| Dark Apostle |
Er zijn twee compilatie CD's die ik in mijn leven bijna heb stukgespeeld en dat is [email protected][/email] en Trancemaster 23.
[email][email protected] is trouwens de CD die me in een ware Bonzaï-freak heeft veranderd. Maar buiten dat is er rond die CD niet veel boeiends te vertellen, buiten dat die Überlekker is.
Nee het verhaal van vandaag gaat over een snoezig Duits Compilatie CD-tje dat in de handen zou komen van niemand anders dan...Mezelf.
Er was eens lang lang geleden, je zou kunnen zeggen ergens in 1999 maar dat klinkt niet half zo mystiek als ik persoonlijk zou willen, dus als je dit verhaal wil lezen moet je maar blij zijn met "Er was eens lang lang geleden"....daarbij mijn hersens zijn al zo vermold dat 1999, toch maar 5 jaar geleden, voor het zelfde geld pre-mijn geboorte kon zijn...maw ver voor 1981...wat zou maken dat de jaartelling achtersevoren ging en dat ik ouder zou zijn geweest dan 20 jaar nadat ik geboren was...houdt niet veel steek nee, maar zoals ik zei gaat mijn verhaal over een snoezig Duits Compilatie CD-tje dat in de handen zou komen van niemand anders dan...Mezelf.
Allez nogeens.
Er was eens lang lang geleden in een winkel waarvan ik niet meer weet hoe ze noemde op een adres dat totaal vergeten is een klein snoezig Duits Compilatie CD-tje.
Op het eerste zicht leek de CD op alle andere CD-tjes...op 2 dingen na. Ten eerste het was snoezig en ten derde...ten tweede dus er stond TRANCEMASTER²³: Beyond The Millenium op...op zich een indrukwekkende titel nietwaar voor zo'n snoezig CD-tje.
Onmiddelijk sprongen er namen in mijn oog, figuurlijk wel, namelijk Jamx & Dumonde, Yves Deruyter. Ik op mijn fruitige leeftijd van 17 was natuurlijk onder de indruk. Met mijn ,toen kleinere dan nu, gretige handjes draaide ik de CD om en onmiddelijk werd ik gek. Blitze namen zoals Airwave, Oudja en Yves Deruyter sprongen me meteen in het oog, ja weer figuurlijk..:roll:. En toen wist ik dat ik die CD gewoon moest hebben.
Terwijl ik me naar de kassa begaf checkte ik hastig of ik genoeg geld bijhad...ja gelukkig...de CD was van mij....van mij!!!!!!!!!!
1999 was niet bepaald mijn beste jaar emotie wijs en vaak sloot ik mezelf op in mijn kamer waar ik in het duistere naar mijn CD's luisterde. Yahel & DJ Miss T - Skywalker was mijn favoriet op TM23, het raakte me en soms zelf heel diep en alleen daardoor betekende mijn TM23 CD enorm veel voor mij.
Jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaren later, 1 jaar dus, ging ik op ski-vakantie naar Süd-Tirol in Italië. Ondertussen was ik al de trotse eigenaar geworden van een discman en besloot ik wat CD's mee te nemen en uiteraard was TM23 er 1 van.
Daar in Süd-Tirol legde ik mijn CD's mooi op mijn nachtkasje zodat ik er meteen bij kon...maar op een ongelukkige nacht...de nacht voordat we weer huiswaarts keerde gebeurde het...wel eigenlijk was het al morgend...waarom zal ik je zo meteen vertellen.
Het skiverlof in Süd-Tirol was een vakantie georganiseerd door kindervreugd, nu blabla saaie achtegrond van die organisatie blabla...
De gemiddelde leeftijd op die vakantie was 16, maar dat kwam omdat er een groep "klein manne" mee was. Het grootste deel van de groep bestond uit 17-19 jarige...lang verhaal kort, het was weinig slapen en lang wakkerblijven.
De laatste avond was de kers op de taart. Nadat we op een week tijd en braaf knaapje, die de pech had niet bij zijn leeftijdsgenootjes te kunnen slapen, in een klein duiveltje hadden kunnen veranderen was het tijd om echt te feest.
De avond begon toen we de "snotapen" eens gingen hebben zitten. We waren te weten gekomen dat de snotaap-meisjes die avond op de jongenskamer gingen vertoeven...toen we zeker waren dat alle meisjes er waren stormde we er binnen, we zagen plots meisjes onder lakens, bedden en zelf in een kast duikelen, de jongens zaten met een lijkbleek gezicht al vresend dat de leiders gingen vertellen aan hun ouders dat ze veel te laat opbleven en met meisjes op hun kamer zaten....gelukkig voor hun waren wij geen leiding...het effect was echter niet minder grappig, de "snotapen" konden er wel minder om lachen toen ze doorhadden dat het de "oudere" waren...priceless moment nochtans :D
Na een nachtje van hotelrondwalen en dronken leiders te hebben gezien besloot ik terug te keren naar mijn nest...waar normaal de brave kleine jongen lag nu een meiske, niet dat ik over zoiets zou klagen, maar het was toch vrij merkwaardig. Beetje later wordt ik wakker want het licht brandt, kijk naast me, de brave kleine jongen lag weer op zijn plaats, maar ik hoorde gezang. "Één championeke tralalala,..." en op de bedden tegenover mij waren een pokkestoned meiske en kerel op en neer aan het springen op de bedden, mijn wtf-gevoel begon toen zwaar te stijgen. Nadat de bedhoppers weg waren viel ik weer inslaap om wakker te worden door een van mijn andere kamergenoten die het nodig vond om hevig te liggen wriemelen met zijn vriendinnetje...enfin ik val terug inslaap.
Uiteindelijk breekt de ochtend aan, de zon schijnt door het dakraam en iedereen ligt blijkbaar in zijn bed als ik rondkijk. "Ah ge zijt ook eindelijk wakker" hoor ik ineens een meisje naast me zegge, ik kijk opzij en daar ligt hetzelfde meisje dat eerder die nacht naast me lag. Ze ziet duidelijk de verwarring op mijn gezicht en vertelt: "Ja deze nacht was ik eerst hier komen liggen omdat ik rust wou, maar later ben ik teruggegaan naar mijn kamer, maar na een tijdje werd het daar weer te druk om te slapen en ben ik maar weer naar hier gekomen, je vind dat toch niet erg *puppydogeyes*".
(blijkbaar had het brave kleine kereltje dat naast me lag ong maar een half uurtje op zijn plaats gelegen, een deel van de nuchtere leiding had een patrouille van de kamers gedaan halverwege de nacht en toen was die snel terug naar de kamer gekomen, en voor de rest zat die bij de meisjes...yep we did a nice job with that kid :cool:).
Maar toen sloeg het onheil toe. "Weet gij soms hoelaat het is" vraagt ze aan mij en ik als über-gentleman wil mijn horloge pakken. Helaas was ik nog niet goed wakker en slaag ik al mijn CD's van het nachtkasje waarvan blijkbaar 1 achter het bed viel. "Het is nogmaar half-acht" zeg ik tegen haar "ah dan draai ik me nog eens om" antwoord ze, waarmee ik akkoord ging en meteen in slaapviel (ja ik ben braaf geweest, prolly de reden dat ze bij mij kwam liggen, die wist dat ze me kon vetrouwen, wat je die avond niet van iedereen kon zeggen).
Paar uur later komt de leiding ons wakker maken. "Opstaan iedereen....aaah hier liggen jullie allemaal". Blijkbaar was ik de enigste kerel in onze kamer, mijn ander kamergenoten lagen ergens anders en een hoop meisjes waren dan in maar in onze kamer komen liggen :lol:
Bon, later pak ik alles in en trekken we huiswaards, maar het kleine snoezig Duitse CD-tje bleef alleen achter in Süd-Tirol.
Dat ik mijn TM23 kwijt was merkte ik pas toen ik terug thuis was en zat er redelijk diep van in de put. Toen werden TM-compilaties nog niet overal verkocht in België zoals nu het geval is. Dus daar zat ik zonder favo-CD :(
Nu vele trancemasters, twee keer het 4de opnieuw, een nieuwe school en studierichting, een eindejaars skiverlof, een tranceaddict registratie, een zware veruiming van mijn muzieksmaak en het verdwijnen van een aantal virgins in België later wandel ik de Free Record Shop op de Wapper in Antwepen binnen
Totaal onschuldig wil ik gaan kijken of er een nieuwe Trancemaster binnen is en wat erop staat....en daar stond ze...niet het meiske dat naast me lag, heb ik na het skiverlog nimmer gezien...maar het snoezige Duitse Compilatie CD-tje...de cirkel was eindelijk rond en Skywalker galmde weer hemels door mijn speakers.
EINDE ;) |
|
|
:D