Biddinghuizen - Na alle dancefeesten en clubavonden van de afgelopen jaren was het eens tijd geworden om een festival te bezoeken waar ook iets anders dan electronische dansmuziek gespeeld zou worden. Pinkpop en Rock Werchter vielen af en dus zou het Lowlands worden. De line-up beloofde veel goeds met o.a. N.E.R.D., The Darkness, Velvet Revolver, Franz Ferdinand, The Streets, The Offspring en Bloodhound Gang. Toch was er ook opvallend veel dance en dance gerelateerde muziek geprogrammeerd. O.a. Faithless, Chemical Brothers, Mylo, Chris Liebing, Jeff Mills, Felix da Housecat en Miss Kittin stonden op het lijstje.

Met een groep van een man/vrouw of 10-15 was afgesproken dit weekend door te brengen op festivalterrein en camping. Aangezien Lowlands niet uitverkocht was probeerden we aan de ingang goedkoper kaarten te kopen van mensen die kaarten overhadden. Helaas lukte dit niet, omdat bij een meerdaags festival het meerendeel van de mensen al binnen is als je wat later komt. En je hebt geen zin om voor de ingang te gaan zitten wachten tot er iemand toevallig wat kaartjes over heeft. Daarom dus toch maar kaartjes voor de normale prijs gekocht. €110 voor drie dagen muziek, kunst, theater, films etc. plus je verblijf op de camping. Uiteindelijk toch best een schappelijke prijs.

De regen was donderdagavond - en nacht behoorlijk gevallen en dus was er al behoorlijk wat blubber te vinden toen we het terrein op gingen. In het begin probeer je nog plassen en modder te ontwijken, maar als na een uur toch je schoenen en broek al smerig zijn maakt het allemaal niets meer uit en glij je lekker door de rotzooi.


Vieze schoenen en broek van een vriend van me

Op de camping hadden we best een goeie plek vlakbij de ingang. Er waren ook mensen die gewoon een kwartier tussen hun tent en ingang moesten pendelen. Daar hadden we dus geen last van. Waar we wel een beetje last van hadden was de 24-uurs tent die zo'n 30 meter van de tenten was geplaatst. Heerlijk als je helemaal naar de klote om vier uur probeert te slapen en de dj zet de ene na de andere beukplaat op...


De ingang van het festivalterrein

Het terrein zelf dan. Wat was er zoal te doen? Zoals gezegd is Lowlands een mengelmoes van heel veel muziek, maar dus ook kunst, theater, film en workshops. Zo kon je o.a. bij de Eastpak/Protest village een tas, broek, pet etc. kopen om onder begeleiding je net aangeschafte dingen te bekliederen met spuitbus en verf. Verder waren er veel alternatieve (duh) standjes met wasmachines met trappers waar je je hoofd in moest stoppen (??? ik weet het ook niet, maar ze stonden er) en kon je bij een andere stand paarden van troje in mekaar timmeren. Ook de Silent Disco was aanwezig. Het blijft een stom gezicht om mensen te zien dansen terwijl je geen muziek hoort.


De Silent Disco

Wat trouwens wel even gezegd moet worden is dat het eten en drinken supergoed geregeld was en dan met name het eten. Daar kunnen ze bij o.a. ID&T en UDC nog wat van leren. Ik had me al ingesteld op drie dagen patat met extra vet, broodjes hamburger met nog meer vet en broodjes shoarma met veelsteveel vet om dan na drie dagen volkomen rot van binnen thuis te komen. Maar niets van dat alles! Serieuze Surinaamse, Indiase maaltijden en weet ik veel wat voor exotische dingen nog meer waren te verkijgen. En de prijzen vielen ook mee. Voor een fatsoenlijke maaltijd was je tussen de 3 en de 7 euro kwijt. Oh ja en de Hema was er ook. Hmmm, lekker broodje rookworst...


Surinaamse etensstand. Er was veel en gevarieerd eten te krijgen

Maar goed, genoeg over terrein, camping en eten en drinken. De muziek! Erg gevarieerd en daarom leuk om overal gewoon binnen te lopen en af te wachten wat je te zien krijgt. Helaas heb ik N.E.R.D. moeten missen, omdat we net te laat binnen waren. Dat schijnt één van de beste optredens geweest te zijn. In ieder geval als eerste The Offspring gezien. Ik ken alleen de hitjes 'Self Esteem', 'Pretty Fly (For A White Guy)' en 'Why Don't You Get A Job'. Het was wel even wennen op de dansvloer, want normaal gesproken sta je relaxed je pasjes te doen en nu staan er ineens 30 man met lange haren om je heen en tegen je aan te springen. Zo snel als ik kon heb ik de pit dus maar verlaten om op veilige afstand dan ook maar te gaan springen. Het optreden was een verplicht nummertje voor de band, maar zat best vol energie en het was erg leuk om te zien hoe iedereen losging. Na The Offspring was er tijd om te drinken en eten en te wachten op Faithless. Ik had ze nog niet live gezien en was dus wel benieuwd. Het optreden was muzikaal gezien erg goed. Superstrak gespeeld bijvoorbeeld, maar miste in mijn ogen toch wat glans. Op 'Insomnia' en 'God is a DJ' ging de hele tent uit z'n plaat, maar daarna kakte het toch weer wat in. Halverwege dus maar naar Miss Kittin gegaan. En die was erg goed bezig. Lekkere techno en franse house en af en toe brabbelde ze wat door de microfoon. De sfeer zat er goed in in ieder geval. Omdat de meeste mensen met wie ik was er al een beetje doorheen zaten (donderdagnacht vooral de fles gehanteerd op de camping) gingen we rond twee uur terug naar de camping. Maar ja, ik heb geen €110 betaald om om twee uur al op één oor te gaan liggen. In m'n eentje dus terug om net het einde van Don Diablo mee te pakken. Stevige gevarieerde set met veel rock, o.a. Nirvana en White Stripes, tussendoor. Hierna was het de beurt aan Felix da Housecat. Hij draaide best goeie platen, maar is zo strontvervelend met z'n mixer. Elke keer bassen wegdraaien of het volume zachter zetten. Op een gegeven moment was iemand dat zat en sprong over het hek en klom het podium op. De beveiliging stond er vrij snel bij, maar Felix was wel in voor een praatje en gaf de jongen ook nog een slok van z'n fles drank. Daarna werd 'ie alleen wel meegenomen en ik vraag me af of hij het terrein daarna nog gezien heeft. Om vier uur was ik het ondertussen ook wel zat en ben maar naar de tent gegaan om m'n tentgenoot nog even wakker te maken en flink te vervelen. En om te slapen. Tenminste, elk half uur werd je wel weer wakker door die gezellige 24-uurs tent...


De Alpha-tent. De hoofdtent van het terrein


Los bij The Offspring

Na een kleine vier uur slaap behoorlijk brak wakker geworden, maar na een bak koffie en een broodje ging het wel weer. Samen met een vriend nog even naar huis gegaan (handig als je op 25 minuten rijden woont!) om te douchen en te eten. Vervolgens net op tijd terug om Velvet Revolver te zien. Dat is zeg maar Guns 'n Roses, maar dan zonder Axl Rose en met de zanger van de Stone Temple Pilots. Nou heb ik niet zo'n Guns 'n Roses verleden als m'n vrienden en vond ik de muziek ook niet zo goed. De show aardig: Slash met hoed en sigaret, Duff in blote bast en die nicht van de Temple Pilots in leren pak met wulpse dansjes. Wel leuk om te zien hoe sommige die-hard fans nummers volledig uit hun hoofd kennen. Dus niet alleen de teksten, maar ook elk roffeltje en gitaarslagje. Na Velvet Revolver nog een stukje dEUS en Dropkick Murphys gehoord. De Murphys zijn een Ierse punkband die volksliederen in een nieuw jasje spelen. Het was vooral een bak herrie, maar wel grappig om te horen. Hierna even wat gegeten, maar onderweg kwamen we langs een tent waar de grootste herrie die ik ooit gehoord heb vandaan kwam. De tent leek wel een grot waar een of ander monster ongelooflijk aan het bléren was. Tijd om een kijkje te nemen dus... Het monster bleek een kerel met armen vier keer zo dik als die van mij en hij kon tijdens het gitaar spelen (nou ja spelen, meer rossen) zijn hoofd keihard ronddraaien zodat z'n meter lange haar wild in het rondging. De drummer had aan één bassdrum niet genoeg en had er dus twee naast mekaar gezet. Het bleek dat ze death metal speelden. Dat is zeg maar rossen op gitaar, bas en drums op een snelheid van zo'n 500 bpm. Het was dus terror in rockvorm. In ieder geval erg kunnen lachen om de band, Nile heten ze, en toeschouwers. Na dit verfrissende luisterspel terug naar de hoofdtent om The Darkness te zien. Bekend van de hit 'I Believe In A Thing Called Love' en de glitter en glamour rock 'n roll die ze spelen. Als je van Queen, AC/DC, Led Zeppelin en dat soort dingen houdt kan je The Darkness zeker waarderen. De show zat goed in mekaar en de liedjes werden superstrak gespeeld. De body/catsuit van de zanger zag er ook weer erg goed uit. Het is toch een beetje met een knipoog allemaal, dus ik heb me goed vermaakt.


The Darkness met de zanger in bodysuit en zonneklep

Na The Darkness door naar The Streets. Mike Skinner is een zogeheten Engels schoffie die een soort van 2-step/garage in een nieuw jasje heeft gestoken. Het is niet echt Audio Bullys, maar wel net zo Brits als die gasten. Het optreden was een beetje raar. De muziek was wel aardig, maar meer voor thuis. Meneer Skinner vond het publiek alleen te passief en deed nogal arrogant en liep met z'n fles whiskey of brandy flink te gieten. Na een halfuur vond ik het dus wel best. Toch jammer, want het is best aardige muziek. Hierna terug naar de hoofdtent voor de Chemical Brothers. Ik heb niet in de tent gestaan, maar lekker buiten gechilled om de benen wat rust te gunnen. Het klonk allemaal wel aardig, maar ook bijzonder voorspelbaar. Hit na hit na hit kwam voorbij. Maar ja, die kent iedereen nou ondertussen wel... Omdat ik de volgende ochtend rond 10 uur familie van Schiphol moest halen ben ik rond twaalf uur maar naar huis gegaan om nog wat, ondertussen broodnodige, uurtjes slaap te pakken.

De volgende dag behoorlijk gesloopt weer richting het terrein gegaan om om zes uur Mylo te bekijken. Bekend van de hit 'Drop The Pressure' doet hij deze zomer met twee medeleden veel festivals aan. Hij speelde bijna z'n hele album 'Destroy Rock 'n Roll'. Erg goed album, maar er zitten wel softe nummers in die op een festival de tent niet op z'n kop zetten. 'Drop The Pressure' en 'In Your Arms' waren echter wel genoeg om de mensen te doen klappen en springen. Erg leuk optreden, niet bijzonder maar wel gewoon goed.


Mylo in actie

Na Mylo terug naar de hoofdtent omdat het de beurt was aan Soulwax. Deze band van het Belgische duo 2 Many DJ's speelde een aardig concert. Rock en dance in een lekkere mengelmoes. Maar ook hier geldt weer gewoon goed en niet bijzonder. Wat wel bijzonder moest worden, althans voor mij, was Jeff Mills. Ik had de beste man nog niet eerder live meegemaakt, maar hij heeft alle verwachtigingen waargemaakt. De tent stond echt op z'n kop tijdens z'n twee uur durende set. Superstrak gemixed en vette platen. Misschien ook wel leuk om te vertellen is dat Mills ook hitjes draait. O.a. Tomaz vs. Filterheadz - Sunshine, DK - Murder Was The Bass en Cave - Street Carnival kwamen voorbij. Ik ga toch wel proberen om in september in de Paradiso te zijn bij z'n avond met Laurent Garnier.


Een, veelste donker, overzicht van de tent bij Jeff Mills

Na Jeff Mills een beetje rondgelopen, geouwehoerd, tentjes bekeken enz. En toen was het tijd voor Chris Liebing. De beste man had het zeker naar z'n zin en hij zette, net als Mills, de tent goed op z'n kop. Geweldig om te zien hoe enthousiast die man is. Hij blijft maar springen en klappen en dansen en lachen. Na z'n afsluiter met z'n remix van The White Stripes vond ik het wel welletjes na drie dagen. De herbal xtc die ik had genomen zorgde ook meer voor maagzuur dan energie en dus gingen we richting tent.

Maar ja, daar was ook de beruchte 24-uurs tent. Om toch nog even los te gaan en je lichaam maximaal te forceren (alles deed ondertussen pijn) maar naar binnen gegaan en met een groep onbekenden in een pit staan duwen, trekken en springen. Geweldig die sfeer die daar hangt. In principe ram je mekaar alle hoeken op, maar als het te hard gaat of als je valt helpt iedereen je wel overeind en klopt de rotzooi van je kleren af. Gelukkig bleek ik sterk genoeg om overeind te blijven.

Na een nachtrust van twee uur was het tijd om de tent in te pakken, het laatste bier uit te delen danwel op te drinken en alle overgebleven etenswaren weg te geven. Moe maar voldaan kom je dan thuis, probeer je 's middags te slapen en ben je 's avonds tijdens het typen van dit verslag toch eigenlijk wel op. Maar ja, dan heb je wel een geweldig weekend gehad en weet je bijna zeker dat je volgend jaar weer gaat!

___________________

Current addictions: Reboot // Radio Slave // Matthias Tanzmann // Mathias Kaden // Audion // Martin Buttrich

Last edited by Djeebie on Aug-24-2004 at 11:20