|
Ik hou je vast, tis erg lang dus je moet er ff voor gaan zitten...
P.S. Dit schreef ik nog toen ik net thuis was, dus ik had nogsteeds een wazige kop 
Enjoy!!!
-------------------------------------------------------------------------------------------------
Ik was zaterdag middag rond 12 uur met een groepje van 6 (3 jongens en 3 meiden) naar het appartement in Zandvoort-Aan-Zee van de ouders van 1 van die meiden gegaan. Wel zo makkelijk want de terugreis van A'dam naar Heerlen is nooit zo geweldig na een Party als Sensation. Nadat we nog ff een uurtje hadden geslapen arriveerden er nog 2 meiden en 1 jongen. (Overigens allemaal goede vrienden van me, Duh!!!! )
Het was al 21.00 uur in de avond en voor de spiegel was het echt 1 grote glitter en glamour show. Iedereen probeerde er natuurlijk toppie uit te zien. Met de pompende beats die uit de stereo klonk werd onze drang om helemaal uit ons dak te gaan alleen maar groter.
En ja hoor, om kwart over negen vouwde ik toch me pony-pak maar open en begon ff te genieten. Na wat gepraat liepen we maar naar het NS-station van Zandvoort. En ik voelde me eerste "feels-like-in-heaven"-gevoel naar boven komen. Tijdens de rit naar A'dam-Bijlmer hebben we nog wat ge-ouwehoert met een paar gasten uit Chicago(!?) die hier op vacans waren.
Daar aangekomen verlieten we het station richting de ArenA. Hordes mensen gekleed in wit stroomde richting het Stadion. Het was bij Ingang G waar we voor 15 minuutjes in een miezel-buitje hebben gewacht voordat we naar de foulieering(spelling:?:?) de ArenA betraaden. Ik voelde me trouwens best al een beetje wazig in me hoofd, maarja dat hoort er nou eenmaal bij vind ik.
Bij zo'n kerel bij Vak 124 ofzo hebben we van die ArenA-Consumptie-Kaarten gekocht. Na wat gedoe over waar we gingen staan zijn we maar bij vak 124 (geloof ik) maar op een van die podiums op de tribune gaan staan. De ArenA bleef trouwens maar vollopen met witgekleede party-people.
Van Roog heb ik vrij weinig tot helemaal niets gehoord, maar daarna kwam DJ Jean. Tijdens de introductie van Jean kreeg ik toch ff zwaar de "goose-bumps" over me hele lichaam toen ik alle mesen in de ArenA hoorde juichen en schreeuwen. Zo mooi, Zo veel feest... Ik besloot om samen met Frans ff wat Spa-Reine te gaan laajen om de M te verorberen. Ik zei:"Doe me 2 Spa-Blauw" en uit de mond van het Vrouwelijk Schoon aan de andere kant van de "bar" klonk met een Amsterdams-Accentje "Das 4 ArenA"
Na wat gesnoept te hebben van de M begon ik me toch langzaam, maar zeker, "in-heaven" te voelen. We liepen terug naar de plek waar we stonden en terwijl ik de nauwe en gladde treden van de tribune naar beneden liep en intussen al bijna 3 keer om me bek gegaan was, draaide Jean No Dip van Silvio Ecomo. En als er toch 1 nummer is waar ik vet op flip dan is het die wel. Echt een "gouwe-ouwe-knal-het-dak-er-maar-af" Song.
Op een gegeven moment was ik echt de weg kwijt. Ik liep wat door de buitenste ring nadat ik iedereen was kwijtgeraakt en de weg naar "de" tribune van ons plekje al helemaal niet kon terug vinden. Ik keek om me heen... Op de kozijnen van die raamen in de buitenste ring zag ik twee fraze figuren een jointje draaien. In de hoek stond zo'n afgedraaide anita al te kotsen. Ik bekeek me eens het een en ander en na een likje of 5 van me M besloot ik eens om verder te gaan lopen.
Ik zweefde volgens mij ergens voorbij Mars en Jupiter toen ik in de Zaal met me wazige kop in de prachtig, mooie lasers keek. En ow, ow, ow, wat hoorde Such is Life toch zo perfekt in me oren aan. Ik dacht bij mezelf hier wil ik nooit meer weg. Ik was erg aan het zweten maar ik had het toch zo koel als een Ijsbeer. Opeens voelde ik een lichte trilling aan me been. Ik keek eens raar naar me been. De trilling zocht ik op met me hand. Na wat gegraai haal ik me GSM te voorschijn en kan nog met heel veel moeite uit de text op het schermpje staan "Jeroen GSM". Hij is ook een heeeeeeeeeeeeeeeeel goede vriend van me, maar hij was met nog een groep apart gekomen. Het speakertje van me telefoon kraakte als een zouw toen ik hem door de phone hoorde brullen.
Hij stond bij (wat ik uit zijn geschreeuw kon opmaken) bij vak 114. Ik liep op me dooie gemak door de buitenste, bovenste ring. Me hele visie was zo mooi. Alle kleuren waren supermooi. Jeroen begeliede mij via de telefoon naar hem toe. Joost, Remco en Saskia stonden ook bij hem. Na de gebruikelijke hand-shake waren we ff aan het lachuh om hoe ik uit me ogen keek en hoe ik me onder-kaak niet onder controle kreeg. Ik voelde me echt als Superman. Feels like in Heaven....
Ik liep met hun mee naar "hun" plek in de ArenA. Daar stonden nog Sjoerd en Simone en K(l)itty en Paul en (naar mijn mening: heeeeeeeel lief, aardig en mooooooi meisje) genaamd Irma. Altijd lachun om elkaar hoe we eruit zien als we aan de dope hangen enzo. De mensen die het snappen weten wel wat ik bedoel.
In de tussentijd was het volgens mij al een uur of 3 en ik was "mijn" gang-members nog steeds kwijt. Op me telefoon stond: 6 Oproepen Gemist. Ik drukte door het menu heen en zag 1 nieuwe nummer: Jeanine GSM. Ik besloot om ff een rondje te lopen in de hoop dat ik ze weer vond. Dat loopje duurde ongeveer een uurtje of anderhalf en nog snoepend van de M lulde ik met iedereen en alles wat maar los of vast zit. Rowie, die zich op dat moment in de Peppermillin Heerlen begaf, belde ook nog toen ik met een meisje die Jolinde heette ook op. Ik was echt helemaal van de kaart en ook nog de wegkwijt, dus duwde ik me phone maar bij haar in de handen. Na volgens mij een kwartier kreeg ik hem weer terug en ik nam afscheid van Jolinde.
Eindelijk zag ik Denise er onderuit in het stoeltje op de tribune hangen. Cindy stond naast haar helemaal in haar eigen wereldje op de muziek Bouncen. Ik strijkte mezelf neer naast Denise in het stoeltje en ik moest maar glimlachen van de mooie lasers en de beats die door de ArenA vloeide. Ik ging echt heeeeeeel erg lekker maar toch weer o zo relaxt!!!
Jeanine, Frans, Remco en Yvonne besloten om volgens mij rond half zes naar het Appartement terug te keren. We spraken af dat ik dan na de Party met de trein samen met Nadine terug zou keren naar Zandvoort. Cindy (die overigens over een immense long-inhoud beschikte, if you know what I mean), Denise en Mirco gingen met de auto om 6 uur naar Heerlen.
Nadine was nergens te bekennen. En ik zat maar wat om me heen te kijken toen ik ziels-alleen (zielig he??) op de tribune zat. Jeroen smste nog van waar ik uithing. Dus besloot ik maar om via de Camel-Sigaretten-Stand waar ik alweer me zesde(!!) pakje peuken van die avond laajde naar de plek te gaan waar ik Jeroen en Consorte had verlaten. Jeroen en Saskia waren volgens mij een rondje aan het lopen ofzo. Heb samen met Joost wat ge-ouwehoert over weet-ik-het allemaal en nog samen wat Spa Blauwtjes gedronken.
Op een gegeven moment stond ik met Irma te praten. Ze zager mooi uit in het Wit. Ze vertelde dat ze de zonnebril met roze/rooie glazen die ze droeg, had gepikt bij een standje de ArenA. Ik voelde me nog steeds super lekker en ik was nog steeds ergens langs de Pool-Ster aan het vliegen met me gedachte. Ik zag door de glazen van haar zonnebril het wit van haar ogen glinsteren en ze vertelde ook wel lekker was aan het gaan... Hieruit, maar vooral uit haar ogen, maakte ik op dat ze het super naar haar zin had. En ze was niet de enige.
Ik vertelde Simone dat ik het koud had. Ik probeerde me geklapper van me tanden in bedwang te houden. Ik kreeg het langzaam koud terwijl ik toch flink was aan het zweten. Ze wrijde me over me rug en schouders en toen kreeg ik alleen maar nog meer kippenvel, maar ik zei maar dat ik het iets warmer kreeg. Zij is ook een heel aardig meisje volgens mij. Sjoerd zag er ook weer eens heerlijk "ver-weg" uit. Laat je lekker los......
Het was alweer kwart voor zeven en ik nam van die groep afscheid, want ik moest Nadine gaan opzoeken. Het Daglicht dat door het dak van de ArenA scheen gaf ook een extra dimensie aan al die wit gekleede mensen die nog fanatiek op de beat die uit de boxen knalden, stonden te springen en te dansen en te doen. Kindermann... KINDERMANN!!! hoorde ik ergens ver weg in de verte. Ik focuste me ogen en zag Nadine bij die jongens en meiden uit Hoensbroek staan. De meeste van hun waren ook redelijk tot goed van de kaart. Ik zei tegen Nadine dat ik effe op de tribune ging zitten en dat ze daarheen moest gaan als de muziek stopte, zodat we samen naar Zandvoort terug konden gaan.
Het was iets van rond de zeven uur in de ochtend in ik hoorde opeens niets meer van muziek. Ze waren gestopt met draaien. Ik zag iedereen zo kijken van "what da fok" De DJ zei iets van dat hij voor deze keer dan nog wel een plaatje er tegen zou gooien. Ik zat aan de korte weg van de Tribune bijna bovenin op een stoeltje. En opeens knalde er toch een pompende bass van heb-ik-jou-daar uit de speakers. Ik keek op en ik zag nog alle mensen die nog op de dance-floor stonden allemaal tegelijk het laatste beetje energie eruit gooien. De mensen die op de Tribunes zaten om me heen stonden ook allemaal op en begonnen ook te bouncen to da beat... Ik bleef zitten en bekeek het allemaal. Ik kreeg echt een superlekker gevoel in me buik toen ik al die mensen zag feesten. Zo hoort het ook: PARTY 4 LIFE!!!!
Om zeven uur ben ik dan maar met Nadine door de regen naar A'dam-Duivendrecht geslentert in een lange stoet van witgekleede uitgeleefde mensen die ook weer the time of their life hadden gehad in de ArenA. Na wat gedoe en gewacht op Station A'Dam-Centraal en op Station Haarlem zaten ik en Nadine tegenover elkaar in de vierzitter van de treincoupe. Nadine was ook vet ab! Ik keek naar haar ogen en die vielen steeds dicht en toen weer open en toen weer dicht, totdat ze op een gegeven moment aan het slapen was. Ik had ook best moeite om me oogleden van elkaar te houden.
In Zandvoort aangekomen ben ik nog op de bank wat teevee gaan checken en ben toen ook in slaap gevallen...
Conclusie:
Sensation 2001 was voor mij echt weer een vet mooie ervaring erbij. Een super-sfeer onder het publiek. iedereen lachen en dansen en je kan ook gewoon met wildvreemden gaan lullen over van alles en nog wat. Lekker feesten met je vrienden enzo. Dat is toch een van de lekkerste dingen die er zijn, ofniet????
SENSATION BEDANKT!!!
De namen van de mensen in dit verslag belusten niet op de werkelijkheid. Of hoe moet ik dat ook weer zeggen. Je ne sais pas....
En trouwens ik weet dat het een lang stuk is, maar ik wilde het gewoon ff kwijt.
Over 2 weken iedereen naar Auqabest??? Ik ben wel daar.....
PARTY 4 LIFE!!!
-------------------------------------------------------------------------------------------------
Ik zei toch dat het een lang stukje was....
___________________
Follow me... Don't be affraid... Come with me... To the COSMIC GATE
|
. 
