|
De NLTA Chill Out Thread (pg. 479)
|
View this Thread in Original format
| MaGiK54 |
| quote: | Originally posted by New Wave
Dit is de officiele:
:p |
Dit was toch de officiele "laat je rimmen"-thread...:o |
|
|
| jp |
Alcohol
Wat is het?
Alcohol is de meest gebruikte drug in onze westers samenleving. De scheikundige naam voor alcohol is ethanol. Alcohol is een verdovend middel dat ontstaat uit gisting van granen of vruchtensuikers en wordt verwerkt in drie categorieën drank: bieren (± 5%), wijnen (± 12%) en gedistilleerd (± 35%).
Geschiedenis
Bier was er waarschijnlijk al 6400 jaar voor Christus en wijn was 3500 jaar voor Christus al bekend. In het oude Griekenland was wijn de belangrijkste drank, bij de Germanen bier. In de Middeleeuwen was er een toename van het gebruik van alcohol. Dit kwam voornamelijk door de groei van de steden en de rol die alcohol ging spelen in rituelen en tradities. Voor de tweede wereld oorlog in de jaren twintig en de jaren dertig werd in Nederland nauwelijks alcohol gedronken. Na de tweede wereldoorlog nam het gebruik van alcohol weer toe, maar het bleef tot 1960 wel vrij laag. Daarna kwam het gebruik in een stroomversnelling. Sinds 1960 zijn we drie keer zoveel gaan drinken. Voornaamste oorzaken voor deze toename zijn: de toegenomen welvaart in de jaren zestig, de toename van vrije tijd, de grotere acceptatie van alcoholgebruik door vrouwen en jongeren en het feit dat we tijdens vakanties met buitenlandse dranken in aanraking kwamen.
Wijze van toediening
Men krijgt alcohol binnen door het drinken van alcoholische dranken als bier, wijn, rum of mixjes. De alcohol wordt voornamelijk via de maag opgenomen in het bloed en het lichaamsvocht. Via het bloed bereikt alcohol de hersenen, waar het zijn effect veroorzaakt.
Dosis
Bier bevat gemiddeld zo'n 5% alchol, wijn zo’n 12% en jenever 40%. Maar een glas bier is groter dan een glas wijn en een glaasje jenever is al helemaal klein. Het komt er uiteindelijk op neer dat ieder standaard glas van een alcoholische drank ongeveer evenveel pure alcohol bevat (10 g.).
Effecten
De effecten van alcohol zijn afhankelijk van verschillende factoren. Zo zijn bijvoorbeeld de hoeveelheid die je drinkt, je gewicht, of je regelmatig drinkt of maar zeer zelden en of je een man of een vrouw bent, van invloed op het effect. Ook kunnen persoonlijke factoren een rol spelen. De ene persoon kan bijvoorbeeld agressief worden van alcohol, terwijl de andere persoon juist heel zachtmoedig wordt. Ieder lichaam is per slot van rekening anders.
Positieve effecten:
vrolijk en ontspannen effect
zelfverzekerd
men praat makkelijker
vergemakkelijkt sociale contacten
Lichamelijke effecten:
bloedvaten verwijden zich (warm gevoel)
verminderde coördinatie van bewegingen
Negatieve effecten:
reactie-vermogen gaat omlaag
verwardheid
verminder spraakvermogen
verminderd gezichtvermogen
duizeligheid
black out en geheugenverlies bij hoge doses
misselijkheid en kans op braken (alcohol irriteert het slijmvlies van de maag en darmen)
uitdroging en kater
De kater
Door alcohol droog je uit. Dit klinkt vreemd, want je drinkt juist veel. Maar je gaat ook aanzienlijk vaker naar de WC. Als je één glas bier drinkt, plas je twee glazen vocht uit. Dit komt omdat alcohol de nieren stimuleert om meer vocht af te scheiden in de urine. Je plast dan vaak ook bijna alleen maar water. Doordat je veel vocht verliest wordt je bloed iets stroperiger en verandert de vloeistofdruk in je hersenen. Dit veroorzaakt de hoofdpijn die bij de kater gepaard gaat. De misselijkheid bij een kater komt doordat de alcohol de slijmvliezen van je maag en darmen heeft aangetast.
Afbraak van alcohol
De lever breekt alcohol af. Het kost de lever ongeveer zo’n 1,5 uur om een standaard glas alcohol af te breken. Als je dus tien glazen bier op een avond drinkt, duurt het ongeveer 15 uur voordat al deze alcohol is afgebroken. Houdt hier dus rekening mee als je de volgende dag moet auto rijden. Bij de afbraak van alcohol worden tevens andere stoffen gevormd die ook voor een gedeelte van het kater-gevoel zorgen. Alcohol wordt niet sneller afgebroken door koffie, coke, een koude douche of dansen. De concentratie alcohol in je bloed wordt ook niet minder door te gaan overgeven.
Risico’s op de korte termijn
Bij het drinken van meer dan twintig standaard glazen alcohol kan alcoholvergiftiging optreden. Als iemand zoveel in korte tijd (binnen een uur) drinkt, kan bewusteloosheid optreden en kan deze drinker in coma raken en zelfs overlijden.
Risico's op de lange termijn
Allerlei ziekten en sociale problemen kunnen het gevolg zijn van overmatig alcoholgebruik.
Lever:
Door overmatig alcoholgebruik kan een vetlever ontstaan. Dit kan al gebeuren na een paar dagen flink drinken. Het herstelt zich als iemand weer stopt met drinken. Bij langdurig alcoholgebruiken kan de lever ontstoken raken (alcoholhepatitis). Blijft men veel drinken, dan worden de levercellen echt vernietigd en vervangen door bindweefsel (levercirrose). De lever is dan onherstelbaar beschadigd.
Hersenen:
Bij gebruik van meer dan 25 glazen alcohol per week neemt de kans op hersenschade toe. De concentratie, het geheugen en de informatieverwerking gaan achteruit. Langdurig teveel alcoholgebruik kan vroegtijdige dementie veroorzaken. Deze kan variëren van een verminderd geheugen tot het optreden van het zeer ernstige Korsakov-syndroom. In het begin kan men zich dingen die net gebeurd zijn niet meer zo goed herinneren. Later kan men zich hele stukken niet meer herinneren en fantaseert men verhalen om die stukken op te vullen. Tenslotte herkent men personen niet meer.
Kanker:
Er een duidelijk verband tussen alcoholgebruik en kanker van mond, keel, strottenhoofd en slokdarm aangetoond. Zware drinkers hebben meer kans op kanker aan de lever en de dikke darm. Vrouwen hebben een groter risico op borstkanker.
Zwangerschap:
Zwangerschap en alcoholgebruik gaan niet samen. Zelfs matig alcoholgebruik kan al gevolgen hebben voor het kind. Veel drinken veroorzaakt onherstelbare schade aan het kind.
Maatschappelijke gevolgen:
Nogal wat mensen die teveel drinken, krijgen grote problemen met familie, vrienden, werk en politie. Relaties komen onder grote druk te staan. Op het werk wordt steeds meer verzuimd. Agressie en zinloos geweld komen na overmatig alcoholgebruik regelmatig voor, zowel thuis als in het uitgaansleven.
Verslaving
Alcohol is zowel lichamelijk als geestelijk verslavend. Als je een half jaar 8 glazen per dag drinkt ben je lichamelijk al afhankelijk. In Nederland zijn er zo’n 650.000 probleemdrinkers die meer dan 8 glazen er dag drinken. Stop je na lang en veel drinken, dan treden er onthoudingsverschijnselen op. Bij overmatig gebruik is de kans op verslaving groot. In Nederland zijn ongeveer 300.000 mensen verslaafd aan alcohol (alcoholisten). Iemand raakt echter niet zomaar verslaafd aan alcohol. Daar gaat vaak lange tijd overheen. Risico lopen mensen die de alcohol voortdurend gebruiken om van stemming te veranderen. Ze merken dat ze zonder alcohol niet meer vrolijk kunnen worden of hun spanningen of angsten niet meer kwijt kunnen raken. Ze hebben de alcohol nodig en kunnen er sterk naar verlangen. Tegelijkertijd went het lichaam aan alcohol. Ze moeten steeds meer drinken om het effect nog te voelen. Het nodig hebben van alcohol en de toenemende gewenning zorgen ervoor dat ze steeds meer en steeds vaker gaan drinken. Op een gegeven moment treden ook nog ontwenningsverschijnselen op zoals slecht slapen, transpireren, angstig en gespannen worden en last hebben van trillingen. Ook krijgen ze problemen met familie en werk. Problemen die bestreden worden door opnieuw te drinken. Men komt in een spiraal naar beneden terecht. Bij mensen die lange tijd veel drinken kan controleverlies optreden. Iemand is dan niet meer in staat om na een aantal drankjes te stoppen en drinkt door tot totale dronkenschap.
Mensen die regelmatig alcohol gebruiken zouden eens over de volgende vragen na kunnen denken om te kijken of hun gebruik niet uit de hand loopt:
Kan ik ook zonder te drinken nog in een goede stemming komen?
Ben ik de afgelopen tijd steeds meer gaan drinken. Drink ik meer per keer, op meer plekken en op meer tijdstippen?
Geef ik steeds meer geld uit aan alcohol?
Levert het drinken steeds meer problemen op bijvoorbeeld met sommige vrienden, werk en opleiding?
Ben ik in gedachten veel met alcohol bezig?
Ben ik veranderd sinds mijn gebruik?
Gebruik ik wel eens om nadelig gevolgen van vorig gebruik op te heffen?
Op de website www.jellinek.nl kun je de zelftest van alcohol doen om te kijken hoe jouw drankgebruik is.
Alcohol gebruik in Nederland: Prevalentie-cijfers
Nog niet beschikbaar
De wet
In de Drank- en Horecawet staat dat aan jongeren onder de 16 jaar geen zwak alcoholische dranken verkocht mogen worden. Dit zijn dranken met minder dan 15% alcohol. Dranken met meer dan 15% alcohol zijn sterk alcoholische dranken. Deze mogen alleen in slijterijen verkocht worden aan mensen boven de 18 jaar.
De verkoper van alcohol (de barkeeper of de winkelier) moet jongeren altijd om een geldig leeftijdsbewijs vragen (paspoort, rijbewijs, bromfietsdocument). Verkoopt hij sterke drank aan iemand onder de 16 jaar dan hij zijn vergunning kwijtraken. Jongeren zijn zelf niet strafbaar. Deze regels gelden overal waar alcohol verkocht wordt; in winkels, cafés, bars, kantines enzovoort. Thuis kunnen eigen regels opgesteld worden.
Er mogen geen mensen in bars etc. worden toegelaten die zichtbaar teveel gedronken hebben. Ook mag geen alcohol geschonken worden aan mensen die in een kennelijke staat van dronkenschap zijn.
Het verkeer
In het verkeer vallen in Nederland door het gebruik van alcohol zo’n 250 doden en 3400 ernstige gewonden per jaar. Vandaar dat er in de wet strenge regels zijn opgenomen over het gebruik van alcohol in het verkeer. Het rijden met meer dan 0,5 promille alcohol in het bloed is strafbaar. Deze wet geldt voor alle voertuigen en dus ook voor de fiets. De grens van 0,5 promille wordt bereikt door het drinken van 2 à 3 standaardglazen van een alocholische drank. Het rijden onder invloed is in Nederland een misdrijf. Dit betekent o.a. dat je bij veroordeling een strafblad kan krijgen met de mogelijk gevolgen voor je carrière en dat er relatief hoge geldboetes mogelijk zijn.
Tips
Drink bij elk glas alcohol een glas water om de uitdroging en de kater tegen te gaan.
Drink geen alcohol tegen de dorst
Rust voor en na alcohol gebruik goed uit en eet gezond. Neem extra vitamine B.
Drink met mate: maximaal 10 (vrouwen) tot 15 (mannen) glazen per week met twee alcoholvrije dagen. Het is minder slecht om vijf dagen 2 à 3 glazen per dag te drinken in een week dan in één keer 15 glazen.
Drink alleen voor je plezier of ontspanning. Drink niet om stress of problemen weg te drinken.
Drink alleen als je je geestelijk en lichamelijk goed voelt
Combineer alcohol niet met drugs, slaap- en kalmeringsmiddelen of andere medicijnen
Drink niet als je deelneemt aan het verkeer
Drink niet tijdens zwangerschap of borstvoeding
Houdt er rekening mee dat alcohol zeer lustopwekkend kan werken. Bescherm jezelf tijdens sex tegen soa en aids door een condoom te gebruiken |
|
|
| jp |
Cocaïne
Wat is het?
Cocaïne is een wit kristalachtig poeder. Via een chemisch proces wordt het vrijgemaakt uit de bladeren van de cocaplant. Cocaïne is een ‘upper’, het heeft een stimulerende werking. Cocaïne staat ook wel bekend onder de namen coke, wit en sosa.
Geschiedenis
3000 jaar geleden werd al op cocabladeren gekauwd door de Inca’s in o.a. Peru. In Europa kreeg het echter geen voet aan wal, omdat de bladeren hun werking verloren tijdens het transport over de oceaan. In de 19e eeuw lukte het om de diverse bestanddelen van het cocablad te isoleren. Freud raakte geïnteresseerd in de stof. Drie jaar na zijn publicaties over cocaïne werd echter duidelijk dat cocaïne verslavend was. In 1914 werd in de Verenigde Staten de Harrisson wet (de Amerikaanse opiumwet) ingevoerd. Het niet-medisch gebruik van cocaïne werd verboden. In 1928 wordt in Nederland de opiumwet aangenomen. Ook deze wet verbiedt het niet-medisch gebruik van cocaïne. Eind jaren '70, begin jaren '80 wordt cocaïne in Nederland populair. Eind tachtiger jaren verdringt XTC de cocaïne. De laatste tijd is de beweging weer andersom en verdringt de cocaïne de XTC weer.
Wijze van toediening
De meest voorkomende manier van cokegebruik is snuiven. Het cocaïnepoeder wordt in een 'lijntje' gelegd en via een kokertje, of direct, in de neus, opgesnoven. Vervolgens wordt de cocaïne opgenomen door de neusslijmvliezen, waardoor het in het bloed en uiteindelijk in de hersenen terechtkomt. Soms wordt de cocaïne met tabak gemengd en gerookt. Hierbij gaat echter het grootste gedeelte van de cocaine verloren, omdat het meteen in rook opgaat zodra het brandt. Tevens bestaat het risico dat een brandend stukje coke in de longen terecht komt en hierin een gaatje brandt. Zeer riskant is het spuiten van cocaïne. Bij spuiten wordt de cocaïne opgelost in water en direct in een ader gespoten. Cocaïne wordt ook wel uitgekookt op een lepel, waarna de dampen worden opgesnoven. Dit heet ‘basen’ en is veel verslavender dan snuiven. In de rest van deze tekst zullen wij vooral ingaan op het snuiven van cocaïne.
Dosis
Al van het snuiven van een heel klein beetje cocaïne (een sleutelpuntje) is het effect voelbaar. Meestal neemt men een aantal lijntje op een avond, omdat het effect vrij snel weer afneemt. De maximale dosis voor cocaïne is nog niet wetenschappelijk vastgesteld. Wel is echter bekend dat cocaïne dodelijk kan zijn als je meer dan 1,2 gram oraal (via de mond) inneemt of 500 mg in de ader spuit.
Effecten
Bij het snuiven beginnen de effecten na enkele minuten en zij houden zo’n 30 tot 45 minuten aan.
Positieve effecten:
euforisch (gelukzalig) gevoel
energiek
beweegelijk
honger en moeheid verdwijnen
meer zelfvertrouwen
spraakzaam
denken lijkt sneller en helder te gaan
"king of the world" gevoel
Lichamelijke effecten:
versnelling van de ademhaling
verhoging van hartslag en bloeddruk
tijdelijke toename van de spierkracht en uithoudingsvermogen
lichte stijging van de lichaamstemperatuur
droge slijmvliezen
laxerende werking
frequent urineren
locaal verdovend effect (mond, tong en tandvlees worden gevoelloos)
Nadelige effecten:
uitwerking: rusteloos, geïrriteerd, neerslachtig en sterke drang naar meer
hogere dosissen: angst, paranoïa, agressie en psychische klachten
De kater
Cocaïne doet een grote aanspraak op de reserves in je lichaam. De dagen na cocaïne gebruik kun je erg moe zijn. Tevens kun je je de dagen na gebruik neerslachtig voelen.
Afbraak van cocaïne
Een uur na gebruik is de concentratie cocaïne in je bloed maximaal. Hierna halveert de hoeveelheid in je bloed ieder uur. Na 5 uur is 98% van de cocaïne uit je bloed. De afbraakstoffen blijven maximaal een week in je lichaam aanwezig en dus aantoonbaar.
Risico's op de korte termijn
Voor de volgende risico's op de korte termijn geldt dat de kans toeneemt naarmate een persoon ouder is en naarmate hij vaker gebruikt.
pijnlijkse neus
hartaanval
ademhalingsstoornis
hersenbloeding
nierinfarct
epileptische aanval
acute opwindingstoestand
overdosis
Risico's op de lange termijn
Verandering in persoonlijkheid
Mensen die veel en regelmatig coke gebruiken, kunnen veranderen in onaardige personen: koel, arrogant en egoïstisch. Bovendien zijn ze vaak prikkelbaar, geïrriteerd en rusteloos. Dit kan leiden tot allerlei ruzies. De omgeving heeft dit soort veranderingen vaak eerder in de gaten dan de gebruiker zelf. Bij zeer veel cocaïnegebruik kan een gebruiker het contact met de realiteit verliezen en zich achterdochtig en bedreigd voelen. Dit kan weer leiden tot agressief en paranoïde gedrag.
Oververmoeidheid en depressies
Coke kan leiden tot oververmoeidheid, uitputting en depressieve gevoelens. Men put zichzelf volledig uit.
Gewichtsverlies
Coke kan ook leiden tot gewichtsverlies. Door gebrek aan eetlust gaat de conditie achteruit.
Neusslijmvlies
Door het snuiven kan het neusslijmvlies gaan ontsteken. Reuk, geur en smaak gaan achteruit. Iemand kan chronisch verkouden zijn en vaak bloedneuzen krijgen.
Hart- en bloedvatenstelsel
Cocaïne belast het hart- en bloedvatenstelsel. Er zijn gevallen bekend van hartinfarcten en plotselinge dood na gebruik van cocaïne.
Psychose
Het regelmatig gebruiken van cocaïne kan een psychose veroorzaken. Het is nog onduidelijk of dit alleen kan worden ‘getriggered’ bij mensen die hier al aanleg voor hebben, of dat regelmatig cocaïne gebruik op zichzelf een psychose kan opwekken.
Hepatitis C
Dit is een aandoening aan de lever.Het wordt niet veroorzaakt door cocaïne zelf, maar door het delen van snuif-buisjes. Zorg dus dat je altijd je eigen snuif-buisje hebt en deze niet deelt met anderen. Mensen die het afgelopen jaar cocaïne hebben gesnoven mogen om deze reden ook geen bloed doneren bij de bloedbank.
Verslaving
Het grootste risico van cocaïne is misschien nog wel de kans op verslaving. Je bent niet meteen verslaafd als je wel eens cocaïne gebruikt. Er zijn veel mensen die cocaïne op een recreatieve manier gebruiken. Maar als je wel verslaafd bent, heb je te doen met een hardnekkige en lastige verslaving die je zowel geestelijk, lichamelijk, sociaal en financieel zeer veel kan schaden. Cocaïne is een verleidelijke drug. Gebruikers maken duidelijk dat coke 'zo lekker' is dat je er niet af kunt blijven. Bij veel en regelmatig gebruik treedt tolerantie op. Je hebt dan steeds meer nodig om je prettig te voelen. Ontwenningsverschijnselen zijn er ook. De gebruiker voelt zich neerslachtig en uitgeput. Als iemand lang en veel coke heeft gebruikt zijn deze ontwenningsverschijnselen zeer heftig en kunnen maanden en soms zelfs jaren duren. Iemand is niet meer in staat om zich ook nog maar een beetje plezierig te voelen. Daarbij houden zij een zeer sterk verlangen naar cocaïne. Langdurig gebruik van cocaïne leidt tot veel problemen, zowel financieel als met relaties, vrienden of familie. Veel gebruikers zien op tijd de nadelige gevolgen en blijken dan in staat op eigen kracht te minderen of te stoppen. Een aantal lukt dat niet en met hen gaat het fout. Zij worden afhankelijk van de coke.
Mensen die regelmatig cocaïne gebruiken zouden eens over de volgende vragen na kunnen denken om te kijken of hun gebruik niet uit de hand loopt:
Kan ik ook zonder cocaïne gebruik nog in een goede stemming komen?
Ben ik de afgelopen tijd steeds meer gaan gebruiken. Gebruik ik meer cocaïne per keer, op meer plekken en op meer tijdstippen?
Kost het middel me steeds meer?
Levert het middel steeds meer problemen op bijvoorbeeld met sommige vrienden, werk en opleiding?
Ben ik in gedachten veel met het middel bezig?
Ben ik veranderd sinds mijn gebruik?
Gebruik ik wel eens om nadelig gevolgen van vorig gebruik op te heffen?
Op de website www.jellinek.nl kun je bij de zelftest van cocaïne kijken hoe jouw gebruik is.
Cocaïne gebruik in Nederland: Prevalentie-cijfers
Nog niet beschikbaar
De wet
Cocaïne wordt in de Opiumwet beschouwd als een hardrug; een drug met onaanvaardbare gezondheidsrisico’s. Bezit, productie en handel zijn strafbaar. De politie zal bij een hoeveelheid die bestemd is voor eigen gebruik (tot een halve gram) waarschijnlijk niet optreden. Wel kan de politie de cocaïne in beslag nemen.
Het verkeer
Cocaïne beïnvloedt de rijvaardigheid. Cocaïne gebruiken en aan het verkeer deelnemen is daarom zeer riskant (helemaal in combinatie met alcohol).
Combi
XTC en cocaïne
De combinatie van XTC en cocaïne vergroot de kans op verslaving. Tevens is de combinatie een extra belasting voor het lichaam en dan vooral voor hart en bloedvaten. Er worden meer reserves verbruikt. Cocaïne werkt het ‘love’-effect van XTC tegen.
Alcohol en cocaïne
De combinatie van alcohol en cocaïne vormt in je bloed de stof coca-ethyleen. Deze stof is een extra belasting voor hart- en bloedvaten en de lever. Omdat cocaïne je wakkerder en fitter laat voelen kun je veel meer drinken als je gesnoven hebt. De kater de dag daarna is echter wel ontzettend groot, omdat je meer gedronken hebt dan dat je normaal zou kunnen. Als je alcohol en cocaïne vaak gelijktijdig gebruikt kan het ook moelijker zijn om met cocaïne te stoppen. Op het moment dat je een paar drankjes op hebt kan er een ontzettend sterke drang naar coke ontstaan.
Extra info: Waar wordt coke mee versneden?
Geruchten dat cocaïne wordt versneden met gemalen TL-buis of wasmiddel zijn niet waar. Het komt ook maar zelden voor de cocaïne wordt versneden met speed. Wel wordt cocaine met andere middelen versneden om winst te maken. Die middelen moeten dan goedkoper zijn dan cocaïne zelf en geen storende werking op het effect hebben. Op dit moment bevatten de meest cocaïne samples die bij de testservices binnen komen zo’n 50% cocaine. Het meest wordt cocaïne versneden met witte poeders die erop lijken, zoals bakpoeder, poedersuiker en manitol (een soort suiker). Ook wordt er nog wel eens cafeïne of lidocaïne in de samples gevonden. Cafeïne heeft een licht stimulerend effect. Lidocaïne wordt door tandartsen gebruikt om lokaal te verdoven. Door met lidocaïne te versnijden denkt de gebruiker dat hij goede cocaïne heeft. Het heeft immers een verdovende werking wanneer het op de tong of het tandvlees wordt gesmeerd. Als je poeder dus een goede verdovende werking heeft in de mond hoeft het dus niet per defenitie goede coke te zijn.
Tips
Alleen af en toe of bij een speciale gelegenheid gebruiken.
Gebruik alleen als je je goed voelt.
Gebruik niet om de nadelige effecten van cocaïne gebruik (zoals vermoeidheid of depressie) tegen te gaan. Dit is de basis voor een verslaving.
Rust goed uit voor en na cocaïne gebruik
Eet gezond voor en na cocaïne gebruik. Vooral veel reservestoffen (noten, pinda’s) en vitaminen (sinaasappels, kiwi, brocoli)
Maak je neus schoon voordat je gaat slapen. Je kunt dit doen door met een vochtig wattenstaafje de resten die nog in je neus zitten verwijderen of tijdens het douchen met je vingers.
Niet gebruiken bij: suikerziekte, zwak hart, hoge bloeddruk, epilepsie en psychische klachten of in combinatie met medicijnen.
Nooit coke spuiten en roken of crack gebruiken. (Vergrote kans op verslaving)
Niet combineren met alcohol.
Niet deelnemen aan het verkeer.
Zorg voor een eigen persoonlijk snuifbuisjes en deel deze niet met anderen.
Laat je cocaïne testen |
|
|
| MaGiK54 |
| Teveel leesvoer voor een zondag...:o |
|
|
| jp |
Ephedrine
Wat is het?
Ephedra/stackers/herbals/ma huang/herbal XTC/herbal speed/mormonenthee zijn allemaal verschillende namen voor middelen met een overeenkomstige werkzame stof: efedrine, soms puur, soms aangevuld met stoffen als cafeïne/guarana of ginseng. Hieronder zal steeds gesproken worden over ephedra of efedrine maar daarmee wordt de hele groep middelen hierboven bedoeld.
Geschiedenis
De Chinezen gebruikten 3000 jaar geleden al het kruidachtige plantje Ephedra. Zij noemen de ephedraplant Ma Huang en gebruikten het toen al tegen astma, reuma en gewrichtspijnen. In de jaren '30 van de vorige eeuw was men in staat om de werkzame stof –efedrine- uit de ephedraplant te halen, om deze puur te kunnen toepassen. Deze stof werd toen gebruikt tegen astma. Efedrine verwijdt onder andere de bronchiën in de longen waardoor Astmapatienten weer makkelijk(er) adem kunnen halen.
De ephedraplant als grondstof voor efedrine was echter maar beperkt voorradig en moest uit China worden gehaald. Men ging op zoek naar stoffen die aan efedrine verwant waren en die eenvoudiger in een laboratorium konden worden gemaakt en zo ontdekte men amfetamine (speed), wat qua samenstelling erg lijkt op efedrine.
In het Zuidwesten van de Verenigde Staten drinken de Mormonen (dat volk waarbij één man meerdere vrouwen heeft) vanwege de oppeppende eigenschappen nog steeds een van ephedra gezette thee (mormonenthee) als alternatief voor koffie en echte thee. Koffie en thee zijn voor de leden van deze christelijk religieuze beweging verboden. Sinds enkele jaren is ephedra in Europa populairder geworden en wordt in de smartshop verkocht als alternatief voor chemische middelen als XTC en Speed. Ook in sportscholen wordt het verkocht als afslankmiddel en eetlustremmer.
Wijze van toediening
Ephedra wordt meestal geslikt in capsules, hoewel je er ook thee van kunt zetten of het kunt roken. Dit laatste is echter niet erg smakelijk en dus niet zo'n aanrader.
Dosis
Omdat de ephedra-capsules die doorgaans gebruikt worden gevuld zijn met delen van het ephedra plantje, en deze plantjes, net als bij wietplanten het geval is, kunnen wisselen van sterkte is het moeilijk om een duidelijke dosering aan te geven. Neem in elk geval niet meer dan twee a drie capsules op een avond, omdat als je meer neemt je hart zodanig tekeer gaat dat het niet prettig meer is. Het is voor het effect ook prettiger om de inname over de avond te verdelen, en niet alles in een keer. Houdt er verder rekening mee dat je pas zo'n vijf uur na inname van een capsule weer kan slapen, wil je niet na het feest nog uren wakker liggen denk hier dan om.
Wanneer je pure efedrine hebt (meestal in poedervorm) neem dan niet meer dan 50 mg op een avond (ongeveer een lijntje). Je weet natuurlijk alleen zeker of je efedrine puur is als je het laat testen.
Effecten
De werkzame stof in de ephedraplant is efedrine. De effecten van efedrine lijken op die van amfetamine. Je voelt je helder,klaarwakker en actief. Efedrine stimuleert dat gedeelte van het zenuwstelsel die het lichaam in staat stellen tot activiteit: hartslag, bloeddruk en lichaamstemperatuur gaan omhoog en de bronchiën verwijden zich. Extra energie wordt vrijgemaakt. Deze effecten kunnen lang aanhouden. Net als amfetamine is ook efedrine van invloed op de eetlust: je hebt minder honger. Echter, net als amfetamine went het lichaam ook aan efedrine. Dit betekent dat het eetlustremmende effect op den duur verdwijnt en je gewoon weer honger hebt.
Het verschil tussen amfetamine en efedrine is dat efedrine vooral lichamelijk werkt en minder op de psyche. Effecten als je alert en gelukzalig voelen komen bij efedrine dus minder voor dan bij amfetamine. De reden hiervoor is dat efedrine in tegenstelling tot amfetamine in mindere mate dat gedeelte van de hersenen prikkelt dat zorgt voor gelukzalige gevoelens (het beloningscentrum).
Efedrine heeft een halfwaardetijd van 5 tot 8 uur. Dat wil zeggen dat na 5 tot 8 uur de helft van de efedrine uit het bloed verdwenen is. Na 24 uur is het niet meer aantoonbaar.
De kater
Na het gebruik van ephedra kan je flink vermoeid zijn. Je put je lichaam uit (zeker als je het gebruikt om op te dansen) en die verloren energie moet weer aangemaakt worden. Je zult je de dag/dagen erna slap voelen, dus zorg dat je dan lekker kunt uitrusten. Ook duizeligheid, misselijkheid en het gevoel dat je keel samengeknepen is kunnen erbij horen.
Risico's
Korte termijn risico's
Het idee bestaat dat alles wat natuurlijk is niet schadelijk is. Dat is onzin. Ephedra is schadelijk bij overmatig en chronisch gebruik. Verder kunnen de effecten soms onplezierig zijn. Gebruikers klagen over: hartkloppingen, onrust, slapeloosheid, hoofdpijn, tintelingen ,duizeligheid en transpireren.
Als ephedra gecombineerd wordt met andere stimulerende stoffen zoals guarana en cafeïne kunnen deze effecten worden versterkt. Dit is bijvoorbeeld het geval bij Herbal XTC en stackers. In beide producten zit ephedra maar ook cafeïne en guarana.
Oververhitting is een risico bij amfetamine en XTC maar kan ook bij ephedra optreden. Dat risico wordt groter bij hoge omgevingstemperaturen, vochtige ruimten en lichamelijke inspanning.
Lange termijn risico's
Ephedra kan de bloeddruk verhogen. Je loopt dus risico als je in één keer heel veel gebruikt (overdosering) maar ook als je jarenlang dag in dag uit iedere dag ephedra gebruikt. Ephedra is bij overmatig en continu gebruik ook een belasting voor hart- en bloedvaten. Ook kan het tot uitputting leiden. Je voelt je natuurlijke grenzen niet meer. Je gaat maar door terwijl je lichaam op is. Buitensporig gebruik kan ook leiden tot psychose.
Verslaving
Je kunt geestelijk afhankelijk raken van ephedra. Dat kan gebeuren als je het middel systematisch gaat gebruiken om beter te presteren of om langer door te gaan. Lichamelijke afhankelijkheid is er nauwelijks. Onthoudingsverschijnselen treden niet op (je wordt niet ziek bij stoppen). Er is wel sprake van tolerantieontwikkeling. Tolerantie wil zeggen dat je lichaam went aan de stof en dat je op den duur meer ephedra nodig hebt om nog effect te voelen.
Prevalentiecijfers
Nog niet beschikbaar.
De Wet
Begin juli 2003 stemde de Minister van VWS in met een wijziging van het Warenwetbesluit Kruidenpreparaten. De wijziging houdt in dat producten die ephedra bevatten nog drie jaar op de Nederlandse markt beschikbaar zullen zijn maar dat ze daarna alleen nog verkocht mogen worden als geneesmiddel. Dat betekent dus dat ze niet vrijelijk meer mogen worden verkocht. In de meeste landen van de Europese Unie is Ephedra al verboden. Ephedra is in Nederland sinds april 2004 verboden.
Het verkeer
Het is niet prettig om met ephedra op aan het verkeer deel te nemen, door het energieke effect heb je vaak geen zin om geconcentreerd en rustig in de auto te zitten waardoor je vaak minder goed op de weg let. Wanneer je vermoeit bent en toch moet autorijden neem dan geen ephedra om wakker te blijven. Drink dan liever een kop koffie en/of dextro energy.
Tips
Neem niet meer dan drie capsules op een avond
Neem bij intensief dansen zo nu en dan rust op een plek met liefst een beetje frisse lucht
Drink elk uur een glas water of frisdrank. AA of andere energiedrank is nog beter. Drink geen caffeine-houdende drank (of Red Bull).
Drink ook geen grote hoeveelheid alcohol in combinatie met ephedra
Niet combineren met andere drugs of medicijnen
Combineer NOOIT met antidepressiva of (andere) MAO-remmers
Gebruik hooguit zo nu en dan in het weekend en niet door de week, of elk weekend. |
|
|
| jp |
GHB
Wat is het?
GHB is de afkorting voor gamma-hydroxy-butyraat. Het wordt vooral verkocht als een stroperige zoute vloeistof in plastic buisjes van 4 à 5 ml. GHB bestaat ook in poedervorm. GHB wordt ook wel ten onrechte liquid XTC genoemd. Met XTC heeft GHB echter niets te maken.
Geschiedenis
GHB is in de jaren ’60 ontwikkeld als een narcosemiddel voor mensen. Omdat er ongewilde bij-effecten optraden is men gestopt het voor dit doeleinde te gebruiken. In de jaren ’80 begonnen body-builders GHB te gebruiken omdat het de vorming van groeihormoon zou stimuleren. Eind jaren ’90 kwam GHB op als partydrug. Het wordt veelal op after-parties gebruikt. In 2002 is GHB opgenomen in de Opiumwet.
Wijze van toediening
GHB wordt meestal opgelost in frisdrank of vruchtensap en zo opgedronken.
Dosis
GHB is ontzettend moeilijk te doseren. De dosis komt uiterst nauw en is afhankelijk van het lichaamsgewicht van de gebruiker, de maaginhoud en zijn/haar gevoeligheid. Een standaard buisje bevat 4 ml als het tot de schroefrand gevuld is en 5 ml als het tot de nok gevuld is. Het beste kun je beginnen met een half buisje. Als je je goed voelt op GHB moet je nooit bijnemen. Je kan dan al erg snel buiten bewustzijn raken (out gaan). Mocht je na 30 minuten nog niets voelen dan kun je een klein beetje bijnemen, maar niet zoveel als je de eerste keer hebt genomen. De sterkte van GHB is wisselend. Laat je GHB daarom altijd testen zodat je weet hoeveel erin zit. Zie drugs testen.
Effecten
Het effect dat GHB heeft kan per individu sterk verschillen. Het geeft je een lekker en relaxed gevoel dat door gebruikers wel beschreven wordt als een alcohol-achtige roes.
Positieve effecten:
vrolijk, kalm en ontspannen effect
angsten en remmingen verdwijnen
praterig en opgewonden
Negatieve effecten:
duizeligheid
misselijkheid
hoofdpijn
slap gevoel in de spieren
suf voelen
geheugenverlies
overvallen worden door een onbedwingbare slaap
De kater
Als je alleen GHB hebt gebruikt zul je wat vaster slapen. In principe heb je de volgende dag geen last van een kater.
Afbraak van GHB
GHB is een lichaams-eigen stof. Dit betekent dat er altijd een heel klein beetje GHB in je lichaam aanwezig is onafhankelijk van het feit of je het ooit gebruikt hebt. In principe is vijf uur na inname bijna alle GHB weer uit je lichaam (99,7%) en is het niet meer aantoonbaar. GHB wordt afgebroken in water en koolstofdioxide. Deze afbraakproducten zijn onschadelijk.
Risico’s op de korte termijn
Het belangrijkste risico is een overdosis. Een overdosis kan makkelijk ontstaan omdat er maar heel weinig verschil zit tussen de hoeveelheid GHB die het gewenste effect oplevert en de hoeveelheid die een overdosis veroorzaakt. Het doseren van GHB gaat regelmatig mis omdat de dosis zo moeilijk vast te stellen is. De ene keer zit er meer GHB in een flesje of poeder dan een andere keer. Dat wil zeggen dat de ene keer een slokje voldoende is voor een prettig effect, terwijl een andere keer zo'n zelfde slokje een overdosis kan zijn met het risico van bewusteloosheid. En raakt iemand bewusteloos, dan kan het wel 4 tot 5 uur duren voor deze weer wakker te krijgen is. Het gevaar bestaat dat iemand, als hij buiten bewustzijn is, stikt in zijn eigen tong of braaksel. Het kan ook zijn dat men ernstige ademhalingsstoornissen krijgt, hetgeen levensbedreigend kan zijn. Als iemand ‘out’ gaat door GHB breng hem dan ALTIJD naar de EHBO of bel een ambulance. Dit heeft geen justituële gevolgen.
Risico's op de lange termijn
Over de effecten van GHB op de lange termijn is nog niets bekend. Wel is er door mensen die veelvuldig GHB gebruiken gerapporteerd dat zij last van geheugenverlies hebben.
Verslaving
De kans op verslaving is niet erg groot. In de Verenigde Staten zijn enkele gevallen gemeld. Psychische afhankelijkheid kan in sommige gevallen optreden. Ook kan er bij regelmatige gebruikers sprake zijn van tolerantieontwikkeling. De effecten van GHB worden dan iets minder gevoeld. Verder kunnen ontwenningsverschijnselen zoals slapeloosheid, angst en beven optreden.
GHB gebruik in Nederland: Prevalentie-cijfers
Binnenkort beschikbaar
De wet
GHB valt in Nederland onder de wet op de geneesmiddelenvoorziening. Dat wil zeggen dat GHB alleen onder streng medisch toezicht gebruikt mag worden en alleen op doktersrecept verkrijgbaar is. Sinds oktober 2002 valt GHB ook onder de Opiumwet. Dat wil zeggen dat bezit, productie en handel strafbaar zijn. De overheid treedt hard op tegen de handel in GHB. Op illegale verkoop staan zware straffen. Gebruikers worden niet actief vervolgd.
Het verkeer
GHB en deelnemen aan het verkeer gaan niet samen. Het reactie- en coördinatievermogen blijven na inname nog een aantal uren verstoord.
Combi
De combinatie van GHB met alcohol, slaap- en kalmerings middelen (valium, etc.) en andere downers vergroot de kans op een overdosis en is levensgevaarlijk. De kans om in slaap te vallen en bewusteloos te raken neemt bij de combinatie van GHB met alcohol sterk toe. Het is dan ook zeer af te raden om GHB met bovenstaande middelen te combineren.
Cocaïne en speed werken de effecten van GHB tegen en je ziet dan ook dat deze combinatie zelden gebruikt wordt.
Extra info:
Een variant van GHB is GBL. Dit is een soortgelijk middel, maar twee keer zo sterk. Laat daarom je vloeistof altijd testen zodat je weet wat je hebt.
Tips
Neem nooit meer dan een heel klein slokje uit een buisje (of een ½ tot ¾ gram poeder). Daarna moet de gebruiker minstens 30 minuten wachten. Als hij wil bijnemen omdat het niet genoeg is moet hij in ieder geval minder nemen dan de eerste keer. Tenslotte zit het GHB nog in zijn bloed en kan hij als hij bijneemt zomaar te veel krijgen
Neem niet nog meer GHB als je het effect al voelt.
Als je in slaap dreigt vallen zorg er dan voor dat je niets eet. Je kunt dan namelijk stikken in je eigen braaksel.
Combineer GHB nooit met alcohol of andere downers. Bedenk dat de afbraak van de alohol in een standaard glas drank ongeveer 1,5 uur duurt. Als je vijf glazen hebt gedronken duurt het dus 7,5 uur voordat alle alcohol weer uit je bloed is.
Gebruik nooit GHB in je eentje maar zorg dat er altijd andere mensen in de buurt zijn die weten dat je GHB hebt gebruikt.
Als iemand buiten bewustzijn raakt ga dan ALTIJD naar de EHBO of bel een ambulance. Dit heeft geen justitiële gevolgen. Leg iemand in de tussentijd op zijn zij (stabiele zijligging) zodat hij niet in zijn eigen tong of braaksel kan stikken.
Neem geen deel aan het verkeer als he GHB hebt gebruikt.
Luister naar je eigen lichaam.
Wees je ervan bewust dat je grenzen vervagen. Houd hier rekening mee voordat je met iemand naar bed gaat en gebruik een condoom.
Laat je GHB testen. |
|
|
| jp |
Hasj & Wiet (Cannabis)
Wat is het?
Hasj en wiet worden gemaakt van de hennepplant (Cannabis sativa). Blowen (roken) is de meest gangbare gebruiksvorm, verwerking in voedsel (bijvoorbeeld als spacecake of opgelost in kokende melk) kan ook. De belangrijkste werkzame stof in cannabis is THC (Tetra-Hydro-Cannabinol) Hoe meer THC er in de wiet of hasj zit, hoe sterker deze is.
Geschiedenis
De hennepplant vervult al eeuwenlang vele functies. Het is in al die eeuwen gebruikt als medicijn, als middel in religieuze ceremonies, als grondstof voor textiel en als drug. De hennepplant komt oorspronkelijk uit Azië. Meer dan 4000 jaar geleden was hennep al bekend bij de Chinezen. In 2737 voor Christus werd het beschreven in Chinese medische geschriften. In India werd het gebruikt in religieuze ceremonies. In de Romeinse tijd kregen gasten na de maaltijd hennepkoekjes aangeboden. De Engelsen gebruikten het niet als drug maar als grondstof voor textiel en touw.
In 1912 vond de eerste opiumconferentie plaats. Deze conferentie zou uiteindelijk leiden tot het verbod op de meeste drugs. In 1928 werd Cannabis in Nederland verboden. In die tijd werd Cannabis in de Verenigde Staten steeds populairder. In 1937 werd Cannabis in de VS verboden met als argument dat het zou leiden tot moord en krankzinnigheid.
In 1960 begon Cannabis in Nederland aan haar opmars. In 1972 werd de eerste coffeeshop geopend. In 1976 werd de opiumwet gewijzigd en werd het onderscheid gemaakt in soft- en harddrugs. De wet werd zo uitgelegd dat coffeeshops onder bepaalde voorwaarden hasj en wiet mochten verkopen. Het aantal coffeeshops groeide sterk. In 1995 werden de richtlijnen aangescherpt en aantal coffeeshops teruggedrongen. Sinds 2003 is het mogelijk om op doktersrecept cannabis te krijgen bij de apotheker, als pijnstiller bij onder andere MS en AIDS patiënten en om de eetlust op te wekken.
Wijze van toediening
Je kunt hasj en wiet roken, eten en drinken.
Roken
Roken kan op drie manieren. Meestal wordt een stickie of joint gerookt. Een joint of stickie is een sigaret met daarin tabak en wat verkruimelde wiet of hasj. In een joint kan een tipje meegedraaid worden om zo de hele joint te kunnen oproken en geen tabak of wiet in je mond te krijgen. Een enkeling gebruikt een (water)pijp of een vaporiser. Een waterpijp is een koelsysteem. De wiet wordt verbrand waarna de rook in het water terechtkomt. In het water wordt de rook gekoeld waardoor je de rook minder heet inhaleert dan het geval bij een joint of hasjpijpje. Een andere rookmethode is de vaporiser of verdamper. Bij een vaporiser wordt de hasj of wiet niet verbrand maar verhit. Hierdoor krijgt de roker minder teer en koolmonoxide binnen dan bij de reguliere rookmethoden.
Eten
Je kunt cannabis eten in bijvoorbeeld een spacecake of hasjbonbon. Een spacecake is een cake met daarin hasj of wiet. Meestal wordt bij de bereiding een beetje hasj of wiet in de boter gesmolten en opgelost. Hierdoor wordt de hasj of wiet gelijkmatig over de cake verdeeld.
Het effect van eten is over het algemeen een stuk heftiger dan het effect van roken. Spacecake werkt veel langzamer dan blowen. Het duurt zeker drie kwartier tot anderhalf uur voordat het begint te werken. Als je dit niet weet en je neemt meer, is de kans op een overdosering groot. Daarbij weet je nooit hoe sterk een cake is. Met name onervaren gebruikers en toeristen gaan fout op spacecake.
Drinken
Je kunt hasj en wiet ook drinken, bijvoorbeeld als thee. Je laat de verkruimelde wiet in een thee-ei trekken. Beter is het om het op te lossen in melk, omdat THC beter in vet oplost dan in water.Wil je er stoned van worden dan zijn de risico's van drinken zijn dezelfde als die van eten: het duurt zeker drie kwartier tot anderhalf uur voordat het werkt. Daarbij weet je nooit hoeveel hasj of wiet teveel is. De kans op fout gaan is dan groter dan wanneer je het rookt.
Effecten
Hasj en wiet geven doorgaans een ontspannen, prettig gevoel. Maar het kan zijn dat je er juist heel onrustig of angstig van wordt. Hieronder vind je de bekendste uitwerkingen van cannabisproducten, opgesplitst in de positieve, lichamelijke en negatieve effecten.
Positieve effecten
Ontspanning, vermindering van stress
Creatiever, meer filosofisch denken: ideën komen makkelijker naar boven.
Versterkte zintuiglijke waarneming: muziek klinkt intenser, eten smaakt lekkerder, aanrakingen voelen prettiger.
Pijnstillend
Lichamelijke effecten
Verandering in het bewustzijn
Versterkte eetlust
Algemene sloomheid (onder andere in het praten)
Vermoeidheid
Rode ogen
Droge mond
Ontspanning van de gezichtsspieren
Negatieve effecten
Misselijkheid (vooral in combinatie met alcohol
Hoesten, astma-aanval, irritatie van de luchtwegen
Verminderde werking van het korte termijn geheugen
Versnelde hartslag, opwinding, gespannen voelen
Angst/ paranoïde gevoelens
Paniekaanvallen (bij gevoelige gebruikers of bij hele hoge (vaak orale) dosis)
Hoofdpijn
Verwarring/ klungeligheid
Psychische afhankelijkheid (bij frequent gebruik)
Verergering van bestaande psychische stoornissen
De Kater
De meeste mensen hebben niet heel veel last van katers na cannabisgebruik. Waar je rekening mee kunt houden na een avond blowen is dat je de volgende ochtend wat minder makkelijk opstaat en dat je aandacht en concentratievermogen wat minder zijn dan normaal. Daarom kan je beter niet blowen als je de volgende dag vroeg moet opstaan of een belangrijke repetitie moet maken.
De afbraak van Cannabis (THC)
De afbraak van Cannabis verloopt, in tegenstelling tot de afbraak van de meeste andere drugs, uiterst langzaam. Dit heeft ermee te maken dat THC, de belangrijkste werkzame stof, zich opslaat in je vetweefsel en niet direct wordt afgebroken door de lever (zoals bij XTC, speed en coke bijvoorbeeld). Langzaam wordt de THC weer vrijgegeven uit het vetweefsel en afgebroken. Bij regelmatig blowen (1 a 2 keer per week) kan het vier tot zes weken duren voordat alle THC is afgebroken; tot die tijd is de THC aantoonbaar in het bloed.
Risico's op de korte termijn
Op de korte termijn is het grootste risico dat je loopt bij cannabisgebruik om heel misselijk of draaierig (vooral in combinatie met alcohol) of om heel angstig/paranoïde te worden. Ook kun je out gaan: je valt flauw als het ware. Omdat THC niet werkt in de gebieden van je hersenen waar de hartslag en ademhaling worden geregeld, kan je niet overleiden aan een overdosis cannabis.
Risico's op de lange termijn
Risico's voor de longen:
de rook van cannabis bevat drie keer meer teer en vijf keer meer koolmonoxide dan de rook van tabak; de rook die ontstaat bij de verbranding van cannabis is dus schadelijker dan de rook van tabak
het roken van een joint komt ongeveer overeen met het roken van 4 gewone sigaretten
ook 'meeblowen' is schadelijk (dit is: zelf niet blowen, maar je in een ruimte bevinden waar veel geblowd wordt); ter vergelijking wordt wel eens gezegd dat het 40 uur samenzijn met iemand die continu sigaretten rookt te vergelijken is met het roken van 5 sigaretten
hevig cannabis gebruik verhoogt de kans op chronische bronchitis en hoesten
de combinatie van tabak en cannabis (in een joint) stelt je longen minstens dubbel zo zwaar op de proef
sommige onderzoeken suggereren verhoogde kans op kanker van de mond, keel, slokdarm en longen bij hevig cannabis gebruik
de cannabinoïden zelf zijn niet schadelijk voor de longen, de andere stoffen (teer, koolmonoxide, polycyclische aromatische koolwaterstoffen) die vrijkomen bij de verbranding van wiet of hasj zijn dat wél; om de risico's van roken zoveel mogelijk te beperken wil je dus zoveel mogelijk cannabinoïden en zo weinig mogelijk teer (en andere schadelijke stoffen) binnenkrijgen. Eigenlijk zou je de teer uit de rook willen filteren. Probleem hierbij is dat filters (bijvoorbeeld water in een waterpijp, sigarettefilters…) niet alleen een gedeelte van de teer tegenhouden, maar ook een gedeelte van de heel plakkerige cannabinoïden! Onderzoek heeft uitgewezen dat een waterpijp en een sigarettefilter méér cannabinoïden dan teer tegenhouden en dat een ongefilterde pure joint (dus mét tipje maar zonder sigarettefilter) een betere rookmethode is (maar je krijgt nog altijd meer dan 10 maal zoveel teer als cannabinoïden naar binnen!) In dat onderzoek hebben ze de effectiviteit van een hasjpijpje niet onderzocht, maar waarschijnlijk is dat nog beter dan de ongefilterde joint omdat je dan geen papier verbrandt. Wat je in ieder geval kan doen om zoveel mogelijk cannabinoïden en zo weinig mogelijk teer binnen te krijgen, is kiezen voor wiet- en hasjsoorten met een hoog THC-gehalte (en daar dan minder van te roken voor hetzelfde effect). Een andere mogelijkheid is de vaporisator of verdamper. In het bovengenoemde onderzoek scoorde de verdamper het best, maar ook bij dit systeem krijg je bijna tien keer zoveel teer binnen als cannabinoïden. (Bovendien krijg je bij de vaporisator, in vergelijking met de andere systemen, 30% minder THC en relatief meer CBD binnen, hetgeen kan verklaren waarom je meer wiet moet verdampen om een high te krijgen van gelijke sterkte.)
Risico's voor de hersenen:
Cannabis beïnvloedt de werking van de hersenen. Deze beïnvloeding is echter tijdelijk. Voor zover op dit moment bekend is heeft cannabis geen blijvende invloed op de werking van de hersenen en raken ook geen delen beschadigd. Als men niet meer onder invloed is keert na korte tijd de normale situatie weer terug. In de hersenen bevinden zich stoffen die rol spelen bij de overdracht van signalen. Deze overdrachtstoffen worden ook wel neurotransmitters genoemd. Doordat overdrachtstoffen zich kunnen binden aan receptoren (ontvangers) kunnen signalen in de hersenen overgedragen worden. Afhankelijk van het hersengedeelte waar dat gebeurt veranderen bepaalde functies.
Enige jaren geleden is een overdrachtstof ontdekt die van nature in de hersenen voorkomt en waarvan de effecten veel lijken op die van cannabis. Deze stof heet anandamide. Cannabis imiteert na opname als het ware de werking van anandamide waardoor dezelfde effecten optreden.
Anandamide zorgt ervoor dat het beloningcentrum in de hersenen geprikkeld kan worden. Hierdoor voelen we ons goed. Ook werkt anandamide in die hersengedeelten die een rol spelen bij het korte termijngeheugen, de concentratie en het opnemen van informatie. Zo komen er bijvoorbeeld veel receptoren voor in de cortex. De cortex is het hersendeel waarvan men vermoedt dat het te maken heeft met met cognitieve functies. Dit geldt ook voor de hippocampus. De hippocampus is een plek die van groot belang is voor het geheugen.
Nadat cannabis uitgewerkt is treedt de normale situatie weer in werking zonder dat voor zover tot nu toe bekend schade voor de hersenen optreedt.
Sinds kort hoor je steeds vaker verhalen in de media dat Cannabis schizofrenie of psychoses zou veroorzaken. Al langer is bekend dat Cannabis psychische stoornissen, waaronder Schizofrenie, kan verergeren. Ook kan blowen bij mensen met sterke aanleg om schizofreen te worden of een psychose te krijgen, deze stoornissen 'triggeren', dat wil zeggen dat cannabis de druppel kan zijn die de emmer doet overlopen. Maar het verhaal dat cannabisgebruik bij gezonde mensen zonder aanleg voor een dergelijke stoornis tot Schizofrenie kan leiden blijft een onderwerp van discussie onder de wetenschappers.
Verslaving
Cannabis is vooral geestelijk verslavend. Het risico op geestelijke afhankelijkheid neemt toe bij langdurig en grootschalig gebruik. De kans op lichamelijke verslaving is niet groot. Langdurige gebruikers die stoppen kunnen last krijgen van onthoudingsverschijnselen. Je voelt je prikkelbaar en rusteloos en je kunt slecht slapen. Ook kun je last hebben van zweten, trillen, kou en hoofdpijn. De verschijnselen zijn erg mild vergeleken met die van heroïne of alcohol. Bij zware gebruikers zie je soms ook enige tolerantieontwikkeling. Zij hebben toch meer nodig om de effecten te voelen.
Uit onderzoek blijkt dat van de scholieren die beginnen met cannabis zo'n 10% dagelijks gaat gebruiken. Van de groep scholieren die afgelopen maand gerookt heeft rookt een ongeveer kwart dagelijks.
In Rotterdam is onderzoek gedaan maar problematisch gebruik. Problematisch gebruik werd dan gedefinieerd als veel gebruiken en problemen hebben als gevolg van gebruik. Dat is dus een ruimere definiëring dan verslaving. Het bleek dat zo'n 20% van de gebruikers in feite problematisch blowde.
Ook het Trimbos heeft onderzoek gedaan naar problematisch gebruik. Zij schatten het aantal problematische gebruikers in Nederland op zo'n 30.000 tot 80.000.
In Amsterdam is onderzoek gedaan onder de coffeeshopbezoekers. Het bleek dat zo'n 6% van de coffeeshopbezoekers afhankelijk was. Zij scoorden op tenminste 3 van onderstaande criteria van cannabisafhankelijkheid:
willen minderen maar niet kunnen
meer blowen dan gepland
veel tijd besteden aan blowen
vermindering van activiteiten door blowen
doorgaan ondanks problemen
Bij de verslavingszorg meldde zich jaarlijks zo’n 3000 tot 4000 mensen aan met cannabisproblemen.
De Wet
In feite is het in Nederland wettelijk niet toegestaan om sofdrugs te produceren of te verhandelen. De wet verbiedt het nog steeds. Er bestaan echter landelijke richtlijnen (uitgevaardigd door het College van Procureurs-generaal) over de wijze waarop de wet dient te worden nageleefd. Plaatselijke officieren van justitie kunnen van deze richtlijnen afwijken maar meestal worden zij gevolgd.
De richtlijnen stellen dat als coffeeshops zich aan bepaalde regels houden tegen verkoop van hasj of wiet in de coffeeshops niet hoeft te worden opgetreden. Deze regels, de zogenaamde AHOJ-G criteria, zijn in 1996 voor het laatst aangepast. De regels luiden:
A: Geen affichering (reclame). Dit betekent geen reclame anders dan een aanduiding op de gevel.
H: Geen harddrugs. Er mogen in een coffeeshop geen harddrugs voor handen zijn/ verkocht worden.
O: Geen overlast. Onder overlast wordt onder meer verstaan: geluidshinder, vervuiling en/of voor of nabij de coffeeshop rondhangende klanten.
J: Geen verkoop aan jongeren onder de 18 en geen toegang aan jongeren onder de 18 tot een coffeeshop.
G: Geen verkoop van grote hoeveelheden per klant per transactie. Met andere woorden: er mag niet meer verkocht worden dan 5 gram per persoon per dag.
Ook is door het college bepaald dat coffeeshops geen grotere handelsvoorraad mogen hebben dan 500 gram. Het plaatselijke coffeeshopbeleid wordt vormgegeven in het zogenaamde driehoeksoverleg. Dit is een overleg van de burgemeester, de commissaris van politie en de officier van justitie. Dit overleg houdt de vrijheid om van de richtlijnen af te wijken. Het driehoeksoverleg kan dus besluiten in zijn gemeente geen coffeeshops toe te laten of het aantal coffeeshops te beperken.
Uiteraard is steun van de gemeenteraad voor het beleid van de driehoek noodzakelijk.
Verkeer
Er is Nederlands onderzoek gedaan naar de effecten van marihuana op autorijgedrag. Daaruit blijkt onder meer dat het koershouden op de weg verslechtert. De reactiesnelheid vermindert eveneens, net als de handstabiliteit. Verder beïnvloedt hasj je concentratie- en coördinatievermogen. Het beïnvloedt ook je waarneming. Je beleving van kleur, geluid en tijd wordt anders. Het is moeilijker om afstanden in te schatten en om geluiden en signalen op de weg te interpreteren.
Cannabis vermindert ook het vermogen een bewegend object (zoals een tennisbal) te volgen en veroorzaakt het verschijnsel dat je een nabeeld van een bewegend voorwerp ziet.
Al deze effecten worden extra dramatisch in noodsituaties, bij langdurig rijden op een saaie weg, of in combinatie met andere stoffen. De combinatie met alcohol verslechtert het rijdrag verder.
Gebruikers merken gelukkig wel dat zij minder goed kunnen rijden. Als reactie daarop proberen zij dan wel om zo voorzichtig mogelijk te rijden. Ze worden dus niet zoals bijvoorbeeld bij alcohol het geval is overmoedig.
Belangrijk is dat vaardigheden als concentratie- coördinatie- en reactievermogen, 24 uur na het roken van cannabis nog beïnvloed kunnen zijn.
tips
Duidelijkste en belangrijkste risico bij blowen is het feit dat je het rookt en dat dit schade kan geven aan keel en luchtwegen; om dit te vermijden kan je cannabis oraal innemen.
Orale toediening heeft dan weer als nadelen dat het veel moeilijker te doseren is, waardoor je makkelijker teveel neemt, dat de effecten meer onvoorspelbaar zijn, dat het een uur tot twee uur kan duren vooraleer je iets voelt en dat de effecten wel vier tot zes uur kunnen aanhouden. Van spacecake kun je echt trippen! Als je teveel eet kan je misselijk worden en moeten braken.
Als iemand te hard gaat, kan die persoon erg paranoia worden en achterdochtige of angstige gedachten krijgen. Probeer de persoon gerust te stellen, geef eventueel iets zoets te eten. Frisse lucht (in de tuin of ergens waar het rustig is, geen drukke straat!) wil ook nog wel eens helpen. En voor de rest: wachten tot het overgaat. Het heeft weinig zin om iemand die fout gaat op spacecake naar de dokter te brengen, doe dat alleen als iemand een gevaar voor zichzelf of zijn omgeving vormt.
Cannabis, vooral een hoge dosis, maakt je gevoeliger voor paranoia en angst; daarom is de set en setting erg belangrijk, gebruik alleen in een omgeving waar je je op je gemak voelt.
Als je cannabis niet wilt eten is een hasjpijpje de beste optie. Zorg ervoor dat het pijpje uit glas of roestvrij staal bestaat, want bij hout en kunststof kunnen bij verhitting chemische stoffen vrijkomen. De volgende optie is de ongefilterde pure joint. Rol het tipje niet met bedrukt papier want de inktdeeltjes kunnen vrijkomen en in je longen terechtkomen. Gebruik zo dun mogelijke vloei. Een vaporisator is ook een goede optie, maar er komt 30% minder THC vrij dan bij de vorige methoden. Waterpijp en gefilterde joint zijn de minst goede opties omdat deze teveel THC filteren ten opzichte van teer. Tabak mengen in een joint is nog slechter.
Je kan de risico's van roken verminderen door gebruik te maken van een wiet of hasjsoort met een hoog THC-gehalte, en daar dan minder van te roken.
Het heeft géén zin de rook lang in je longen te houden! Quasi alle THC wordt via je longen in je bloed opgenomen in enkele seconden. Langer inhouden maakt je dus niet higher, het verhoogt alleen de blootstelling van je longen aan schadelijke stoffen!
Je kan de risico's voor je longen verminderen door cannabis NIET samen met tabak te roken in een joint. Bovendien werkt tabak cannabis tegen, je hebt dus meer wiet/hasj nodig voor hetzelfde effect. Tot slot is nicotine erg verslavend, waardoor het zou kunnen dat je meer gaat blowen, omdat je lichaam eigenlijk de nicotine roept…
Gebruik niet dagelijks, maar bij speciale gelegenheden of in het weekend. Zorg dat het niet ongemerkt een gewoonte wordt.
Gebruik alleen als je je geestelijk en lichamelijk goed voelt.
Gebruik voor je plezier en niet om problemen te onderdrukken.
Gebruik niet als je aan het verkeer moet deelnemen of tijdens school, studie of werk.
Combinatie met alcohol kan de effecten van beide drugs versterken, kans op misselijkheid wordt groter.
Combinatie met andere drugs kan onverwachte effecten geven. Over het algemeen versterkt/verlengt cannabis de effecten van tripmiddelen (zoals paddo’s of LSD).
Gebruik niet als je medicijnen slikt of last hebt van depressies, angstaanvallen of psychoses of als je zwanger bent
geen cannabis op straat koopt, maar bij een vertrouwd adres of in een goede coffeeshop |
|
|
| jp |
Opiaten (heroïne, morfine, opium)
Wat is het?
Opiaten worden verkregen door het maken van een sneetje in de onrijpe zaadbol van de papaverplant. Uit het sneetje loopt dan een melkachtige substantie. Bij het indrogen hiervan ontstaat een donkerbruine substantie, de ruwe opium. Deze kan puur gerookt worden. Uit de ruwe opium kan morfine gemaakt worden. Morfine is een zwaar verdovend en pijnstillend middel dat alleen voor medische doeleinden gebruikt mag worden. Door de morfine chemisch te bewerken, ontstaat uiteindelijk de heroïne. Heroïne ziet eruit als een korrelig (wit, grijs of bruin) poeder.
Geschiedenis
De geschiedenis van opium gaat heel ver terug, zo'n 4000 tot 6000 jaar. Toen al werd er geschreven over de papaverplant. Egyptenaren en vele andere volkeren van het vroege Midden-Oosten gebruikten het al. Pas in de 7e eeuw kwam opium via Arabische handelaren in China terecht, waar het in eerste instantie gebruikt werd om diarree te genezen. Later werd opium onder invloed van de Hollandse kolonisten een middel tegen malaria én een roesmiddel. China raakte in de ban van opium. Het gevolg was dat veel gebruikers verslaafd raakten.
In Europa werd opium pas in 1525 als medicinaal drankje geïntroduceerd. Het drankje droeg de naam 'laudanum' en was gemaakt van alcohol en opium. Het werd door zowel volwassenen als kinderen gebruikt als slaap - en pijnstillend middel. Het drankje was erg populair. Gedurende de 19e eeuw was opium zowel in de VS als in Engeland bij drogisten vrij te koop.
In 1803 ontdekte een Duitse apotheker hoe je uit opium morfine kon maken. Morfine werd net als opium gebruikt als middel tegen chronische pijnen en slapeloosheid, maar het werd ook genomen door mensen die verslaafd waren aan laudanum en daar vanaf wilden komen. Dit werkte niet aangezien morfine nog krachtiger en verslavender is als opium. Hoe verslavend morfine was, bleek toen 45.000 soldaten verslaafd terugkeerden van de Amerikaanse burgeroorlog.
Heroïne werd in 1898 ontdekt door een Duits bedrijf. Het wordt gemaakt van morfine. De werking van ontdekte nieuwe drug heroïne bleek nog veel sterker dan die van morfine. Om die reden werd de drug ook 'heroïne' genoemd, wat in het Duits heldhaftig of krachtig betekent. Daar waar men morfine gebruikte om van een laudanumverslaving af te komen, ging men heroïne gebruiken om weer van die morfineverslaving af te komen. Een vicieuze cirkel was het gevolg. Men kreeg pas in de gaten hoe verslavend heroïne was toen het te laat was.
In 1919 werd de Nederlandse opiumwet aangenomen. Deze bepaalde dat heroïne een harddrug is: gebruik en handel zijn strafbaar. Niet de gebruiker maar de dealer wordt vervolgd. Morfine, opium en heroïne mogen wel gebruikt worden voor medische doeleinden.
Wijze van toediening
Heroïne kan men chinezen of spuiten. Bij chinezen wordt de heroïne op een stukje aluminiumfolie gelegd en verhit. De dampen worden via een kokertje geïnhaleerd. Bij spuiten wordt de heroïne op een lepel gelegd en vermengd met water en citroensap of ascorbine. Vervolgens wordt het mengsel verhit en wordt de opgeloste heroïne in een injectiespuit opgetrokken en direct in een ader gespoten. Via het bloed bereikt heroïne de hersenen, waar het zijn effect veroorzaakt.
Dosis
Bij spuiten is voor iemand die geen tolerantie heeft voor heroine 5 - 10 mg een normale dosis.. Gebruikers met een grote tolerantie hebben een dosis van 20 mg nodig tot zelfs 60 mg voor een zeer sterk effect. De effecten beginnen na zo’n 10 tot 20 seconden en houden ongeveer vier uur aan. Bij chinezen is de dosis 15 - 25 mg.
Effecten
Welk effect heroïne heeft hangt af van de dosis, de zuiverheid en de wijze van gebruik. Ook de ervaring en de lichamelijke conditie van de gebruiker spelen een rol.
Bij de eerste paar keer gebruik kan men last krijgen van hoofdpijn, duizeligheid en misselijkheid. Na een aantal keren krijgen de verdovende en pijnstillende effecten de overhand. Het geeft een warm, gelukzalig gevoel van tevredenheid en veiligheid. Gevoelens van pijn, verdriet, angst, kou en honger verdwijnen als sneeuw voor de zon. De gebruiker raakt in een dommelende, dromerige toestand. Het lijkt net alsof de gebruiker in slaap valt en weer wakker wordt, de gebruiker knikkebolt. De hartslag en ademhaling gaan langzamer en de lichaamstemperatuur gaat iets omlaag. De pupillen worden zo klein als speldenknoppen. De beweeglijkheid van de darmen neemt af. Men krijgt moeite met de ontlasting. Seksuele behoeften worden minder.
De kater
Als iemand twee tot drie weken heroine gebruikt, krijgt hij last van onthoudingsverschijnselen: Een gebruiker voelt zich ziek, klam en koud, transpireert en heeft kippenvel, een lopende neus, diarree, buikkrampen en spierpijn in armen en benen.
Risico's op de korte termijn
Overdosis
Een overdosis -een te hoge en misschien fatale dosis, kan een gebruiker overkomen als hij:
als beginnende gebruiker niet gewend is aan de sterkte
na een tijd stoppen weer deze dosis neemt als vroeger
verontreinigde heroine gebruikt
heroine gebruikt die sterker is dan hij dacht
andere middelen ernaast gebruikt
gebruikt bij oververmoeidheid of een lage weerstand.
Aids en hepatitis
Door het gebruik van besmette naalden, spuiten of spuitattributen kan een gebruiker besmet raken met het hepatitis B of C virus, dat een ontsteking aan de lever veroorzaakt. Of met het hiv, het virus dat aids veroorzaakt. Risico's op de lange termijn.
Heroine zelf is niet schadelijk voor het lichaam. Alleen de manier van leven die vaak gepaard gaat met gebruik is wel schadelijk voor het lichaam. De gebruiker leeft op straat, eet slecht en gebruikt besmette injectienaalden. De sterfte onder heroïnegebruikers neemt sneller toe dan onder de algemene bevolking. Naast overdosis en aids zijn doodsoorzaken levercirrose, kanker, longproblemen, hart - en vaatziekten, zelfdoding, ongevallen en geweld. De nu volgende zaken zijn risico's die de heroinegebruiker loopt:
Ziektes niet merken
Heroïne onderdrukt pijn waardoor bepaalde klachten niet of te laat worden gevoeld en daardoor nodeloos verergeren.
Ongemerkt zwanger
Bij een vrouw die heroïne gebruikt, is de menstruatie vaak onregelmatig of blijft weg. Maar ze kan wel zwanger worden. Deze zwangerschap wordt vaak pas in een vergevorderd stadium ontdekt.
Lichamelijk afhankelijke baby's
Een pasgeboren baby van een heroïneverslaafd is lichamelijk afhankelijk en krijgt ontwenningsverschijnselen. In het begin huilt de baby veel, is schrikachtig en wordt vaak wakker. Ook is er kans op ontwikkelingsstoornissen.
Verslaving
Heroïne is zeer verslavend. Bijna niemand weet het gebruik van het middel in de hand te houden. Het lichaam went snel aan heroïne. Iemand heeft steeds meer nodig om het gewenste effect van euforie nog te voelen. Opvallend is dat ook de ontwenningsverschijnselen zeer snel optreden; al na twee, drie weken gebruik. Een gebruiker voelt zich ziek, klam en koud, transpireert, heeft kippenvel, een lopende neus, diarree, buikkrampen en spierpijn in armen en benen. Deze klachten verdwijnen als er weer heroïne genomen wordt. Maar de ontwenningsverschijnselen worden elke keer alleen maar heftiger. Daarnaast blijft een gebruiker door de euforische en pijnstillende werking heel sterk naar het middel verlangen. Hij zet er alles voor opzij en doet er alles voor (ook stelen) om maar te kunnen gebruiken. Vooral de geestelijke afhankelijkheid is heel groot.
Heroine gebruik in Nederland: Prevalentie-cijfers
Nog niet beschikbaar
De wet
Volgens de Nederlandse opiumwet is heroïne een harddrug. Bezit, productie en handel zijn verboden. Gebruikers worden niet actief vervolgd. Wel kunnen de heroïne en de spuitattributen in beslag genomen worden. Opiaten als morfine en codeïne worden voornamelijk in de gemeeskunde gebruikt. Morfine als zware pijnstiller en codeïne als hoestdemper. In die context zijn het legale middelen.
Het verkeer
Door de verdovende werking is het gebruik van heroine in het verkeer uiterst riskant.
Combi
Heroïne wordt vaak in combinatie gebruikt met andere middelen, bijvoorbeeld met alcohol of cocaïne. Dit heet ook wel polydruggebruik. Verdovende effecten kunnen versterkt worden of door tegengestelde effecten kan men teveel gebruiken. Dit brengt grote risico's met zich mee.
Tips
Volgens unity is het heel erg moeilijk om heroïne op recreatieve basis te consumeren. We raden consumptie van heroïne dan ook af. Als je toch heroïne gebruikt, kun je de risico's beperken door:
jezelf een ijzeren zelfdiscipline toe-eigenen en met mate gebruiken (dus: een keer per maand)
de heroine te chinzen en niet te spuiten
je drugs te laten testen
eerst een kleine dosis te nemen
je bewust te zijn van het gevaar op een overdosis
als je spuit, altijd een schone spuit te nemen
je goed voor te bereiden; gebruik in een vertrouwde omgeving bij vertrouwde mensen
je omgeving te laten weten wat je gaat gebruiken
alleen te gebruiken wanneer je een goede lichamelijke en geestelijke conditie hebt. |
|
|
| jp |
Ketamine
Wat is het?
Ketamine is een synthetisch narcosemiddel. Het wordt onder de vorm van injectievloeistof op de markt gebracht als verdovingsmiddel tijdens operaties en als pijnbestrijdingsmiddel voor zowel mensen als dieren. Ketamine wordt ook gebruikt als drug. Het is vooral verkrijgbaar als poeder, maar je ziet het ook in vloeibare vorm en (zelden) in pilvorm. Ketamine als drug is een 'dissociatief tripmiddel'. Dissociatie betekent scheiding: het geestelijke bewustzijn wordt van het lichamelijke gescheiden.
Geschiedenis
Ketamine werd in 1961 ontwikkeld als narcosemiddel. Het werd op grote schaal op de markt gebracht door de firma Parke-Davis. Tijdens de oorlog in Vietnam werd het massaal gebruikt om gewonde Amerikaanse soldaten ter plekke te kunnen opereren. Wegens ongewenste bij-effecten (desoriëntatie, beangstigende dromen en hallucinaties) wordt ketamine in de klinische praktijk steeds minder toegepast. Tegenwoordig wordt ketamine vooral nog gebruikt in brandwondencentra en in de diergeneeskunde.
In het therapeutisch/psychiatrische circuit wordt net vanwege die bijwerkingen geëxperimenteerd met ketamine. De Amerikaanse psychiater John Lilly bracht in 1978 zijn boek ‘The Scientist’ uit, een verslag over zijn zelfexperimenten met ketamine. In Rusland behandelen psychiaters alcoholisten met ketamine, met wisselend effect.
Tijdens de jaren 90 duikt ketamine ook op in het New-Yorkse en Britse clubcircuit. Er verschijnen allerlei artikelen over ketamine in lifestyle bladen. Eind jaren 90 wordt ketamine gesignaleerd in alternatieve circuits in Nederland. Wegens de werking van ketamine ligt het niet voor de hand dat het middel echt populair zal worden onder de uitgaanders.
Wijze van toediening
Op de drugsmarkt komt ketamine vooral voor als poeder. Het wordt meestal gesnoven. Je vindt ketamine soms ook in de vloeibare (farmaceutische) vorm. Het kan dan geïnjecteerd worden in het spierweefsel voor een erg krachtige ervaring. De vloeistof kan echter ook uitgekookt worden, dan blijft er poeder over.
Ketamine in pilvorm vind je in Nederland bijna nooit.
Ketaminepoeder kost 30-50 euro per gram.
Dosis
De dosis bij snuiven varieert van 15 tot 200 mg ketamine. Bij dosissen vanaf 50 mg is het aangeraden om te gaan liggen. Als je ketamine slikt heb je meer nodig (tussen 75 en 500 mg ketamine).
Ketamine in poedervorm kan versneden zijn, laat daarom altijd je drugs testen!
Als je ketamine snuift voel je binnen 5-15 minuten effect, bij slikken na 20-60 minuten, afhankelijk van je maaginhoud. Bij snuiven duurt de ervaring 45-60 minuten, bij slikken 1 tot 2 uur.
Bij het spuiten van ketamine in de spieren (intramusculaire toediening, I.M.), ligt de dosis meestal tussen 50 en 125 mg, je voelt na 3-5 minuten effect en de ervaring duurt 30 tot 45 minuten.
Effecten
Ketamine is een dissociatief tripmiddel. Dit wil zeggen dat je een scheiding ervaart tussen je geest en je lichaam. Dit kan in verschillende sterktes optreden. Milde dissociatieve effecten zijn bijvoorbeeld: niet meer goed voelen waar je ledematen zich bevinden of als je iemand omhelst niet meer weten of die hand van jou is of van de ander. Uitreden uit je lichaam of een bijna-dood-ervaring zijn erg sterke dissociatieve effecten die alleen met hoge dosissen ketamine bereikt kunnen worden.
Positieve effecten
Dromerige, zweverige roes
Dissociatieve effecten
Mogelijk inzichtsgevende ervaring
Negatieve effecten
Misselijkheid
Desoriëntatie
Moeite met coördineren van bewegingen (zwalken, ‘robot’walk)
Afbraak van ketamine
Ketamine is na 2-4 dagen uit je lichaam.
Risico's op korte termijn
Ketamine geeft kans op misselijkheid; als iemand een hoge dosis ketamine heeft genomen en out gaat kan die persoon stikken in zijn eigen braaksel
Door ketaminegebruik kan je gedesoriënteerd raken en heb je moeite met het coördineren van bewegingen. Hierdoor bestaat er kans op vallen en struikelen en kunnen er dus ongelukken gebeuren.
Je kan overweldigd raken door de intensiteit van de ervaring en een bad trip krijgen.
Ketamine verdooft, je voelt geen pijn en kan je verwonden zonder dat je het merkt.
De combinatie ketamine met downers als alcohol en GHB kan leiden tot bewusteloosheid
Risico's op lange termijn
Er is nog niet veel gekend over de risico's op lange termijn. Er is een behoorlijk verslavingspotentiaal en sommige mensen worden na langdurig ketaminegebruik paranoia.
Verslaving
Ketamine heeft een behoorlijk verslavingspotentiaal, groter dan andere tripmiddelen die nauwelijks verslavend zijn. Je kan er geestelijk afhankelijk van worden en er kan tolerantie optreden.
Prevalentie
Nog niet beschikbaar
De wet
Ketamine valt onder de Wet op de Geneesmiddelenvoorziening en mag dus alleen voorgeschreven en toegepast worden door artsen.
Verkeer
Door de effecten van ketamine wordt gebruik tijdens deelname aan het verkeer ten stelligste afgeraden! Dit geldt ook voor fietsen!
tips
Gebruik alleen als je je geestelijk en lichamelijk goed voelt
Weet wat je snuift, laat je ketamine testen
Gebruik alleen voor je plezier of ontspanning. Gebruik niet om stress of problemen weg te werken.
Het effect van ketamine kan behoorlijk heftig zijn, wees je daarvan bewust!
Pas op met ketamine op feesten, je kan gedesoriënteerd raken en moeilijk bewegen, dansen is er vaak niet meer bij en je kan struikelen of vallen op de dansvloer. Denk na of je dit effect echt wilt op een feest.
Zorg dat je tijdens het gebruik kan gaan zitten of liggen.
Als je voor het eerst gebruikt, doe het dan thuis (en niet op een feest), begin met een lage dosis en zorg ervoor dat er iemand in de buurt is die reeds ervaring heeft met ketamine.
Je wordt vaak misselijk als je ketamine gebruikt, daarom eet je best 3 uur van tevoren niet.
Als je een nare ervaring hebt op ketamine, denk er dan aan dat je je binnen een uur weer redelijk normaal voelt.
Combineer niet met downers zoals alcohol of GHB, dit verhoogt de kans op outgaan.
Als je ketamine in de spieren injecteert, verwacht je dan aan een heftige ervaring. Zorg ervoor dat je zeker kan gaan liggen en gebruik alleen steriel materiaal! |
|
|
| MaGiK54 |
| Te lange posts voor een cor thread :o |
|
|
| jp |
Lachgas
Wat is het?
Lachgas (N2O) is van oorsprong een narcosemiddel dat onder meer bij de tandarts en in ziekenhuizen werd gebruikt. Tegenwoordig vind je het voornamelijk in de voedingsindustrie, bijvoorbeeld in gaspatronen voor slagroomspuiten. Als drug wordt lachgas op feesten in ballonnen aangeboden en daaruit ingeademd. Als zodanig gebruikt heeft lachgas een milde psychedelische en dissociatieve uitwerking.
Wat doet het?
Lachgas geeft een kort, sterk roeseffect. Twintig a dertig seconden na inademing wordt je al high en na twee minuten is het effect ook weer verdwenen.
Gemiddelde marktprijs:
€5,- per ballon.
Verkeer:
Beslist niet tijdens het rijden gebruiken.
De wet:
Als gaspatronen in de supermarkt (bijv bij Blokker) is het legaal verkrijgbaar. De verkoop in ballonnen geldt als oneigenlijk gebruik en is officieel strafbaar, maar er wordt (nog) niet tegen opgetreden.
Risico's:
Duizeligheid en vallen. Bij intensief gebruik zou er kans zijn op neurologische stoornissen, impotentie en vruchtbaarheid problemen, maar dit is tot op heden niet vast komen te staan. Er kan hoofdpijn ontstaan door zuurstofgebrek. Lachgas moet nooit rechtstreeks uit capsule of tank worden ingeademd, want dan is het zo koud dat de longen kunnen bevriezen.
Verslaving:
Lachgas is niet verslavend.
Consumptie:
Je kunt de risico's beperken door:
met mate te gebruiken
je goed voor te bereiden; gebruik in een vertrouwde omgeving bij vertrouwde mensen
je omgeving te laten weten wat je gaat gebruiken
ervoor te zorgen dat er iemand in de buurt is die niet onder invloed verkeert
alleen te gebruiken wanneer je een goede lichamelijke en geestelijke conditie hebt. |
|
|
| jp |
LSD
Wat is het?
LSD ofwel Lysergzuur-diethylamide is een halfsynthetische verbinding die gemaakt wordt van een bepaalde soort schimmel, Ergot. Vaak wordt een druppel van dit middel op een papiertje (blotter) aangebracht of verwerkt in kleine pilletjes (microdots). Ook komt LSD in vloeibare vorm voor. LSD is een tripmiddel en wel het allersterkste tripmiddel dat wij tot op de dag van vandaag kennen.
Geschiedenis
De schimmel waar LSD van wordt gemaakt is Ergot, een uiterst giftige schimmel. Aan het eind van de middeleeuwen kreeg de schimmel een medische toepassing. Het werd onder andere door vroedvrouwen gebruikt om bij zwangere vrouwen de geboorte van het kind op te wekken. Ergot werd steeds interessanter, uiteindelijk ook voor chemici. Die gingen ermee aan de slag en isoleerden verschillende verbindingen uit Ergot. In de jaren '30 werd lysergeenzuur ontdekt. Lysergeenzuur leidde tot de ontdekking van LSD-25 oftewel het tripmiddel LSD. In 1938 werd LSD voor het eerst gemaakt, in 1943 ontdekte de scheikundige Albert Hofmann bij toeval de psychoactieve werking ervan. In de jaren zestig werd LSD dé drug van de wereldwijd verspreidde hippie-culuur met de alom bekende psycholoog Timothy Leary als profeet van de psychedelische revolutie. Tegenwoordig is het mainstream karakter van LSD verdwenen maar is het bij psychonauten en in bepaalde scenes nog steeds erg geliefd.
Wijze van toediening
Is een beetje afhankelijk van de vorm, maar altijd oraal. Als de LSD op een papertrip/blotter is gedruppeld leg je het tripje op of onder je tong of eet je het op. In microdot (pil) vorm innemen met water. De vloeibare vorm kan in water worden gedruppeld en opgedronken, of men brengt één of enkele druppels op de hand aan en likt deze vervolgens op.
Dosis
Omdat LSD een zeer sterk middel is heb je er maar zeer weinig van nodig voor een aangename trip. De eerste effecten zijn te merken met een dosis van 20 microgram, maar hier ga je nog niet echt van trippen. Voor een normale tot sterke trip is 50-150 microgram voldoende. Dit is normaal gesproken dan ook de hoeveelheid die in een papertrip zit. De microdots zijn vaak wat sterker, tussen de 100 en 250 microgram. LSD kan je bij de testservice langsbrengen om het te laten testen, wel zo'n goed idee want een te zware trip is een zeer onaangename ervaring. Nog even voor de duidelijkheid: één microgram is één miljoenste gram; 1000 microgram is 1 milligram (mg).
Effecten
Het effect van LSD hangt samen met de sterkte van de trip. Lichamelijke conditie, stemming en omgeving spelen een belangrijke rol bij het effect.
Een LSD-trip wordt ook wel omschreven als 'het derde oog dat zich opent' en die ervaring kan extreem angstaanjagend zijn.
Dat ontdekte ook de uitvinder van LSD, Albert Hofmann, tijdens zijn tweede proef met het middel. Hij schreef: 'Een demon had bezit genomen van mijn lichaam, mijn zintuigen en mijn ziel. Een verschrikkelijke angst om krankzinnig te worden hield mij in zijn greep' (daarna kreeg hij wel een aangename trip).
De effecten treden 15 minuten tot een uur na inname op en kunnen 6 tot 8 uur duren. LSD veroorzaakt een toename in de hartslag en de bloeddruk. De gebruiker transpireert en kan zich soms, bij het opkomen van de effecten, duizelig voelen. De gebruiker raakt hypergevoelig voor zintuiglijke indrukken. De centra in de hersenen die betrokken zijn bij horen en zien raken verstoord. Kleuren, geluiden en vormen worden intenser beleefd. Voorwerpen kunnen vervormen (je ziet bijvoorbeeld tafelpoten iets boller staan of muren lijken te ademen) en lijken soms te vibreren van energie. Het is mogelijk dat je erg scherp reliëf kunt waarnemen en dwarrelende, bewegende patronen ziet in een houten vloer of een grasveld. Bij hoge dosissen kunnen geluiden worden gezien, zichtbare dingen worden gehoord en geuren gevoeld. Muziek kan bijvoorbeeld gezien worden als wisselende patronen van licht. Zichtbare dingen kunnen worden gehoord als rare geluiden.
Soms lijken de dingen niet wat ze zijn, je ziet bijvoorbeeld een touw voor een slang aan, of het gezicht van je geliefde ziet er plotseling wel erg gerimpeld uit of juist als een lichtgevende engel, dat kan ook natuurlijk. Objecten laten andere dimensies zien en gaan bijvoorbeeld gloeien. Het gevoel voor ruimte en tijd verandert - de tijd lijkt soms wel stil te staan. Bij een redelijke dosis beginnen de grenzen van je eigen persoon te vervagen, dit heet ego-dissolutie. Je weet bij wijze van spreken niet meer waar jezelf stopt en de ander of de omgeving begint. Je hebt het gevoel dat alles in verbinding staat met elkaar Dit kan een fantastische ervaring zijn, maar ook erg beangstigend als je niet weet wat je overkomt. Soms is het moeilijk om het onderscheid te blijven maken tussen illusies en de realiteit. Als dat niet meer gemaakt wordt kan een trip buitengewoon angstig worden en kan zelfs verkeerd aflopen.
Het grootste gevaar van LSD zit hem dan ook in het niet meer goed kunnen oordelen. Vooral onervaren gebruikers kunnen zeer angstig en achterdochtig worden. Ook kunnen gebruikers een gevoel van grootheidswaanzin krijgen. Ook dat kan soms tot gevaarlijk gedrag leiden. Je kan ook erg beginnen piekeren op een trip en helemaal verstrikt raken in negatieve gedachten en dit kan tot een bad trip leiden.
Over het algemeen kan je zeggen dat de werking van LSD erg lijkt op die van andere tripmiddelen zoals paddo's en psychedelische cactussen. Als je paddo's niet leuk vindt, dan is ook LSD niets voor jou!
Risico's op de korte termijn (tijdens gebruik)
Het kan gebeuren dat je wordt overweldigd door de intensiteit van de psychedelische ervaring, bijvoorbeeld als gevolg van een te hoge dosis (flippen). Zo'n ervaring kan zeker voor onervaren gebruikers beangstigend zijn, niet alleen door de verwardheid als gevolg van een te hoge dosis, maar ook doordat iemand de stroom van haar of zijn eigen gedachten niet helemaal meer onder controle heeft. In zo'n situatie is het van belang iemand op zijn of haar gemak te stellen door rustig duidelijk te maken dat het een effect van de drug betreft en dat het over korte tijd weer goed zal gaan. Gun de persoon in kwestie zoveel mogelijk rust, het liefst in een vertrouwde omgeving. Het accepteren van de toestand is vaak de eerste stap, die iemand dient te maken om de trip in rustiger vaarwater uit te zitten. Als je je slecht voelt tijdens een trip is het heel belangrijk om je niet te verzetten tegen dat gevoel, maar om mee te gaan in de flow van de trip. Je kan proberen om van omgeving te veranderen, het licht te dimmen en andere muziek op te zetten. Het gebruik van tripmiddelen op een moment, dat je je niet helemaal lekker voelt, vergroot de kans op nare ervaringen tijden de trip en is dus af te raden.
Risico's op de lange termijn
LSD kan psychoses uitlokken. Bij mensen die hier gevoelig voor zijn kan LSD als een trigger werken en de een psychose in gang zetten of verergeren. Mensen met een psychotisch verleden kunnen daarom beter geen LSD gebruiken. Wetenschappelijk bewijs dat LSD voor hersenschade zorgt of dat je na eenmalig gebruik kan 'blijven hangen' oftewel psychotisch kan worden is nooit gevonden. Verder brengt LSD geen schade toe aan de chromosomen, zoals vroeger wel beweerd werd. Zoals bij de meeste drugs geld ook bij LSD dat hoe vaker je gebruikt, hoe groter de risico's worden.
Verslaving
Lichamelijke afhankelijkheid van LSD treedt niet op. Na herhaald gebruik verdwijnt het effect en moet er minimaal drie dagen gewacht worden voor een nieuwe trip. Door de heftige effecten is de kans op psychische afhankelijkheid zeer klein en gebruiken de meesten het een enkel keertje.
Prevalentie-cijfers
Nog niet beschikbaar
De wet
LSD staat op lijst 1 van de opiumwet (middelen met een onaanvaardbaar risico voor de volksgezondheid) en het bezit van, handel in of gebruik van LSD is dientengevolge in Nederland bij de wet verboden.
Het verkeer
Dat met LSD op deelnemen aan het verkeer zeer onverstandig is behoeft verder geen uitleg. Door de visuele effecten wordt het onmogelijk om diepte en afstand goed in te schatten. Tot een dag na de trip ben je vaak nog wat suf/vaag waardoor deelname aan het verkeer dan ook niet verstandig is.
tips
Alle tripmiddelen zijn riskant vanwege de kans op het versterken van psychische problemen. Als je toch wilt gebruiken kun je de risico's beperken door:
met mate te gebruiken
eerst een kleine dosis te nemen en je altijd aan de maximale dosis te houden
je goed voor te bereiden; gebruik in een vertrouwde omgeving bij vertrouwde mensen, de meeste mensen vinden trippen op een party absoluut niet leuk! Als je de eerste keer een tripmiddel neemt, doe het dan in de natuur of thuis, maar niet op een party!
ervoor te zorgen dat er iemand in de buurt is die niet onder invloed verkeert
alleen te gebruiken wanneer je een goede lichamelijke en geestelijke conditie hebt.
goed te letten op de effecten; zijn deze te sterk of onaangenaam, neem dan vitamine C, dextrose of zoete drankjes
als je je onaangenaam voelt tijdens de trip, vecht dan niet tegen deze gevoelens, maar laat je meedrijven door de flow van de trip
tripmiddelen niet te combineren met andere drugs, medicijnen of alcohol. Vooral cannabis kan de werking van tripmiddelen erg versterken en verlengen, pas hier dus heel goed mee op!
Zorg dat je de dag erna vrij hebt om de ervaring te verwerken.
niet deel te nemen aan het verkeer als je tript of nog loom en ongeconcentreerd bent.
je drugs te laten testen |
|
|
|
|
