiK54 ik schrok me dood en ben maar een potje gaan janken van geluk op me werk. Iedereen is zo verbaasd over het feit dat ze al zoveel dingen kan en dat het herstel zo snel gaat. Mensen van het verpleeghuis hadden haar een week voor de verhuizing gezien en wat ze zeiden was: "dit snappen wij niet". Errug cool dus.

Heeel erg mooi man!!

Echt super dat het herstel zo voorspoedig gaat! En ook erg oppeppend om te horen dat zelfs de mensen die dit vaker meemaken (verpleging) het zooo ontzettend snel vinden gaan!

*got still my fingers crossed*

___________________