Ok misschien vinden sommige mensen dit spammen, maar ik vind het een goed doel en wil graag dat zo veel mogelijk mensen hier van weten en het gaan steunen.

Als jullie willen weten waar het over gaat, lees onderstaande brief maar...

18 januari 2005
L.S.,

Ongeveer twee jaar geleden vertrok ik naar Indonesië om een reis te maken. Ik was net klaar met de middelbare school, had drie maanden de tijd en wist nog niet waar ik allemaal terecht zou komen. Aan het einde van mijn reis belandde ik in (het toen al onrustige gebied) Aceh. Wouter (met wie ik op reis was) wilde per se naar Aceh, maar ik aarzelde nog: vooral toen ons werd gezegd: ‘Wat gaan jullie naar Aceh!? Zijn jullie journalisten dan?’ Maar we besloten te gaan en we ontmoetten daar de leukste mensen die we tijdens onze hele reis zijn tegengekomen: de familie Mami Diana, zoals ze zichzelf noemen. De familie bestaat uit een moeder (Mami), Anna was ook haar naam, drie dochters: Noni, Nina en Nona en een zoontje Eddy. Ook was er nog een oudere broer Erwen, die ergens anders woonde. De drie dochters zijn begin twintig en studeerden aan de universiteit in Banda Aceh; Edy is een jaar of achttien en Erwen een jaar of dertig.
Zo’n drie weken hebben Wouter en ik een kamer bij ze gehuurd. Ze woonden in het dorpje Lhokgna, vlakbij de hoofdstad Banda Aceh. De meisjes spraken veel beter Engels dan de andere Indonesische mensen die we tijdens onze reis hadden ontmoet en daardoor konden we ze echt leren kennen. Op onze laatste avond bij de familie kookte Mami als afscheid een gigantisch tonijn voor ons en het was een heerlijk diner. Noni gaf me haar emailadres en ik beloofde haar, zo gauw ik in Nederland was te mailen.
Op de dag dat Wouter en ik Aceh uitgingen op weg naar Nederland, kwamen er duizenden soldaten Aceh binnen. Een paar weken later zou de oorlog uitbreken.
Noni mailde over de situatie in haar dorp en zei dat ze niet door kon gaan met haar universitaire opleiding, omdat ze nu geldgebrek hadden.
Wouter en ik besloten een actie te starten, genaamd ‘WannaHelp?’ We vroegen vrienden en familie om elke maand een bedrag over te maken, zodat de meisjes door konden gaan met hun studies. Dat geld storten wij op de bankrekening van Noni en inmiddels hebben twee van de drie meisjes hun bachelor diploma behaald.

Tweede kerstdag:
Ik keek naar het journaal. Het eerste dat gezegd werd: ‘Zuidoost Azië is getroffen door een aardbeving’ en ik dacht ‘Nee, toch niet Indonesië’. Maar het was wel Indonesië en Aceh bleek zelfs het ernstigst getroffen gebied te zijn. Ik schrok me dood. Toen ik een paar dagen later beelden zag van Banda Aceh had ik nog weinig hoop, ik vreesde het ergste. Ik besloot Nina en Noni te mailen, al leek het me zinloos: als ze het al overleefd zouden hebben, zouden ze in geen mogelijkheid kunnen e-mailen vanuit hun verwoeste dorpje Lhokgna.
Maar toch; tot mijn grote verbazing kreeg ik een mailtje terug van zowel Noni als Nina: zij hadden het overleefd en met hun Mami, Nona en Edy. Een wonder!
Erwen (de oudste broer) was waarschijnlijk dood, net als hun oma, vrienden, neefjes, ooms en tantes. Ze hadden niets meer en waren gevlucht naar Medan, een stad net buiten Aceh.
Hieronder de mails die ze me stuurden.:

Noni:
Anna ... Noni , Nina , Nona, Edy, Mami we are still alive. Please.. we are in Medan now .. I tried to mail you so by truck from Aceh to Medan ,and now in Medan .
I ran from my home to the mountain with bicycle. Nona and mami with car to the mosque . Nina with motorbike to another mountain. Then when storm calmed down, I swam from one mountain to another to find my family , and then when we were together and we took a truck to go to Medan, because nothing was left in Lhoknga. Please send my rekening number to me: maybe I can get the money in Medan. We still have 1500,000 rupiah .Please reply as soon as you can . Dunkin

Nina:
Anna. We are still alive, it is very sad. My brother and my sister in law died, my grandmother and also my cousins, they are gone.
At that time I was at home with Noni, I saw a big wave, very very big in the sky, bigger than mountain.
And than I ride bicycle and Noni behind the motorbike, halfway we changed. Noni rode the bicycle and I rode the motorbike. I drove it very fast in the way to Banda Aceh but the water from Banda Aceh also catched me, and than I ran to the mountain, so I was save.
But one hour later I swam back for about one kilometer to find Noni, but I could not find her. I found her one day later. And I found Nona and Mummy two days after. We have got nothing, Lhoknga is flat now, we have no house anymore, no jobs, no food and no clothes, but we are still happy cause we still have familly.

Nieuw Bericht Nina:
Anna, the way that you can help is pray.
Hope that I can go back to school, but it needs time. There are a lot of my friends ,my cousin who lost their family. Lhoknga people is 7000, but still alive only 100 person. AT THE MOMENT there died 85000 people in Aceh. We are so sad. I will be going back to Aceh on Sunday to help the people there..
I only have one pair of clothes at the moment, but maybe later my friend will give me. I hope that you can visit Aceh or other people in Holland want to go there. Please tell me if they want to visit there: I will take them from the airport. Mummy and Nona, Noni are still in Medan. They don’t want to come back to Aceh yet, maybe next month.

Wouter en ik zijn tot de conclusie gekomen dat we vooral nu veel geld nodig hebben voor deze familie: ze hebben namelijk helemaal niets meer. Vandaar ook dat we u deze brief sturen. Als u het geven aan de slachtoffers van Azië nog niet zat bent en u kunt nog iets missen, dan zou het fantastisch zijn als u eenmalig een bedrag wil storten op het rekeningnummer van de actie WannaHelp:
62.07.21.952 op naam van A.V.A. Teggelaar te Deventer

Het zou helemaal geweldig zijn als u vaste donateur van onze actie zou willen worden. U kunt dan met u bank of giro regelen dat u maandelijks een vast bedrag stort op deze rekening. U kunt zelf een bedrag kiezen. Sommige van onze donateurs storten 12 euro per maand andere 3 euro. Maar met alle kleine beetjes zijn wij en ook de familie in Aceh al heel blij.
Het goede van deze actie is dat er niets maar dan ook niets aan de strijkstok blijft hangen. Al het geld wordt direct op het bankrekeningnummer van Noni in Indonesië gestort.

Als u wilt reageren of vragen hebt of als u voortaan informatie wil ontvagen over hoe het gaat met de de familie, kunt u een email sturen naar [email protected] of een brief sturen naar Anna Teggelaar
Bonaireplein 6A/1hg
Amsterdam

Groetjes Anna Teggelaar en Wouter Riedijk



Ik vind het persoonlijk een goede actie omdat ik zo gewoon meer het idee heb dat het geld echt aankomt en er echt mensen beter van worden.
Anna had Noni en Nina opgebeld en ze zeiden dat ze tot nu toe weinig merkten van al het geld wat het de hele wereld heeft verzameld voor de slachtoffers van Azië. Ze vertelden dat mensen in Atjeh die bijvoorbeeld een baan hadden gehad bij de politie of die om welke andere reden ook contact hebben met de overheid inderdaad snel hulp krijgen. Zij zullen de eersten zijn die nieuwe huizen krijgen. Indonesië is een heel corrupt land en het is daarom moeilijk om al het geld en de hulp in goede banen te leiden. Naar mijn mening is zo’n directe actie als deze daarom ook veel effectiever.

Voor de mensen die het een beetje oneerlijk vinden om geld aan 1 gezin te geven is er ook nog deze optie www.wederopbouwatjeh.nl
Hiervan is het idee om via het gezin in Atjeh een weeshuis op te zetten voor al de kinderen die wees zijn geworden ten gevolge van de ramp.

Ik wil geen druk leggen op iedereen hier, je moet zelf doen waar je je goed bij voelt en ik zal niet boos worden als jullie niet willen steunen...

___________________
I'll break you, when you fall away
I'll kill you!!