Het is inmiddels 2050. De Europese Gemeenschap heeft de eenwording opgegeven en de grenzen weer gesloten. Skandinavië heeft de betrekkingen met Nederland opgeschort, terwijl de Verenigde Staten boos zijn op de Nederlandse regering omdat die het islamitische bolwerk onderdak biedt, waardoor gevaar ontstaat voor Amerikaanse burgers in Europa. Veel Nederlanders hebben hun toevlucht gezocht in de omringende landen en van de achtergebleven Nederlanders kleden de vrouwen zich veelal als moslimvrouwen om moeilijkheden te voorkomen. De jihad is begonnen. De koning(in) en de meeste ministers zijn nog Nederland, maar de moslimpartij heeft een sterke positie in het kabinet. Iran en Libië oefenen direct gezag uit via hun Europese hoofdkwartier in Rotterdam en hun geheime leger, het 'Islamitisch Executie-Peloton '.
Nederlandse en islamitische benden raken slaags in de straten en de bevolking heeft het recht gedeeltelijk in eigen hand genomen, want de politie durft niet in te grijpen. De natie is versteend van angst. De koning(in) roept de resterende werkelijk Nederlandse ministers van haar kabinet bijeen voor een strikt geheim beraad. Niemand mag het koninklijk paleis in of uit. Naar verwacht zal het beraad een week duren. Ze zullen eten en slapen in het paleis, dat door de strijdkrachten wordt bewaakt. Na vijf dagen is het beraad afgerond en is men tot het volgende besluit gekomen: De provincies Groningen, Friesland, Drenthe, Overijssel, Gelderland en Limburg worden tot 'Nieuw-Nederland' verklaard. Noord-Holland, Zuid-Holland, Utrecht, Brabant en Zeeland heten voortaan 'Oud-Nederland'. Alle moslims worden uit Nieuw-Nederland naar Oud-Nederland gedeporteerd.
Grensposten waarbij de voormalige Berlijnse muur op kippegaas lijkt, worden op alle wegen tussen beide landen geplaatst. Nieuwe paspoorten worden uitgereikt aan alle echte Nederlandse mensen, die één kans krijgen om tussen de twee landen te kiezen. Hoe bizar en irreëel het ook lijkt, of misschien zelfs is, toch gebeurt het. Landen splijten wel vaker. En hoewel het in het begin altijd moeilijk voor te stellen is, is de oorzaak altijd een verschil tussen twee culturen. Maar hoe later dé realiteit wordt ingezien, hoe groter de kans op een burgeroorlog. Al komt het in zo'n situatie niet altijd zover. Soms wordt een volk, zoals de Noordamerikaanse Indianen en de Australische inboorlingen, gewoon platgewalst; zo'n volk sterft nagenoeg uit, terwijl de enkelingen die resteren attracties voor toeristen met Canons en Fuji's worden. |
